Violence Is Blue

(for English scroll down)

Bij deze presenteer ik mijn laatste schilderij uit de Brave new World serie, ‘Violence Is Blue’ aan u . Acryl op canvas. 120/80 cm

Violence Is Blue- Acryl op canvas 120/80cm. 2020
Violence Is Blue- Acryl op canvas 120/80cm. 2020

We zien een stadsgezicht, een kade en een jong tomboy meisje of jongen met een machinegeweer in de aanslag, op (wat lijkt) een enorme banner die op de zijkant van een flatgebouw prijkt. Wat voor agressieve reclame kan dit zijn? En hoezo domineert het de publieke ruimte zo? Geloven we dat geweld toch een soort van cool is. De gele woorden ‘Keep Smiling’ springen in het oog alsof de graffiti artiest met zijn tekst reageerde op het beeld voor hem. Daar kunnen we alleen maar naar raden. Nu voelt het bijna verplicht om te blijven lachen. Lachen als een cynische clown, om het cynisme te overleven. Dit beeld is cynisch inderdaad en bijna de verbeelding voorbij. Maar deze vertoning is zo echt als het dagelijkse nieuws. Dit decor is op camera gevangen toen ik in Wenen op bezoek was. De realiteit kan vreemder zijn dan fictie. En natuurlijk was dit wel een absurdistisch en onverwacht kadootje aan een kunstenaar zoals ik.  Dit is waarom ik een realistische her-weergave heb geschilderd van deze foto. Elke fictieve toevoeging was onnodig en te veel geweest. De waarheid doet wel een beetje pijn, niet?

Brave New World serie: https://www.maritotto.nl/brave-new-world-2018-2/

(English)

Violence Is Blue

Hereby I present my latest artwork/painting, from the Brave New World series, ‘Violence Is Blue’ to you. Acrylic on canvas 120/80 cm.

Violence Is Blue- Acryl op canvas 120/80cm. 2020
Violence Is Blue- Acryl op canvas 120/80cm. 2020

We witness a city site, a dock and a young tomboy girl or boy holding a machine gun on, what I presume to be, an enormous banner that covers a wall of a high-rise seen from the riverside up. What kind of aggressive commercial could this be? And why does it dominate public space? Do we believe violence is kind of cool? The yellow words ‘Keep Smiling’ jumps at us, as if the graffiti ‘artist’ reacted to the image in front of him. We can only guess. Now, it almost becomes a must to keep smiling with the smile of a cynical clown to survive cynicism. This image is cynical indeed and almost beyond imagination. But this display is as real as the daily news. I captured this scenery before you earlier on camera while visiting Vienna in 2018. Reality can be stranger than fiction. And of course this was an absurdist and unexpected gift to an artist like me. This is why I made a realistic painted re-presentation of this very image. Any extra fiction was not called for and truth hurts a bit, isn’t it?

Brave New World series: https://www.maritotto.nl/brave-new-world-2018-2/

Mind The Gap (1970-2020)

(for English scroll down)

Acryl op canvas 120/90cm 2020. Zelfportret. Onderdeel van de Brave New World serie

Mind The Gap-Acryl op canvas 90/120 cm-2020.
Mind The Gap- Acryl op canvas 90/120 cm-2020.

Mind The Gap (1970-2020)

Bij deze presenteer ik mijn laatste schilderij uit de serie Brave New World, ‘Mind The Gap’. Dit is het jaar dat ik 50 ben geworden (24-08-70). Ik heb de traditie dat ik eens in de zoveel tijd een zelfportret maak. Meestal naar aanleiding van een sleutelmoment. 50 is zo’n sleutel moment. Wat je hier ziet is mijn veel jongere zelf in een schommel, Ik was± 3,5 jaar oud. Ik houdt de halsband van onze boxer Vesta goed vast. Ik sluit niet uit dat mijn ouders dit zo geënsceneerd hebben. Maar ik nam mijn taak serieus,  dat kan je zien aan mijn vastberaden blik.  Wij woonden toen nog in Scharwoude (Noord Holland).

Seventies

Met de foto die hier model voor heeft gestaan, ben ik al mijn hele leven vertrouwd en sinds vorig jaar heb ik zelf het origineel thuis. Ik ben altijd gefascineerd door vooral oude foto’s want het is in feite gestolde tijd. Het waren dus de jaren 70, de tijd dat mijn ouders er hip uit zagen met bloemrijke jurken, grote zonnebrillen, sandalen, (bakke) baarden en snorren. In die tijd droeg ik veel zelf genaaide creaties van mijn moeder. Mijn ouders noemde zich zelf geen hippies want daar deden ze niet aan, maar waren gewoon kinderen van hun tijd. Ik ook.

Ik voel me nog verwant met de 70ties, misschien wel omdat dat een grote ommekeer was in hoe een samenleving eruit kon zien. Geen keurslijven en van dat stijve maar vrijheid, geen conservatisme maar optimisme, de wereld zou alleen maar mooier worden. Onbegrensde creativiteit op kunstzinnig, muzikaal en spiritueel vlak. Zo probleemloos waren de seventies helemaal niet maar dat was wel de vibe die er bij hoorde. 

Nee, zelf had ik daar natuurlijk geen idee van ik moest de wereld nog ontdekken maar ik denk wel dat je onbewust wordt gevormd door de tijd waarin je geboren bent.

2020. Time flies when you’re having fun. We zijn 50 jaar verder. Niet alleen maar fun. Maar waar ik nu sta ik voor mij een prettige plek. Ik dacht als twintiger dat het rond deze tijd wel een beetje gedaan zou zijn. Maar op je 50eligt de hele wereld alsnog voor je open ligt en is er nog ontzettend veel te ontdekken en te leren. Dat valt dus erg mee. So far so good wat mij persoonlijk betreft.

Deze tijd 2020, is een tijd van ongelimiteerdheid en extremen. Ik ben, leef hier en heb het getroffen. Maar als ik mijn blik naar buiten richt voel ik onbehagen. Het optimisme van de jaren 60, 70, 80 is omgeslagen in super realisme en ja ook cynisme. We weten alles, we zien alles, horen alles, we hebben toegang tot alles, en daarnaast, we hebben alles, we willen alles, zijn we 24/7 bereikbaar en hebben we nog nooit zoveel ‘vrienden’ gehad als in het digitale tijdperk. Het levert per saldo niet perse een mooier of intelligenter menstype op. Althans, zo lijkt het. Kijk maar naar de vele succesvolle populistische politieke leiders. Dit gaat de eeuw zijn van er op of eronder. Voor veel flora en fauna is het al eronder. Zo angstaanjagend snel. In mijn duisterste gedachten rennen we als lemmingen met zijn allen het ravijn in. We weten beter maar het is zo moeilijk afscheid nemen van alle verworvenheden ook al kost ons dat de kop. Als kunstenaar worstel ik met dit gegeven en zoek ik steeds naar wegen om mijn kunstenaarschap in te zetten voor dialoog en introspectie. Verder reikt het kunstenaarschap (nog) niet 

Deze foto ademt wat mij betreft echt de 20eeeuw uit. Een klein 21eeeuws-detail heeft zijn weg gevonden in het beeld. Een moderne interventie zeg maar, de oortjes. Wie mij kent weet dat ik geen oortjes heb, laat staan een smartPhone. Ik haast me er bij te zeggen dat, dat dus en keuze is, een statement. Ja hoor ik kan prima meekomen met de digitale wereld maar kies er voor autonome keuzes te kunnen blijven maken. Als kind voortgebracht door de spreekwoordelijke ‘Flower Power’ generatie zeg ik dan maar laat mij onafhankelijk en vrij zijn, dat is mijn grootste bezit.

Overzicht Brave New world

Overzicht zelfportretten

Mind The Gap (1970-2020)

(English)

Acrylic on canvas 120/90 cm 2020. Self-portrait. Part of the Brave New World Series

Mind The Gap-Acryl op canvas 90/120 cm-2020.
Mind The Gap- Acryl op canvas 90/120 cm-2020.

Hereby I present my latest artwork, painting from the Brave New World Series, ‘Mind The Gap’. This is the year I turned 50 (24-08-70). I traditionally paint a self-portrait every now and then, mostly in response to a key moment. Becoming 50 is such a key moment. Meet my much younger self in a swing, 3,5 years old. I am holding the collar of Vesta, our boxer dog. I imagine my parent’s staged it. But I took my job seriously, you can tell by the determined look on my face. At the time we lived in Scharwoude (North Holland).

Seventies

I am quite familiar with the photo that I used for this painting; it runs in our family for a while. The original photo came in my possession last year. Older pictures always fascinate me because it is in fact frozen time. That was the seventies, the age that my parents looked cool with flowery dresses, huge sunglasses, sandals, sideburns, beards and moustaches. I was mostly dressed in my mother’s creations. My parents did not see themselves as hippies, they were not into that, but they were children of their time. Me too.

I still feel strongly related to the seventies; it might be because of the big social changes that coloured that era. No straight jackets, no stiff upper lip but freedom, no conservatism but optimism. The world would only become better and more beautiful. It seemed a world of unlimited creativity, musicality, artistry and spiritually. Of course the seventies were not that uncomplicated, but it had that vibe.

No, me, I had no idea. I was about to get to know the world and just started discovering a bit. But I do believe you get tinted and shaped by the age you were born in. 

2020. Time flies when you’re having fun. And, here we are, 50 years has gone by. Not only fun. But from this point I feel rather hunky dory. In my twenties I thought that the real adventure would be over at fifty.  Au contrary, the world is still there to explore and to learn from. It never stops. Not so bad at all. So far so good what my personal life concerns.

This era 2020 is one of limitlessness and extremes. I am and I live here, I am fortunate. But if I point my scope on the outer world I feel discomfort. The optimism of the sixties, seventies and eighties is capsized into super realism and cynicism. We know everything, we see everything, we hear everything, we have access to anything and besides we have it all, we are in reach for 24/7 and never before have we had so many friends as in this digital age.  On balance, it did not result in a more beautiful or intelligent human being. However, it appears so. Check out all these successful populist political leaders of today. In my opinion, this is the era of staying up or going down. Lots of flora and fauna are going down as we speak, with the freighting speed of light. In my at most sinister thoughts we are running into the gap like lemmings. We know what we should do but it’s so damn hard to let go of all our gains, even if it means our own downfall. As an artist I struggle with this given fact. I search for ways to intervene by dialogue or introspection. That is as far as artistry goes I’m afraid. 

This picture exhales the twenties century if you ask me. A small 21th century detail found it’s way into the image, a modern intervention namely earplugs. Anyone who knows me, knows I do not own plugs or even a smartphone. I hasten to say, it is a matter of choice, a statement. Yes! I am totally up to date digitally but I choose to keep making autonomous choices. As a child spawned from the proverbial flower power generation I say, let me be free and independent, that is my greatest asset.   

Must H(e)ave(N)

(for English scroll down)

Bij deze presenteer ik mijn laatste werk getiteld Must H(e)ave(N).

Acryl op doek – 100/100cm- 2020- Onderdeel van de Brave New World serie.

Must H(e)ave(N)- 2020- serie Brave New World
Must H(e)ave(N)- 2020- acryl op canvas 100/100cm

Een moderne allegorie & vanitas over aanbidding. In de klassieke tijd werd het goddelijke aanbeden. Ook bij gebrek aan harde wetenschap. Daar is van alles over te vinden maar is ook goed voor te stellen. De mens was nietig en probeerde zo dicht mogelijk bij het Goddelijke te komen. Het leven was onredelijk en schiep zoveel vragen dat er  haast wel iets groters moest zijn wat alles in een logisch perspectief zou zetten. Waar leven zo oneerlijk, kwetsbaar en futiel leek kon troost en reden gevonden worden in een groter plan. Anno 2020 kunnen we zeggen dat God en het spirituele enerzijds een  modieuze revival door maakt. Maar anderzijds zou je kunnen stellen dat als God voor zuivere spiritualiteit staat dat God hartstikke dood is. De devotie heeft zich grotendeels van het spirituele naar het materiele verlegd. Merknamen worden vereerd. Geluk is te koop. Hoe waar deze uitspraak soms is laat dit beeld zien. Want het is geen fictief beeld het is een bestaande situatie die vast gelegd is tijdens een willekeurige Black Friday. Ik heb het slechts opnieuw naar de oppervlakte gehaald. Het is een fel realistisch en schetst een niet al te fraai beeld van een uitwas van de moderne mens. Als kunstenaar is het geweldig om met deze thema’s te spelen en iets zichtbaar te maken. Het is gelukkig niet de enige waarheid. 

Must H(e)ave(N) (English)

Hereby I present my latest artwork to you titled Must H(e)ave(n)

Acrylic on canvas – 100/100cm- 2020- part of the Brave New World series.

This is a modern allegory & vanitas about worshipping. In the classic ages adoration was reserved for the Divine. This was also due to lack of scientific knowledge. It is easy to pass judgement about it but easy to grasp as well. Men were frivolous and tried to get as close to God as possible.  If life offered no reason but questions there must be something bigger that puts things into perspective. Were life is unfair, vulnerable and trivial, than comfort and reason can be found in a greater scheme of tings. In the year 2020 we can state that God and the spiritual is on a fashionable revival at one hand. But on the other hand we can state that if God stands for pure spirituality, he is probably stone dead.  Devotion is shifted from spiritual to material. Brand names are the new idols. Happiness is on sale. How true this statement is lays in this image that is non-fictional. It is an existing situation captured during a Black Friday. I just dragged  it to the surface. It is a cutting edge realism of an excess that does not reflects the best virtues of mankind. As an artist I like to play with theme’s like this thus to make things visible. Fortunately is it not the only truth.

The making of…

Must-Ha(E)ve(N)
Link naar video klik op afbeelding / link to video- click image

Serie Brave New World bekijken/ check complete series Brave New World.

Hunters Gatherers 02

(for English scroll down)

Bij deze presenteer ik deel twee van de Hunters Gatherers 2 luik.

Acryl op canvas 100/150 cm.

We zien winkelend publiek, gewapend met tassen en rugzakken. Anoniem en vluchtig als in een constante stroom het laagste punt zoekend om in te verdwijnen.

hunter-gatherer-jager-verzamelaar(part two)-2019-acryl-op-canvas-100/150cm
Hunter- Gatherers (part 2) 2019 Brave New World serie. 100/150 cm. Acryl op Canvas

In mijn beschrijving van Hunters Gatherers 01 schrijf ik:

“De moderne 21eeuwse (westerse) mens. Hij jaagt, hij verzameld. Het mannetje, het vrouwtje, ze verzamelen zij aan zij. Ze verzamelen, non stop/ 24-7. De verworven items wordt mee genomen naar het eigen territorium. Hier wordt het alsnog aan een tweede blik onderworpen en getoond aan de gemeenschap voor goedkeuring. Het is vonkelnieuw, nieuwer dan het nieuw van gisteren. Met dit item kan er een nieuwe trede op de sociale ladder gestegen worden. Nee, hier geen honger of dorst. Wel een knagend verlangen”.

Op het moment dat ik deze aanvullende alinea schrijf is het 28 november 2019 de dag voor Black Friday, het toppunt van koopgekte . Een fenomeen dat totaal aan mij voorbij zou gaan als niet iedereen die iets te verkopen heeft mij achtervolgd met vele aanbiedingen. Een van de grote uitdagingen van de 21e eeuw is het terugdringen van Co2 en stikstof. Mijn theorie over een mogelijk haalbaar begin van een duurzame oplossing hiervoor begint met het stoppen van al die aan koop-consumeer gerelateerde feestdagen. Hier is winst te halen lijkt mij.

Hunters Gatherers 02 maakt deel uit van de serie Brave New World Meer info over de Brave New World serie @ https://www.maritotto.nl/brave-new-world-2018-2

hunter-gatherer-jager-verzamelaar-2019-acryl-op-canvas-100/150cm
Hunter- Gatherers 2019 Brave New World serie. 100/150 cm. Acryl op Canvas

Het maakproces/ The making of

In onderstaande video is het maakproces vastgelegd van Hunters Gatherers (Jagers Verzamelaars) no.2. Elk beeld representeerd een werksessie. Je ziet ook goed hoe de kunstenaar-‘ik’- tijdens het maakproces van gedachte veranderd over wat het beeld nodig heeft. Hunters Gatherers no.2 is deel van de Brave New World serie.

Link naar video klik op afbeelding / link to video- click image

Hunters Gatherers 02

(English)

Hereby I present part two of the Hunters Gatherers diptych.

Acrylic on canvas 100/150 cm.

hunter-gatherer-jager-verzamelaar(part two)-2019-acryl-op-canvas-100/150cm
Hunter- Gatherers (part 2) 2019 Brave New World serie. 100/150 cm. Acryl op Canvas

We witness a shopping crowd, armed with bags and rucksacks. Anonymous and lucide as a contant stream that seeks the lowest point to resolve in.

This is part two of the Hunters Gatherers diptych. 

In my description of Hunters Gatherers 01 I write: “21th century modern (western) man. It hunts, it gathers. We witness a male and female collecting, side by side. They collect non-stop/24-7. The obtained objects are brought home. It will be submitted to a second look and shown to the community for approval. It is brand-new, even fresher than yesterdays new. Ranked a level higher on the social ladder now. No, we are not hungry or thirsty anymore just hunted by a nagging desire.”

The moment I write this additional paragraph it is 28 November 2019, the day before Black Friday, the climax of shopping frenzy. I would remain totally oblivion by this phenomenon if not chased by every retailers discount offers. One of the great challenges of the 21th century is to force back our Co2 and nitrogen emissions. My theory about a possible and feasible solution is to discard all over-consuming- buying-lunacy related holidays. This kind of traditions we all could do easily without. Here is a benefit to gain for us all. 

hunter-gatherer-jager-verzamelaar-2019-acryl-op-canvas-100/150cm
Hunter- Gatherers 2019 Brave New World serie. 100/150 cm. Acryl op Canvas

The Making Of…

The video below shows the creating proces or the making of my latest artwork, ‘Hunters Gatherers’ (Jagers Verzamelaars) no.2. Every image represents a work-session. You witness the artist- ‘me’ shifting her point of view about what the painting needs. Hunters Gatherers no.2 is part of the Brave New World serie. More about Brave New World @ https://www.maritotto.nl/brave-new-world-2018-2/

Hunters Gatherers 02 is part of the Brave New World series. More about the Brave New World serie @ https://www.maritotto.nl/brave-new-world-2018-2

Latest painting/ laatste schilderij: ‘Liquid Crystal Dismay’

Hereby I present to you my latest work L.C.D. (Liquid Crystal Dismay)(scroll naar beneden voor NL)

An upside-down, futuristic space featuring two young Japanese girls in a doorway. A man dissolves in bright light. The girls are disconnected to each other and the third party in he room. The bizarre and unattached environment doesnt seems to affect them. So unaware and deeply involved with other matters. The room as presented is based on the interior of Museum Mumok in Vienna, the Japanese girls were also captured at a touristic site in Vienna and finally the dissolving man is derived from my lover. This painting is part of the ‘Brave New World’ series (inspired on Aldous Huxley’s dystrophic science fiction Brave New World 1932)

(NL)Bij deze presenteer ik mijn laatste werk L.C.D. (Liquid Crystal Dismay). Een futuristische ruimte op zijn kop toont twee jonge Japanse meisjes in een deur opening. Een man verdwijnt in het licht. De meisjes zijn ontkoppeld van elkaar en de derde partij in de ruimte. De vreemde en  onthechte omgeving lijken hen niet te raken. Zo  onbewust en diep verwikkeld in andere zaken als ze zijn. De ruimte die je ziet is ontleent aan het interieur van Museum Mumok in Wenen, de Japanse meisjes heb ik vastgelegd op een toeristische locatie in Wenen en tot slot de verdwijnende man, daar heb ik een foto van mijn partner voor gebruikt. Dit schilderij maakt deel uit van de serie Brave New World (geïnspireerd op Aldous Huxley ‘s dystopische sciencefiction ‘Brave New World’ uit 1932)

artwork-schilderij-liquid-crystal-dismay-by-marit-otto-2018-brave-new-world-serie
L.C.D.Liquid Crystal Dismay- acrylic on canvas-acryl op canvas- 150/100cm- 2018

Window Shopping

Window Shopping is mijn laatste werk. Acryl op canvas, 120/90 cm.                    Dit canvas toont een meisje op haar rug gezien, terwijl zij haar smartphone in de aanslag heeft om een selfie te maken. Haar scherm is haar referentie punt, haar blik op de wereld. tegelijkertijd zou ze zomaar voorbij gaan aan alle natuurlijke vensters die haar uitnodigen om naar buiten te kijken en daar echt onderdeel vanuit te maken.

(Eng) Window Shopping is my latest work. Acrylic on canvas, 120/90 cm.This canvas shows a girl, seen on her back, holding a smartphone ready to make a selfie. Her screen is her reference point. Her view on the world. At the same time she might miss out on the natural windows that invite her to look out and be part of it.

Window Shopping 2018, acryl op canvas 90/120cm

Interesse in dit werk check ook online galleries: Saatcihart, Art Olive en Artzine

The Theory of Khaos

Bij deze presenteer ik mijn laatste werk ‘The Theory Of Khaos’  

(scroll down for english)

Theory Of Khaos

De titel verwijst naar twee soorten Khaos/ Chaos, de Griekse oer Chaos > (Khaos). Ofwel het niets waaruit de goden zijn ontstaan. En de chaos-theorie die handelt over schijnbare wanorde die toch exact is bepaald  (de vlinder die de orkaan kan veroorzaken). Het maakproces van dit schilderij liep bijna parallel met mijn gemoedstoestand. Soms diep frustrerend en  soms een eureka-gevoel. Soms zoek je iets en weet je niet wat, pas als het er is. Wat er dan gebeurd  in je hoofd zou je ook goed kunnen omschrijven als chaos. Veel denklijnen die verbonden moeten worden en veel open eindjes. Uit die chaos zoek ik dan weer naar de rust, balans en evenwicht in het beeld.  Het stoort me letterlijk als ik dat niet vind in een schilderij, dat neem ik mee naar huis. Dus: weg schilderen wat te veel is of onnodig. Kill your darlings, om daarna connectie te leggen tussen de onderlinge objecten in het beeld, zodat alles met elkaar in verband staat en eigenlijk samenvalt. Zoals het leven zelf.

Het beeld weerspiegeld  21e eeuwse ‘homo digitalis’  die steeds connected moet zijn met alles en iedereen en luchtig moet kiezen uit een veelheid van keuzes en rolmodellen, wat passend is voorhaar/hem . We worden niet door 1 rolmodel geleid maar door het persona van velen, die eigenlijk ook weer eenvormig lijkt te worden doordat ze ook beïnvloed worden door ook weer velen. Massa beïnvloeding door de massa. De chaos van een niet aflatende beelden en woorden stroom die nooit opdroogt, steeds aandacht vraagt maar toch ook nergens in het bijzonder heen lijkt te gaan. En toch blijkt het een geoliede machine en een werkend systeem. De theory van chaos (schijnbare wanorde die exact bepaald is en exacte uitkomst heeft), de Theory van Khaos: de geboorte van de goden uit het…………..niets.  En tot niets zullen wij wederkeren. Het einde aan de chaos. een simpel plot voor een complexe geschiedenis ( :

(ENG) Hereby I present my latest work  titeled, The Theory Of Khaos.

I refers to two kinds of Khaos/ Chaos; the Greek primal Khaos /Chaos, The nothingness were the Gods came from and the mathematical chaos-theory that discribes apparent disorder that is still exact determined  (the butterfly effect).  The working progress of this painting ran paralel with my mental condition. Sometime deeply frustrated and sometimes with an eureka-feeling. Sometimes you just don’t know were you are looking for, till it’s there.  Wat happens in your mind can be described as chaos. Lots of loose ends to connect, lots of questions.  From this choas the search for harmony and  balance starts. It is disturbing to me if that is not there. No peace of mind. So, kill your darlings and make everything connected, like live it self.

The image reflects the 21 century  ‘homo digitalis’ that has to be connected with everything and everyone and that casually has to choose from multiple choices and rol models, what suits her/him best. We are not led by one role model but by a persona of the many, that on his turn is led by many as well. Mass influencing the mass. The chaos of increasing image and word flood that never dries up, asks for attention but seems to have no focus point at all. Still, it appears a well oiled machine and working system. The Theory of Khaos: the birth of the gods from…………..nothing. And to nothing we return….An end to chaos. A simple plot for a complex history ( :

meer werk is te vinden op : Saatchi art & Art Olive 

& https://www.marginartsales.com/marit-otto

volg mij op :https://www.instagram.com/maoatelier007/

of: https://www.instagram.com/artcident_by_mao/

More work is also to be found on  Saatchi art ,  Art Olive, & https://www.marginartsales.com/marit-otto

follow me @ :https://www.instagram.com/maoatelier007/

or: https://www.instagram.com/artcident_by_mao/

creatie fase drie/phase three

De totstandkoming van een schilderij, fase 3. Gelaagdheid & verdieping, contrast zoeken, uitwerking achtergrond en vormcorrecties.

The becoming of a painting, third phase. Layering en dept, seeking contrast, implement background scenery and shape corrections.

The becoming of a painting, third fase

meer werk is te vinden op : Saatchi art & Art Olive 

& https://www.marginartsales.com/marit-otto

volg mij op :https://www.instagram.com/maoatelier007/

of: https://www.instagram.com/artcident_by_mao/

More work is also to be found on  Saatchi art ,  Art Olive, & https://www.marginartsales.com/marit-otto

follow me @ :https://www.instagram.com/maoatelier007/

or: https://www.instagram.com/artcident_by_mao/

Brave New World (part two)

Mijn laatste werk Brave New World/ My latest artwork Brave New World (scroll down for english)

 

 

Brave new world (part two) heeft een voorganger, Brave new world (one). De titel van beide werken is ontleent aan een dystopische science fiction roman van Aldous Huxley (1932). In deel 1 van mijn Brave new world schilderijen, zie je een jongetje klaar om de wereld te redden van zijn ondergang. Gekleed in zijn oversized Superman pak lijkt hij overweldigd en overschaduwd door zijn eigen ‘te’ grote schaduw. In deel twee zie we de jong volwassen Superman. Zijn outfit strak, om door een ringetje te halen. Zijn geest afwezig. Hij kan even niet komen redden want hij heeft zo zijn verplichtingen aan zijn virtuele sociale gemeenschap.

(ENG) Brave new world (part two) has a predecessor Brave new world (one). The title of both works based on a dystopian science fiction novel from Aldous Huxley (1932). In part one of my Brave new world paintings, a young boy desires to battle for all he’s worth. Dressed in his oversized Superman outfit he seems overwhelmed and overshadowed by his own enlarged shadow. In (part two) we see the adolescent Superman. His outfit, now sharp as a razor blade but his mind is numb. He cannot come to rescue. His world is falling apart but it escapes his observation completely. He has other obligations to his virtual social community.

Brave New World- Acryl op canvas-Beeldende Kunst- Marit Otto
acryl op canvas 2018-115/75 cm

Lethargia

Mijn laatste werk ‘Lethargia’.  Acryl op canvas 170/100 cm. Zie ook saatchiart of Artolive

Lethargia gaat in mijn beleving over elementen uit onze westerse samenleving die een flinke stempel drukken. Los van het feit dat ik me gelukkig prijs in vrijheid, comfort en rijkdom kan bestaan heb ik toch soms het gevoel achter een façade te leven. Deze façade heeft verschillende verschijningsvormen. De façade als muur die ons in onze bubbel scheidt van de rest of de façade die de realiteit maskeert en mooier maakt. Onze moderne manier van leven, geabsorbeerd door kleine schermpjes, je ultieme zelf tonen aan de wereld met miljoenen poses, jij, die lol heeft, jij die mooi/succesvol is, jij die stoer is. We maken de balans op in likes, doen we nog mee? Ik ben er oké mee dat de technologie ons keihard in de vooruitgangsmodus heeft gezet maar ik heb het idee dat we er totaal door overdonderd worden. We zijn niet in controle. We zijn soms niet langer aan het hier en nu verbonden maar zweven ergens in Lethargia.

Letargia is according to me reflecting parts of our current western society. Apart from the fact that I am truly content with the freedom, comfort and wealth I life in, I sometimes experience us all living in a facade. This facade can have different appearances. Sometimes   the facade is a wall between the rest and us in our great bubble. Sometimes it is a facade to mask reality as it is. Our modern way of living, consumed by attention, depended on devices feels kind of empty at times. As zombies focussed on tiny screens, showing off to the world with million of pictures of your self, having fun, being pretty, being tough, cool or swag, being popular counting in likes. I am ok with the fact that modern tech society is progressing rapidly but I sense that we are overwhelmed by it. We are not in control. We are no longer attached to here and now but we are floating in letargia.