Van Fat Ex naar New Age

Het project Remains Of Today is inmiddels uitgegroeid tot 75 kunstwerken van 30/30cm. Allemaal gemaakt van gevonden en gebruikte objecten, letters, constructie-materiaal, dragers en gedachtes. De overblijfselen van de dag dus. Het kunstwerk wordt lijviger en filosofischer namate de tijd verstrijkt. Onwillekeurig raakt het aan allerlei actualiteiten. Bij deze presenteer ik de laatste verbals en UFO’s vanaf nr. 61 tot 75.

(English) From Fat Ex to New Age

The project Remains Of Today is expanded to 75 artworks of 30/30cm. all made of found or used objects, characters, papercuts, construction material, support and thoughts, Thus, Remains of The Day. The artwork gets more hefty and philosophical as time goes by. Inadvertently it touches on all kinds of current affairs. Hereby I present the latest verbals & Ufo’s from number 61 to 75.

Fat Ex- verbal no.61- Remains Of Today 2020
Fat Ex (verbal no 66)2020

Fat Ex  (Verbal no. 61)

Fed Ex postverpakking en restmateriaal van eerder project op houten frame

We kennen de Fed Ex als een, van Amerikaanse origine, delivery service. Globalisering heeft er voor gezorgd dat de pakketpost door vele bedrijvige handen gaat. Waar je ooit 1 aanbieder had voor post en pakketten heb je er nu velen. De kracht van marktwerking. Er is voor de ontvanger eigenlijk betrekkelijk weinig veranderd. Het is niet beter, niet slechter, hooguit, is het zoals zoveel zaken in de 21eeeuw, complexer. Wat we wel weten is dat ze goed zakendoen in een wereld waar 24-7 online gewinkeld wordt. Dus Fed Ex is uitgegroeid tot een Fat Ex.

(English)

Fat Ex  (Verbal no. 61)

Fed Ex postal wrap and leftover materials from an earlier project placed on a wooden frame.

We know Fed Ex as an, from American origin, delivery service. Globalization is feeding the many industrious hands that are handling the packages. Where there was once just one, there are now many. That’s the power of competitive forces. For the addressee not much has changed. It is not better, nor worse, it is at most, as many things in the 21th century, more complex. What we do know that it’s good for business in a world that is shopping online for 24-7. So Fed Ex developed into a Fat Ex.

The Scheme Of Things (verbal no. 62) 2020
The Scheme Of Things
(verbal no. 62) 2020

The Scheme Of Things (verbal no. 62)

Witte seal-straps en bruin katoenen Marqt-tas hengsels op houten frame.

The greater scheme of things. Er wordt wel eens gesuggereerd dat er een groter plan voor ons uitgelegd zou zijn. Je komt dan dicht bij een goddelijk concept. Want wie anders zou een groter plan beheren en om welke reden? Plannen hebben meestal een doel, wat is het doel van het groter plan en voor wie is het groter plan?. Een blik in de wereld van nu doet stevig  twijfelen aan een groter plan. Het woord chaos is beter op zijn plaats. Chaos zou weer aantonen dat de natuur uiteindelijk regeert en dat plannen doorlopend doorkruist worden zodat systemen noodgedwongen samen moeten werken om te overleven. Dat is misschien maar goed ook. 

(English)

The Scheme Of Things (verbal no. 62)

White box straps and brown cotton Marqt bag-handles on wooden frame.

The greater scheme of things. There is the suggestion that there is a greater plan laid out for us. If that’s so we come close to a divine concept. Who else governs a greater plan and with what reason? Plans have goals, what is the goal of a greater scheme and who’s to benefit from it? A glance in our modern world makes you doubt a greater scheme instantly. The word chaos is more appropriate. Chaos would appoint nature to rule and traverse manmade plans constantly. So that we are have to collaborate to survive out of necessity. And maybe that’s for the best. 

Mini-Me (volution) verbal no.63 2020- Remains Of Today
Mini-Me (volution) verbal no.63 2020

Mini-Me (volution) – (verbal no. 63)

Transparante foto-print in plastic tas en wit tape op houten frame.

De foto in de plastic tas is ooit gebruikt voor het werk Me-volution(2009), een zelfportret gemaakt uit duimafdrukken van inkt. Deze voorbeeld afdruk is vervolgens in het archief terecht gekomen. Archief betekent in dit geval, in een map met ander beeldmateriaal wat ooit gebruikt is of moet worden, maar omdat het met veel en weggeborgen is zinkt het naar de diepste dieptender inspiratiebronnen. Totdat er opgeruimd wordt en alles weer even aan de oppervlakte komt. Nu kijk ik alweer met andere ogen dan 10 jaar geleden en ben ik bezig met andere dingen dan toen. Soms krijgt beeldmateriaal dan ineens weer een nieuwe toepassing. Zoals dit portret in de plastic tas. 

(English)

Mini-Me (volution) – (verbal no. 63)

Transparent photo print enclosed in plastic bag + white tape on wooden frame.

The picture in the plastic bag is once used for the artwork Me-Volution (2009), a self-portrait made of ink thumbprints. This sample print ended up in the archives subsequently. Archive, in this case means, a folder with other footage what has been ever used or is about to be used. 

Because the entire folder is filed away with loads of other tings and images it sunk to the deepest bottom of the source of inspirations. Until someone feels the need to tidy up a bit and everything hits the surface again. Now reviewed with other eyes than 10 years ago.   I am now engaged in other things. So an image can fit a new usage, like this portrait in the plastic bag.

Stick Together 2020-Onderdeel van de Remains Of Today serie
Stick Together (verbal no 64- 2020

Sticks Together (verbal no. 64) 

Tandenstokers, lijm & zwarte acryl verf op badstof hoeslaken op houten frame.

Sticks Together- stick together of te wel: samen. Een woord wat je in deze tijd van Corona meer dan eens hoort. Te pas en te onpas. De verbinding die uitgaat van het woord, mits oprecht, blijkt sterk. Maar zodra de commercie zich hierin mengt wordt het al snel opportunistisch. Want als de Minister President oproept tot verbinding en een poging doet een samenleving niet te laten onthechten in een crisis heeft dat functie. Maar als een supermarkt, een drogisterij  of een producent ineens allemaal zoete boodschappen gaat verkopen over hun eigen verbindende rol wordt het glad ijs.  Je weet dat het kapitalisme is doorgeschoten als bedrijven een crisis als image upgrading gaan gebruiken ten faveure van zichzelf. Netelig.

(English)

Sticks Together (verbal no. 64) 

Toothpicks, glue & black acrylic paint on terrycloth fitted sheet on wooden frame.

Sticks Together- stick together or simplified: together, a word often heard in these days of Corona. More than we might like. The connection that is synonym to the word, as long as sincere, is strong. But in the hands of commerce it transforms rapidly into opportunism. Open door opportunism is how I call it.  If our Prime Minister call out for connection in attempt to prevent a community goes astray, is has a function. But if a supermarket, drugstore or producer suddenly send all kinds of corny messages about their role as connectors it’s slippery. You know capitalism is gone trough the roof if they use a crisis as image upgrading for there own benefit. Tricky.

Not Yellow (verbal no 65- UFO-20)- Onderdeel van de Remains Of Today serie
Not Yellow (verbal no 65- UFO-20) 2020-

Not Yellow (verbal no 65)

Deel van promo print van bestaand kunstwerk getiteld ‘Hahahahahahaha’ en gestolde gele acrylverf op houten frame. 

 Not yellow in het Nederlands, niet geel, betekent het eigenlijk niets behalve dat het niet geel is. Wat een contradictie is met wat je ziet want dat is duidelijk een kleur geel. Maar het Engelse “ not yellow’ betekent dat je niet bang uitgevallen bent. In de wetenschap is het praktische nut van stoerheid is nog niet onomstotelijk bewezen. Want het leidt in veel gevallen tot onzinnige gespierde acties. Maar soms ook tot uitgesproken moedige daden. Maar lafheid kan ook levens redden. Ik concludeer hieruit dat not yellow (niet bang) niet betekend dat je een held bent en dat een lafaard niet het zelfde is dan een pacifist.

(English)

Not Yellow (verbal no 65)

Part of promotional print of an existing artwork titled ‘Hahahahahahaha’ and solidified and common use, yellow acrylic paint on wooden frame. 

Not yellow means in Dutch literally, not yellow > niet geel, meaning nothing else than the actual colour. What in this case is a contradiction in termini, because yellow is obviously present.But the English “not yellow’ means that you are not afraid. In science the practical use of toughness is not proven jet. It often leads to senseless muscle actions. But on the other hand cowardice (being yellow) often does more harm than good but without bloodshed. Then again toughness can accidently lead to courage and cowardice can be life saving. So to conclude, I think that tough (not yellow) does not equals courage parse, as cowardice (yellow) is not the same as pacifism.

Push The Button Verbal no. 66- 2020
Verbal no. 66 (UFO 19)

Push The Button Verbal no. 66 (UFO 19)

Ongedefinieerde cirkelvormige zwarte plastic objecten (vind plaats Grote voort Zwolle) op water gedragen lakverf ‘snow’ op rest katoenen tafellaken op houten frame.

Push the button roept bij mij twee sterke associaties op met  1- een fantastisch nummer van the Chemical Brothers getiteld Galvanize en 2- maar veel meer nog met de koude. De angst voor een potentiële kernoorlog die destijds veroorzaakt zou kunnen worden door een simpele ‘push op een red button’.  One push en de wereld zou absoluut meer dan een keer ten ondergaan in een kettingreactie van andere rode knoppen die ingedrukt zouden worden als antwoord op de eerste push. Het leeft minder in dit tijdperk. Er is een einde gekomen aan de koude oorlog, of moet ik zeggen aan de eerste koude oorlog? Er is een einde gekomen aan de wapenwedloop, of moet ik zeggen de eerste wapenwedloop. Grote wereldleiders hebben zich verzoend of moet ik zeggen hadden zich verzoend. En er brak een tijdperk aan van positivisme, of moet ik zeggen dat ligt al ver achter ons. Er is veel gebeurd maar de huidige staat van de wereldpolitiek is er in mijn ogen niet beter op geworden. De kopstukken jagen me mogelijk meer angst aan dan Brezjnev en Reagan in hun dagen. De button, bestaat nog. Er is een substantieel aantal totaal onberekenbare mentaal onstabiele en narcistische presidenten en verlichte en onverlichte dictators opgestaan die naar mijn idee in een gekke bui tot alles in staat zijn. Maar desondanks, we zijn er nog dus tel je zegeningen.

(English)

Push The Button

Verbal no. 66 (UFO 19)

Unidentified cirkel-shaped black plastic objects (finding place Grote Voort Zwolle) water based laquer-paint ‘snow’ on remains of cotton table sheet on wooden frame.

Part of The remains Of Today series

Push the button evokes strong associations with 1- a fantastic track of the Chemical Brothers titled Galvanize and 2- but much more with the cold war (that’s were the Chemical Push the button evokes strong associations with 1- a fantastic track of the Chemical Brothers titled Galvanize and 2- but much more with the cold war. The fear for a potential nuclear war was mostly that it could easily set in motion by a simple push on a red button. One Push and a chain reaction of other button pushing would destroy the world more than once and in a wink of an eye. Nowadays this concept of war seems less urgent. The cold war has ended, or should I say the first cold war has ended. The arms race is coming to an end. Or should I say the first race came to an end. Great world leaders have reconciled and an era of positivism glowed. Or should I say this era is far behind us now.  Much has changed but the current state of global politics is not very reassuring. The world leaders now are more frightening than Brezhnev and Reagan in their days. In the meanwhile, the button still exists. There are a substantial number of totally fickle, unstable and narcissistic political leaders and despots resurrected. They seem capable of anything. But nevertheless, we are still here, still alive and kicking or suffering the last convulsions…. Count your blessings.

Eclipse (Verbal no.67, UFO no. 20)

Eclipse (Verbal no.67, UFO no. 20)

Een ondefinieerbaar cirkelvormig object, gevonden in omgeving Rieteweg, Zwolle, op zwarte vuilniszak met witte acryl op houten frame.

Onwillekeurig zit het liedje ‘Total Eclipse Of The Heart’nu in mijn hoofd. Niet dat het liedje voor mij een speciale betekenis heeft maar het is een prachtige veelzeggende titel. De totale verduistering van het hart is misschien wel het meest treurige wat een voelend zoogdier kan overkomen, niet kunnen voelen, niets voelen. Het voelen maakt ons mooi, daarin kunnen we onszelf overtreffen, anderen verbazen en een gevoel van waarde geven. Soms lijken zaken van het hart niet zoveel plaats meer in te nemen in een wereld waarin zakelijk succes, fysieke kracht en schoonheid en geldelijk gewin de boventoon lijken te voeren. Dan strooit de natuur ineens roet in het eten met iets rampzaligs en is het, het hart wat blijft omkijken naar anderen en ons uiteindelijk red van verval, angst en chaos. 

(English)

Eclipse (Verbal no.67, UFO no. 20)

An Unidentified circle shaped object found in the neighbourhood of the Rieteweg, Zwolle, on black garbage bag with white acrylic paint on wooden frame.

The song ‘Total Eclipse Of The Heart ’inadvertently found its way into my head. Not that the song has special meaning to me but the title is very significant. A total eclipse of our heart is maybe the saddest thing that can happen to a sensitive mammal. Being not able to feel is depressing. The capacity to feel makes us beautiful. As owner of feelings we are capable to transcend ourselves and amaze others. It gives us sense of value. Sometimes matters of the heart seem not so relevant in a world where commercial success, physical power and beauty and financial gain rule. But if nature spoils the fun with a bit of disaster, it’s the heart that looks after another’s wellbeing and prevents us from anxiety, decay and chaos.

Zwart Wit -verbal no.68
Zwart Wit (Black White) verbal no 68

Zwart Wit (Black White) verbal no 68

Tekst uit krant, acryl en tape op katoenen tafelkleed op  houten frame  

Als ik aan de woorden zwart wit denk in niet artistieke termen, komt het woord polariseren al snel boven drijven. Zwart wit hypotheses geven vaak valse argumenten en het ontbreekt vaak aan nuance. Desondanks spreekt het grote groepen mensen aan. Het pretendeert helderheid en geeft een gevoel van richting. Maar in een complexe samenleving met complexe vraagstukken bestaat zwart wit eigenlijk alleen in de extremen.  De meeste zaken zijn voor zover ze gekleurd zijn eerder grijs dan iets anders. Grijs bestaat in vele tinten en vraagt een diepere blik en gevoeliger oor. Er bestaan geen simpele antwoorden voor ingewikkelde vragen op zijn best bestaan er ingewikkelde antwoorden op simpele vragen.

(English)

Zwart Wit (Black White) verbal no 68

Text from newspaper, acrylic and tape on cotton tablecloth on wooden frame  

If I think about the words black and white, in non-artistic terms, the word polarisation comes to mind. Black and white hypotheses often give false arguments and have a lack of nuance that soften the rough edges. Even though it’s appealing for a large group of people. It pretends to give direction and clarity. But in a complex society with complex questions black and white really does not exist. It only exists in the extremes.  Most things are, as far as they are coloured, grey before anything else. Grey comes in numerous shades and demands a closer look and ear. There are no simple answers to complicated questions; at best there are complicated answers to simple questions

Nature Nurture > future (verbal no.96)
Nurture Nature > Future? (verbal no 69)

Nurture Nature > Future? (verbal no 69)

3 speentjes, zwarte gaffatape, witte powertape en schilder tape en zwarte en gele acryl op katoenen tafellaken.

Wat is nature en wat is nurture. Daar is een hele wetenschap omheen gebouwd. Dit met een doel; menselijk gedrag proberen te begrijpen. Wat zit er DNA technisch in gebakken en wat is aangeleerd gedrag. Interessant. Vaak wordt het als excuus aangevoerd, ik kan mezelf niet veranderen, ik ben altijd zo geweest of ik weet niet beter. Toch heb ik stiekem twijfels daarover want ik geloof tot op zekere hoogte in het maakbare zelf . Zoals mijn favoriete uitspraak van Nietzsche “wees meester en vormgever van je zelf” ook impliceert dat je je zelf kunt vormgeven, met inbegrip dat je voornaamste Maslow behoeften zijn vervuld. Om je zelf vorm te geven moet je een eigen kompas ontwikkelen. Een gewetensvol kompas en liefde brengt je een heel eind. Groepsdynamieken staan bijna haaks op het ontwikkelen van een eigen kompas. Dus lijkt het beter je individueel verhouden tot een groep dan er je identiteit aan ontlenen. 

(English)

Nurture Nature > Future? (verbal no 69)

3 pacifiers, black gaff tape, white power tape and painters tape and   black and white acrylic on cotton tablecloth. 

What is nature and what is nurture? A whole science is build around this question. With one purpose; understanding human behaviour. What is DNA wise already in the receipt and what is taught behaviour. Interesting. Phrases like ‘I cannot change me’, ‘I’ve always been this way’ or ‘I do not know any better’ are often heard excuses. I dare to doubt these excuses. I rather believe we can create ourselves till a certain extent. Like one of my favourite sayings of Nietzsche “be your own master and designer” implies that you can create your own personality. Must said, given a basis of fulfilled Maslow needs is provided.  To shape your selves it is necessary to develop your own internal compass. A conscious compass and love goes a long way. Group dynamics often stands perpendicular on this personal compass development. So your probably better off relate to a group as an individual than to extract your identity from it.

Hard To Handle (verbal no. 70)
(Hard to) Handle (Verbal no. 70)

(Hard to) Handle (Verbal no. 70)

Deel van zwart geverfde vilten wijnzak, een paar recycle logo’s van een verpakking en witte acrylverf op zwarte vuilniszak op houten frame.

De rest vorm die zich aandiende toen het zwarte item het witte oppervlakte raakte heeft wel wat weg van een hendel (handle). Alle objecten in mijn verbals zijn toevallig en willekeurig. Alle verhalen erachter zijn net zo gevonden en willekeurig als de gevonden objecten zelf. Evengoed, om het schijnbaar bedoeling te geven is  vrije associatie een must. Dit raakt eigenlijk ook aan een van de waarheden achter de schone kunsten. De meeste kunstwerken zijn gecreëerd in een flow en hebben met terug werkende kracht een titel en betekenis gekregen. En dat is totaal legitiem. Andersom zou het veel meer (excuse my English) hard to handle zijn.

(English)

(Hard to) Handle (Verbal no. 70)

Part of felt-wine-bag, painted black, few recycle logos extracted from plastic bags and white acrylic paint on black garbage back on wooden frame.

The residual shape that emerged when the black item collided with the white painted surface of the black bag has a slight resemblance with some kind of a handle. All objects in my verbal artworks are accidental and random. All stories behind it are as much as found and random as the items itself. Even though, to make it appear intended and to give it some kind of meaning free association is a must. This actually touches on some truth about art itself. Most artworks are created in a flow and are given titles and meaning in hindsight. And that’s totally legit. The other way around would be much more hard to handle.

Present (verbal no. 71)
Present (verbal no 71)

Present (verbal no 71)

Present, aanwezig, maar betekent in te Engels ook het heden maar ook iets presenteren en cadeau. Mooi zo’n 4 dubbele betekenis. Present of presence, aanwezigheid, is de meest mysterieuze van de 3.  Je ziet het woord vaak in filmtitels figuren of letterlijk een hoofdrol hebben. De aanwezigheid van een ongrijpbaar iets is een bekend fenomeen in het horror, thriller genre. Maar er simpelweg zijn, to be, zoals Shakespeare al zei, of not to be, is de essentie van alles en niets. Het eenvoudige zijn is pure poëzie.

(English)

Present (verbal no 71)

Plastic bag and yellow card with the word present on wooden frame.

Present, meaning actual being present as a person but also the present as in now, to present to an audience as well as a gift. Nice, a 3double meaning of a word. Present of presence, the actual being there, is the most mysterious of all. The word is often used in film titles, and as leading character, an It, in films. The illusive presence of a something is a well-known phenomenon in the Horror, thriller genre. But the simplest to be, to quote Shakespeare, or not to be, is the essence of everything and nothing. The simplicity as pure poetry

The Opposites (verbal no 72/ UFO 21)
The Opposites (verbal no.72-UFO no. 21)

The Opposites (verbal no.72-UFO no. 21)

Ondefinieerbaar gevonden plastic objecten in omgeving Russenweg Zwolle. Zwart en witte acryl verf op vlaggenstof op houten frame

Deze vreemde vierkante objecten met ronde bolletjes, twee letters CK (Calvin Klein???!) in de buurt van de Scania aan de Russenweg, Zwolle gevonden. Geen idee wat het zou kunnen zijn of wat een eventuele toepassing zou zijn. Calvin Klein is ver te zoeken op Russenweg, dus het zal geen fashion statement zijn van een Poolse Trucker. De balletjes deden mij denken aan een parlement waar de leden keurig rij voor rij en partij bij partij zijn opgesteld om kritische vragen te stellen aan de regerende partij. Oppositie voeren. Voor oppositie heb je een tegen idee nodig om je tegen af te zetten. Zelfs bij overeenkomstige concepten zal een oppositie alles doen om het verschil zichtbaar te maken. Het doel is tegenspraak organiseren. Dat heet democratie. Maar niet zelden wordt er oppositie gevoerd als indirecte propaganda voor de eigen partij . Dat heet dan profileren.  Politiek kan vreemd zijn.

(English)

The Opposites (verbal no.72- UFO no. 21)

Undefined Found plastic Object found in Russenweg area, Zwolle, black & white acrylic paint on flag fabric on wooden frame 

These strange square objects with round bulbs, two characters C and K  (Calvin Klein?) found in the neighbourhood of the Truck factory, Scania at the Russenweg, Zwolle. No clue what it might be or for whatever purpose it could be used. Calvin Klein is far to be found at the Russenweg, so it is not likely a fashion statement, of a Polish trucker that’s for sure.  The structured balls made me think of a parliament were the members of the house are neatly divided line for line, party with party to ask critical questions at the ruling party. Opposition. A counter idea is needed to reject the ruling idea. If ideas are corresponding differences are to be found, if necessary even the smallest one. . The purpose is to organise contradiction. This is called democracy. Not seldom opposition is used for the propaganda purposes of the own party. This is called profiling. Politics can be strange

Time Is Honey (verbal no. 73)
Time is Honey (verbal 73)

Time is Honey (verbal 73)

Een klein kartonnen kaartje met de tekst ‘Time is Honey’ op rode en gele acrylverf en bewerkte gestolde acryl verf op vlaggenstof op houten frame.

Ok, dit is een serieuze zaak, Het voortbestaan van bijen en alle andere kleine wezens die we insecten noemen is in het geding. We zijn ze zachtjes aan het vermoorden door hun basisbehoeften te vergiftigen en ze te verdelgen waar wij ze vervelend vinden. Zo ongenaakbaar en ‘schoon’ als de mensheid denkt dat zij is, bepaald ze wat van waarde is en wat niet. Dieren, insecten en bloemen als persona non-grata, Wat voor wereld is dit? Ik ben niet religieus maar zijn niet alle levende wezens goddelijk? In ons verlangen alles te controleren en te overheersen laten we alles verdwijnen. Maar als God bestond, en als God natuur was dan weet ik wel we boven aan zijn ‘verdwijn’ lijstje stond.

(English)

Time is Honey (verbal 73)

Small cardboard card with lines Time is Honey on red and yellow acrylic paint and processed solidified yellow acrylic paint on flag fabric on wooden frame.

Part Of the Remains Of Today series

Ok, this is a serious matter. The existence of bees and other insects are at stake. We are killing them softly by poisoning their habitat and terminate them on places we find them annoying. Impeccable and clean as mankind think she is. We decide whatever is of value and what is a vermin, what is flora and what is weed. We target animals, insects and flowers as persona non-grata. What a strange world this is.  I am not religious but isn’t every living creator not divine? In our desire to control the unwanted we make everything disappear. If nature was God, I am positive that we would be on top of the list of the unwanted vermin’s. Luckily for us, they say that God is dead, exterminated perhaps?

Spying On Us Too (verbal no.74)
Spying On Us Too (verbal no. 74)

Spying On Us Too  (verbal no. 74)

Gevonden tekst op zwart witte acryl op  katoenen tafellaken op houten frame

Dank zij de digitale revolutie is spionage van iedereen. Een gelijke hoeveelheid verspreidde en gedeelde data is niet het zelfde als gelijkheid. Het is eerder een grote –gemene- ver- deler. Het wereld wijde web van intriges en achterdocht is oneindig. Wie is in controle, wie weet wat van wie? Kennis is macht en machtige kennissen ook. Van ruilen komt huilen zeggen ze wel eens. We hebben al geruild, onze data voor ongelimiteerd gebruik, Er wordt al ergens zacht geweend. Misschien ben ik het zelf?

(English)

Spying On Us Too  (verbal no. 74)

Found text on black & white acrylic paint on cotton table cloth on wooden frame

Thanks to the digital revolution espionage is common good. Equal spread and wide shared data is not the same as equality. The word common devisor is more appropriate. The World Wide Web of intrigues and suspicion is infinite.  Who is in control, who knows what about who? Knowledge is power. In the Dutch language we use the phrase crying comes from swapping. We already swapped our data for unlimited access and use. Someone out there is currently weeping softly. Maybe it’s me.

New Age (verbal 75)
New Age (verbal no 75)

New Age (verbal no 75)

Papieren knipsel uit tijdschrift en  kunststof textiel print van overgebleven  materiaal uit eerder project, rode veter en acryl verf op deel van oude vlag op houten frame.

Iedereen is in zijn eigen tijd onderdeel van een new age, een nieuw tijdperk. De nieuwe generatie nu zijn de oude-van-dagen van morgen. Net zoals dat elk ontwerp, product of modeverschijnsel ooit nieuw en trendy was, wordt het  onherroepelijk ingehaald door de nog nieuwere tijd en wordt er naar gekeken als achterhaald en ouderwets. Wat een groot misverstand is dat toch.  Zoals er sediment moet zijn om leven te laten ontkiemen, moet er geschiedenis of gisteren zijn om überhaupt te vernieuwen. Tijd is ongrijpbaar en bestaat alleen voor diegene die er zelf deel van uit maken. Dus de Oude Romeinen en zelfs de holenmens waren hedendaags in hun tijd. Al was het woord hedendaags nog niet uitgevonden. Ik wil maar zeggen het nieuwe nieuw is vaak vluchtig, dogmatisch en zeer tijdelijk. Zou het principe van vernieuwing ergo verandering niet een ware vooruitgang moeten zijn in plaats van dogmatische hedendaagsheid. Kan een hedendaagse ontwikkeling bekritiseerd worden in zijn eigen tijd zonder als ouderwets gelabeld te worden?

(English)

New Age (verbal no 75)

Paper cut from magazine and synthetic textile print from leftover materials of an earlier project, red shoelace and acrylic paint on old flag on wooden frame

Everyone is in his own era part of a new age.  The new agers of now are the elderly people of tomorrow. Like any product or fashion trend, what once was happening and groovy, becomes inevitable caught up and passes by a newer age. What’s left behind is yesterday’s news. 

What a great misconception that is. Like sediment is needed for seeds to geminate, history or yesterdays are needed in order for anything to renew. Time is elusive and only really exists for the one living it. The old Romans or even the cavemen were contemporary once. Even though the word, contemporary, was not in style back then. What I really want to say is this; the newest new is often superficial, dogmatic and temporal. Should the principal of any change not be a true improvement instead of being contemporary, parse? Can a contemporary development be criticized in his own time without being labelled old fashion?

Zie het hele overzicht hier/ See all here:https://www.maritotto.nl/remainsoftoday/

interesse in de werken? Zie ook: Singulart en /of https://www.saatchiart.com/mao007

Remains Of Today (75X) 2020
Remains Of Today bsteaat uit 75 verbals en UFO’s.

An Artwork A Day….. week 05

Spotless-mind 2005- An Artwork A Day- 24-04-2020

(For English scroll down)

Collage en acryl op mdf 69/94 cm.

Week 1 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/ week 2 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/30/an-artwork-a-day-week-02/week 03/ 04 terug lezen: https://www.maritotto.nl/2020/04/06/an-artwork-a-day-week-03/

spotless-mind 2005-
Spotless-mind- collage en acryl op MDF. 2005

Deel twee van de tot kunstwerk geëvolueerde moodboards. Gisteren; Never-mind, vandaag; Spotless-mind. Als je goed kijkt, zie je (in twee talen) in de tekst ballon de woorden Desinfected (for your protection). Hoe actueel is het woord desinfecteren op dit moment? Het tekstje is afkomstig van een toilet-seat bescherm hoes uit een hotel. Door de tekst in het denk ballonnetje te plaatsen is het bijna politiek. De gedesinfecteerde gedachte is misschien wel de meest bizarre uitkomst van virtuele controle. Een big brother die zo ver gaat dat je zelfs in je hooft niet meer buiten de gebaande paden mag. Best een Interessante gedachte want hoe dicht zitten we daar al tegen aan? Hoeveel is nog van je zelf en wat is kapitaal voor de sociale platforms en overheden. En hoe ‘vrij’ en autonoom kan je of blijf je denken als je voortdurend bloot staat aan digitale groepsdruk? Dus ook de regel : “voor your protection’ lijkt passend in deze context, het zou dan zoiets zijn als; “je mag wel anders denken maar voor je eigen veiligheid is het beter van niet”. Ik denk dat vrijheid en onvrijheid in de virtuele wereld op de zelfde lijn ligt, vlak naast of achter elkaar. Het is uiteindelijk aan jezelf hoeveel en wat je, waar weg geeft.

spotless-mind-collage-marit-otto
Spotless Mind On reprise 2005 > 2019. Collage on board

Part 2 of the evolutions of the moodboards to artworks. Yesterday; Never-mind, today; Spotless-mind. If you take a closer look at the baloon, you can read the words Desinfected (for your protection). How up to date is the word desinfecteer at the moment? The lines are original from a toilet-seat cover from a hotel. To place these lines in the text balloon gives it a politic connotation . The desinfecteer mind is maybe the most bizarre outcome of virtual controle. A big brother thats pushing the edges that far, that even your own thoughts are not your own anymore. It is an interesting thought, how close to that point are we yet? How much of you is still private and yours and which part of your personality is already owned bij social platforms and authorities. How free and autonomous can you stay when exposed to constant digital group pressure. So even the words ” for your protection’ fits this questions. Translated freely in this context it would be something like; “you can think differently but we advise you not to, for your own protection. I think freedom and non-freedom are buddy buddy in the virtual world. In the end it’s up to you, what to keep for your self and what to share, where.

Never-mind 2005- An Artwork A Day- 23-04-2020

(For English scroll down)

Collage en acryl op mdf 80/130cm.

Week 1 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/ week 2 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/30/an-artwork-a-day-week-02/week 03/ 04 terug lezen: https://www.maritotto.nl/2020/04/06/an-artwork-a-day-week-03/

Never-mind-2005 college en acryl op MDF
Never-mind 2005- collage en acryl op MDF.

De moodboard, wie gebruikt het niet. Zelf managers en lifecoaches gebruiken het dezer dagen. Tegenwoordig heb ik een heel digitaal archief met alles wat me inspireert. Ik fotografeer zelf veel, zoek veel beeldmateriaal op internet. En ik manipuleer me digitaal suf met alles wat ik vind. There’s no ending to it. Voorheen had ik een groot paneel waar ik willekeurig in het oog springende plaatjes op plakte. Met de bedoeling hier wat mee te doen, de plaatjes dan. Maar uiteindelijk vond ik het moodboard zelf dusdanig spannend worden qua beeld dat ik het hele ding ben gaan bewerken. Zo heb ik twee collages uit die tijd; Never-mind en Spotless-mind. Vandaag te zien: Never-mind. Wat het verbeeld? Ik denk de mensheid en de chaos die daarmee verbonden is..

Never-mind 2005 (English)

Nevermind-on-reprise-2005-2019-collage-op-MDF-Marit-Otto
Nevermind- on reprise 2005>2019|collage op MDF

Never-mind 2005- An Artwork A Day- 23-04-2020

Collage en acrylic on mdf 80/130cm.

De moodboard, a well known phenomenon. Even managers and life-coaches use it these days. Nowadays I’ve got a whole digital archive with everything that inspires me. Ik take many photo’s and collect a lot from the internet. And I manipulate it like like my life is depending on it. There’s no ending to it. Before that I used a great wooden board to stick randomly eye catching pictures on. With the purpose to use those pictures as inspiration for a new artwork. But finally, I decided that the moodboard it self was more interesting as a whole that each picture by it self. This is how I created two collage artworks in this period; Never-mind & Spotless-mind Today on display: Never-mind. What is it about? Mankind and the chaos that it takes along….I guess.

Ik Vertrek- 2015- An Artwork A Day- 22-04-2020

(For English scroll down)

Poster ontwerp (3 dubbel portret van Bauwien van der Meer, sopraan) in opdracht van het Kamer Operahuis (KASCO), Zwolle.

Week 1 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/ week 2 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/30/an-artwork-a-day-week-02/week 03/ 04 terug lezen: https://www.maritotto.nl/2020/04/06/an-artwork-a-day-week-03/

Ik vertrek, poster ontwerp, kameroperahuis 2015
Poster ontwerp in opdracht van het Kamer Operahuis. 2015

In 2015 kwam het Zwolsche Kamer Operahuis bij mij met de vraag of ik een poster wilde ontwerpen voor hun nieuwe voorstelling. Een complexe vraag want de sopraan Bauwien moest prominent in beeld met haar verschillende gemoedstoestanden in de verschillende maatschappelijke rollen die ze verwacht werd te vertolken in het stuk. Maar daarnaast moest het thema ‘Ik Vertrek’, lees reizen, dromen van een oernatuur, ook verbeeld. Ik heb een aantal voorstellen gemaakt en uiteindelijke is deze gekozen. Een surrealistisch beeld waarbij Bauwien, naar mijn idee ondanks haar 3 gezichten in 1, niet aan schoonheid inboet. En het gedroomde landschap als de verstikkende wereld waarin ze gevangen zit zijn aanwezig zonder dat het meteen de aandacht opeist. Ik was in deze tijd als niet Opera liefhebber, ambassadeur van dit gezelschap. Toen ik zei, Ik hou helemaal niet van opera zeiden ze, dan moet je juist als ambassadeur bij ons komen, want je zal zien dat we geen traditionele opera maken. En gelijk hadden ze. Ik heb fantastische spannende stukken gezien die zowel speels, humorvol, urgent als urban als underground als disco als klassiek waren. Muzikaal krijg je het voor je oren en visueel wordt je verrast. Ik ben een groot fan van dit gezelschap. Als je de kans krijgt in de toekomst ga zeker kijken. Want gebaande paden en vastgeroeste ideeën kennen ze bij dit gezelschap niet.

samples: https://kasko.nl/producties/bear-v-shark, https://kasko.nl/producties/orpheus-retourtje-onderwereld, https://kasko.nl/producties/amalia-bandi

Ik Vertrek (English)

Ik vertrek- poster ontwerp- marit otto
Poster Ontwerp voor het KamerOperahuis, productie Ik vertrek. 2015

Ik Vertrek- 2015- An Artwork A Day- 22-04-2020

Poster design (3 double portrait of Bauwien van der Meer, soprano) in assignment of the Kamer Operahuis (KASCO, Zwolle.

In 2015 the opera association from Zwolle came to me with the question weather I would like to design a poster for their next show. A complex question because soprano Bauwien was the main and leading feature with her various moods and roles she is expected to play to for fill social expectations in the play. But besides that the theme ‘Ik Vertrek”, (I leave) read travel and dreams of primeval nature, must be interpet as well. I made a few suggestions and this one was selected. A surrael image that does not crush the beauty of Bauwen despite of her tree faces in one. And the dreamed landscape as well as the suffocating world she wants to leave from are modestly present. At the same time I was, as not opera lover, ambassador of The Kamer Opera House. When I said, I am probably not the one because I don’t even like opera, they said that is just the reason why you should do it, you will be suprised. And they were right. I saw fantastic, exiting plays, that were playful, humorous, urgent as well as urban, underground, disco and classic at the same time. Most of he times your ears are dazzled and visually it’s a treat . I am a fan of this ensemble. If you are in the opportunity to visite one of their plays, go and see! Because they don’t know such things as beaten track and established idea’s.

samples

https://kasko.nl/producties/bear-v-shark, https://kasko.nl/producties/orpheus-retourtje-onderwereld, https://kasko.nl/producties/amalia-bandi

Onbegrijpelijke Wereld – 2000- An Artwork A Day- 21-04-2020

(For English scroll down)

Portret van Harry Mulisch- Acryl op MDF. 100/80cm. In opdracht van de auteur van het proefschrift over Harry Mulisch, ‘Onveranderlijk Veranderlijk’.

Week 1 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/ week 2 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/30/an-artwork-a-day-week-02/week 03/ 04 terug lezen: https://www.maritotto.nl/2020/04/06/an-artwork-a-day-week-03/

Onbegrijpelijke Wereld-Portret van Harry Mulisch 2000
Portret van Harry Mulisch 2000

Er zijn opdrachten waar je meer trots op bent dan anderen. Het portret van Harry Mulisch is zo’n oprdacht. Ik was in 1999 bezig met een serie portretten van 20e eeuwse iconen, genaamd Milestones. Deze portretten waren in het blikveld gekomen van Neerlandicus Jos Buurlage, die toen net zijn proefschrift over Mulisch had afgerond. Of ik een portret kon maken? Ik heb ja gezegd met knikkende knieën, dat wel. Want Mulisch zelf leefde nog, dus die had zich ook beledigd kunnen voelen door een incompetent portret. Daar leek het me ook de man wel naar. Ik ben aan de slag gegaan, door in de stijl van de Milestones serie, eerst van alles en nog wat over en van de man te lezen. Daarna heb ik hem zo neergezet. Op het randje van karikaturaal misschien. Maar ontegenzeggelijk Mulisch. Een portret van iemand die ongenaakbaar is, een eminent grise. Veel later is er nog eens een verzoek van een uitgeverij gekomen of ze dit portret voor een omslag van een andere biografie over Mulish mochten gebruiken. Dit is helaas niet doorgegaan om redenen die ik niet meer helemaal scherp heb.

Over het proefschrift citeer ik uit andere bron: “Harry Mulisch tussen literatuur, journalistiek, wetenschap en politiek in de jaren zestig en zeventig. Onveranderlijk Veranderlijk’ biedt niet alleen een analyse van de reportages, maar ook een heldere uiteenzetting van Mulisch’ hermetische filosofie, een karakteristiek van zijn totale oeuvre en een situering van de auteur ten opzichte van prominente collega’s als Hermans, Reve, Wolkers en Boon. Het gebruik van vaktermen is tot een minimum beperkt, zodat dit boek toegankelijk is voor iedere lezer met belangstelling voor het werk van Mulisch en de culturele veranderingen in de jaren zestig.”

Onbegrijpelijke Wereld (English)

Onbegrijpelijke Wereld. In opdracht van Jos Buurlage, de auteur van het proefschrift Onveranderlijk veranderlijk, over Harry Mulisch, Amersfoort

Portrait of Harry Mulisch- Acrylic on MDF. 100/80cm. In assignment of the author of Mulisch essay ‘Onveranderlijk Veranderlijk’.

There are assignments that leaves you with more pride than others. This portrait of Dutch writer Harry Mulisch is such assignment. At the time I was working on a series of portraits of icons of the 20th century, named Milestones. These portraits came under the attention of Jos Buurlage, who just finished his essay about Mulisch. If I could make a portrait of Mulisch he asked. I said yes with my fingers crossed. Harry Mulisch was still alive back than. So he might get insulted by an incompetent portrait. I started working by reading much about him and his own work before I choose to paint him like this. On the brink of caricature maybe. But indisputable Mulisch. A portrait of a man who’s  inexpugnable and an eminent grise. Much later, a request came from a publisher if they could use this portrait for the cover of a biography of Mulisch. This did not followed trough due reasons I cannot recall.

About the essay, I quote from a different source: “Onveranderlijk veranderlijk’ offers not only an analysis of the records but also clear clarification of Mulisch hermetic philosophy, a characteristic of his total oeuvre and a positioning of the author compared to his prominent colleagues like Hermans, Reve, Wolkers en Boon. The use of technical terms is limited to a minimum, thus is for each reader with Mulisch interest accessible.

Mevolution- 2009An Artwork A Day -20-04-2020

(For English scroll down)

Vingerafdrukken van inkt op canvas – 90/70- zelf-portret. In collectie van mijn ouders.

Week 1 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/ week 2 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/30/an-artwork-a-day-week-02/week 03/ 04 terug lezen: https://www.maritotto.nl/2020/04/06/an-artwork-a-day-week-03/

Mevolution- 2009-duimafdruk op canvas
Mevolution – 2009- Duimafdrukken van inkt op doek- 90/70

Waar zou ik zijn zonder kunst? Jaren lang hing er een Boomerang Support Card met een spreuk van Nietzsche op mijn tekentafel die dienst deed als ezel. “Wees Meester en Vormgever Van Je Zelf. Hier keek ik dagelijks naar en heb het door de jaren verinnerlijkt als een mantra. Het enige waar je invloed op uit kan oefenen in deze rare ongrijpbare wereld is je zelf, het enige waar je aan de knoppen zit en kan sturen. Dit moet niet opgevat worden als een grote ego trip maar een kwetsbaar zoeken naar de balans tussen je zijn, je persoonlijke dromen en wensen maar ook hoe je je verhoud tot anderen, de natuur, dieren en al het andere leven om je heen. Met andere woorden; ik wil hier wel zijn maar niet ten koste van. Nou lijkt dat in deze tijd een onmogelijkheid. Baby’s worden al met een enorme schuld geboren, hun voetafdrukje kost wellicht al ergens in de wereld een bosje, hun bestaan misschien een regenwoud. Hoe kan je als inteligente mens niet een beetje gebukt gaan onder dat gene wat je als soort aanricht.De kunst geeft me handvatten om het leven tegemoet te treden en op mijn eigen kleine schaal te bevechten wat voor mijn gevoel bevochten moet worden. Zonder dat was ik denk ik reddeloos verloren.

In deze Corona tijd mis ik een filosofische kijk op een mogelijke toekomstige nieuwe wereld nog het meest. Naast alle chaos, beperkingen, eenzaamheid en onrust van deze tijd liggen er ook prachtige kansen. Als we eens zouden durven echt kritisch te zijn en anders te denken.

Mevolution (English)

Marit-Otto-Beeldendekunst- schilderij-Mevolution-2010
Zelfportret in vingerafdruk

Mevolution- 2009An Artwork A Day -20-04-2020

Fingerprints of ink on canvas – 90/70- self-portrait. In parental collection.

Week 1 @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/ week 2 @ https://www.maritotto.nl/2020/03/30/an-artwork-a-day-week-02/week 03/ 04 : https://www.maritotto.nl/2020/04/06/an-artwork-a-day-week-03/

Where would I be without art. For years a Boomerang Support Card wit a statement of Nietzsche decorated the corner of my drawing table. Be your own Master and Creator. I looked at it on a daily base and interiorized it like mantra. The only thing you can actually influence in this intangible world, is you. You are the one pushing your buttons and control your steering wheel. This must not be seen as a big ego-trip but a vulnerable quest at a balance between your being, personal dreams and wishes but also how you relate to others, nature, animals and other living things around you. In other words, I want to be here but not at the cost of…. Now, that seems almost impossible in this time and age. Baby’s are born wit a load of guild resting on their little shoulders, their tiny footprint wil probably cost a small bush somewhere, their existence probably a rain-forrest. How can we as intelligent human beings carrie this burden witnessing the damage done by your own species. Art gives me a sense of grip to meet life and fight what needs to be fought on my own little spot in the world. Without art, I was probably lost .

In this age of Corona I mis a deep philosophical approach on a new possible future world. Besides the chaos, limitations, desolation and restlessness of this period there are opportunities for a new future world. If only we dared to be truly critical and think differently.

Must H(e)ave(N)

(for English scroll down)

Bij deze presenteer ik mijn laatste werk getiteld Must H(e)ave(N).

Acryl op doek – 100/100cm- 2020- Onderdeel van de Brave New World serie.

Must H(e)ave(N)- 2020- serie Brave New World
Must H(e)ave(N)- 2020- acryl op canvas 100/100cm

Een moderne allegorie & vanitas over aanbidding. In de klassieke tijd werd het goddelijke aanbeden. Ook bij gebrek aan harde wetenschap. Daar is van alles over te vinden maar is ook goed voor te stellen. De mens was nietig en probeerde zo dicht mogelijk bij het Goddelijke te komen. Het leven was onredelijk en schiep zoveel vragen dat er  haast wel iets groters moest zijn wat alles in een logisch perspectief zou zetten. Waar leven zo oneerlijk, kwetsbaar en futiel leek kon troost en reden gevonden worden in een groter plan. Anno 2020 kunnen we zeggen dat God en het spirituele enerzijds een  modieuze revival door maakt. Maar anderzijds zou je kunnen stellen dat als God voor zuivere spiritualiteit staat dat God hartstikke dood is. De devotie heeft zich grotendeels van het spirituele naar het materiele verlegd. Merknamen worden vereerd. Geluk is te koop. Hoe waar deze uitspraak soms is laat dit beeld zien. Want het is geen fictief beeld het is een bestaande situatie die vast gelegd is tijdens een willekeurige Black Friday. Ik heb het slechts opnieuw naar de oppervlakte gehaald. Het is een fel realistisch en schetst een niet al te fraai beeld van een uitwas van de moderne mens. Als kunstenaar is het geweldig om met deze thema’s te spelen en iets zichtbaar te maken. Het is gelukkig niet de enige waarheid. 

Must H(e)ave(N) (English)

Hereby I present my latest artwork to you titled Must H(e)ave(n)

Acrylic on canvas – 100/100cm- 2020- part of the Brave New World series.

This is a modern allegory & vanitas about worshipping. In the classic ages adoration was reserved for the Divine. This was also due to lack of scientific knowledge. It is easy to pass judgement about it but easy to grasp as well. Men were frivolous and tried to get as close to God as possible.  If life offered no reason but questions there must be something bigger that puts things into perspective. Were life is unfair, vulnerable and trivial, than comfort and reason can be found in a greater scheme of tings. In the year 2020 we can state that God and the spiritual is on a fashionable revival at one hand. But on the other hand we can state that if God stands for pure spirituality, he is probably stone dead.  Devotion is shifted from spiritual to material. Brand names are the new idols. Happiness is on sale. How true this statement is lays in this image that is non-fictional. It is an existing situation captured during a Black Friday. I just dragged  it to the surface. It is a cutting edge realism of an excess that does not reflects the best virtues of mankind. As an artist I like to play with theme’s like this thus to make things visible. Fortunately is it not the only truth.

The making of…

Serie Brave New World bekijken/ check complete series Brave New World.

An Artwork A Day….. week 02

Strange Company- 2004-An Artwork A Day- week 02- 03-04-2

Acryl op canvas 120/80 cm- in particuliere collectie – Dubai

Week 1 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/

Strange Company

An artwork A Day- Strange Company-2004
Strange Company- acryl op canvas- 120/80- 2004

We zien een typisch Hollands landschapje, een dijk, de weidse blik. Op de rug gezien een wat oudere man, grijzend, een stevige zwarte duffelse jas aan, leunend tegen zijn herenfiets, genietend van de laatste zonnestraaltjes van een mooie eerste lente dag. De dijk is frisgroen van het verse gras. Maar hier geen zwart bonte koeien of schapen die staan te grazen tegen de helling op. Maar een aantal kamelen dat ontspannen voorbij kuiert. Strange Company is een schilderij uit de serie Vreemde Perspectieven en geeft ironisch commentaar op de nog altijd actueel zijnde spanningen naar nieuwkomers en de Islam. Een knipoog naar alle stereotypen die mensen over en naar elkaar hebben. In mijn beeld een onschuldige clash of cultures waarbij nieuwsgierigheid de boventoon voert. Het is ooit aangekocht is door toen net getrouwde vrienden . Een mixed koppel. Hij Algerijn, zij een Hollandse. Inmiddels zijn ze beide naar Dubai verhuisd en hebben het schilderij daar mee naar toe meegenomen.

Strange Company (English)

Strange-Company-acryl- op-canvas-Marit-Otto-kunst
Strange Company. Acryl op MDF, 1.10b/90h. Particulier bezit, Dubai.

Strange Company- 2004-An Artwork A Day- week 02- 03-04-20

Acrylic on canvas 120/80 cm- in private collection – Dubai

Week 1 @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/

We witnes a typical Dutch Landscape, a dike a wide flatland. Seen on the back, an elderly men, grey hair, a firm back coat, leaning against his solid bike. He is enjoying the last nourishing rays of light on a first springday. The dike is jury green from the fresh grown grass. But no cows or sheep that graze agains the slope. A few camels are loosely passing by in stead. Strange Company is a painting from the Strange Perspective series and gives a ironic comment on the still contemporary tensions towards and the Islam. A proverbial wink to all stereotypes that people have about each-other. In my image it’s a innocent clash of cultures were curiosity dominates. This painting is once purchased by newlywed friends of mine. A mixed couple, he an Algerian and she a Hollandaise. In the meanwhile they moved to Dubai and took te painting with them.

Hartendiefjes/ Duo Ongezoet- 2006- An Artwork A Day- week 02- 02-04-20

(for English scroll down)

Samenwerking Duo Ongezoet – een mierzoet dubbelportret van Marit (Rechts) & Mirthe (links)- onderdeel uit foto assemblage van complete serie 90/130cm

Week 1 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/

Hartendiefjes (Duo Ongezoet)

Duo Ongezoet- hartendiefjes-2006-MaritOtto en Mirthe Langelaan
Hartendiefjes- dubbelportret – samenwerking Duo Ongezoet met Mirthe Langelaan

Omstreeks 2006 heb ik samen met kunstenares Mirthe Langelaan een serie snoep objecten en foto’s gemaakt onder de naam ‘ Duo Ongezoet’. Duo Ongezoet was een experimenteel uitstapje voor ons allebei. Wij werkten beide heel anders maar werkten ook, vanuit een vriendschapsband die was ontstaan, graag met elkaar samen. Duo Ongezoet is een onderzoek naar materiaal, vreemd en vergankelijk materiaal. Hoewel met dat vergankelijke bleek erg mee te valen. Het geeft te denken, voedsel wat niet vergaat. Maar dat is de feitelijke constatering. Speciale ingrediënten, E-nummers geven een enorme levensduur aan het product snoep. We hebben naast de foto serie ook nog een serie snoepkoppen, rijstlijven en later een anatomische studie van rode dropveter, compleet met anatomische spierstructuur* gemaakt (Anatomia Corpus Save). Kinderen vonden het project onweerstaanbaar en we hebben dan ook veel materiaal moeten uit delen om ze bevriend te houden..( : Zelf werden we best misselijk van de zoete geur waarmee de lucht bezwangerd was. Duo Ongezoet was een succesvol project met vele mooie exposities en tentoonstellingen tot gevolg. Ik noem er een paar ‘Lust in 4 Gangen, Stedelijk Museum Zwolle, I Love Candy in t’Kop Breda en bij TNO in Soesterberg.

Voor de foto serie hebben wij zelf model gestaan, zo ook in Hartendiefjes.

*foto’s van Anatomia Corpus Suave

Hartendiefjes (Duo Ongezoet) (English)

Hartendiefjes/ Duo Ongezoet- 2006- An Artwork A Day- week 02- 02-04-20

A colllaboration named Duo Ongezoet – a sweat double portrait of Marit (right) & Mirthe (left) – part of a photo assemblage of the complete series 90/130 cm.

Week 1 @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/

Round 2006 I made series of candy objects and photo’s by the name ‘Duo Ongezoet’ (Duo Non Sweetened) with colleague artist Mirthe Langelaan. Duo Ongezoet was an experimental side dish for both of us. We had different style but loved to work together. Duo Ongezoet is a research to a uncommon and cursory material. However, cursory? this stuff will hardly ever perish by it self. I makes you wonder, food that does not spoil. It’s a matter of fact, special ingredients and E numbers give an enormous lifespan to the product, candy. Next to the photoseries we made a series of Candy heads, Rice bodies and later on we created an anatomic study complete with muscle structure. Children found our working materials irresistible and we were forced to hand out a lot of our materials to stay on a friendly basis with them ( : For us only the scent of it was nauseating enough to stay away from it. Duo Ongezoet was a succesful project with many nice exhibitions. Ik mention a few; ‘Lust in 4 Gangen @ Stedelijk Museum Zwolle, I Love Candy @ t’Kop Breda and @ TNO in Soesterberg.

We stood model for our own photo series.

Ik Zou Hier Altijd Kunnen Zijn- 2009- An Artwork A Day- week 02- 01-04-20

(for English scroll down)

Zelfportret met flippers- Acryl en potlood op canvas 100/170 cm.

Week 1 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/

Ik Zou Hier Altijd Kunnen Zijn

ik-zou-hier-altijd-kunnen-zijn-2009
Ik Zou Hier Altijd Kunnen Zijn- 2009- acryl op canvas -100/170cm

In 2004 maakte ik mijn eerste reis naar de tropen- Curacao en Venezuela. De aanleiding hiervoor was dat een van mijn beste vriendinnen toen voor 5 jaar les ging geven op Curacao. Het eerste wat in de tropen direct binnenkomt is de warmte en het licht wat weldadig is. En secondair de Zuid Amerikaanse latin cultuur en het leef tempo. Maar wat serieuze blijvende impact had was de onderwaterwereld. Ik droom er nog wel eens over. Een surreële gewichtloze wereld met de meest prachtige vissen, dieren en koralen. Een eerste contact met een Karpet Schildpad, een Tarpon, Barracuda of een Arendsrog, dat vergeet je nooit meer. Door een school in de vorm van een enorme zwarte bal vol haringen (?) heen duiken maar ook vele ontmoetingen met het aller schattigste Koffervisje met zijn zwarte stipjes en eeuwig getuite lipjes, voor altijd op het netvlies gebrand. Na de trip naar Curacao/Venezulea volgden nog een aantal reizen naar Curacao maar ook Bonaire. Bonaire, met een ongerepte maar kwetsbare koraalkust, is mijn gedroomde paradijsje. Hier wil ik met mijn partner Erik, oud te worden maar inmiddels kan het ook elders zijn in Zuid Amerika (als ooit). Met de bedoeling om daar ook actief iets bij te gaan dragen aan het behoud van de natuur en het ondergaan in de lokale cultuur. That wil be Mañana. Voorlopig zitten we nog wel even hier en dat is ook geen straf.

The Masses-2012- An Artwork A Day- 02- week 02- 31-03-20

Ik Zou Hier Altijd Kunnen Zijn/ I Could Always Be Here (Enlish)

Ik zou hier altijd kunnen zijn ’09. Acryl, grafiet en lakverf op doek 1.0b/ 1.40h

Ik Zou Hier Altijd Kunnen Zijn- 2009- An Artwork A Day- week 02- 01-04-20

Selfportraitt with fins- Acrylic on canvas 100/170 cm.

Week 1 @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/

In 2004 I made my first trip to the tropics, Curacao en Venezuela. De reason was to visite one of my best friends who moved to Curacao for 5 years to teach. The first sensation entering the tropical atmosphere is the warmth and the light, It is overwhelming. And second to that the Latin American culture and speed of life. But what made serious deep impact was the tropic underwater world. I still dream about it sometimes. This surreal weightless world with the most enchanting fish, animals and corals. A first contact with a Green Turtle, a Tarpon, Barracuda or an Eagle Ray is unforgettable. Diving trough a big formation, shaped like bal, of Herring (?) but also encounters with several tiny Smooth Trunkfish, with black spots and constant spouted lips, forever sticked to your retina. After this trip more trips to Curacao but Bonaire too, followed. Bonaire, an untainted but vulnerable coral coast, became my dreamed paradise to grow old with my life partner, Erik. In the meanwhile other Latin American places are optional too (if ever) With the fast intentions to contribute actively to nature preservation and submerge with locals culture. That wil be Mañana. For now we are stuck here, but that’s no punishement too.

The Masses-2012- An Artwork A Day- week 02- 01-04-20

(for English scroll down)

Acryl op canvas 110/80 cm. In collectie van faculteit rechtsgeleerdheid Leiden.

Week 1 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/

The Masses

the-masses-2012-
The Masses 2012- acryl op canvas 110/80. In collectie van de faculteit rechtsgeleerdheid, Leiden

We zien een kluwen gezichten. Het ene gezicht begint waar het andere ophoudt. Alle individuele vormen verworden tot 1 vorm. Ik heb over dit thema en met dit beeld nog twee pentekeningen gemaakt die de zelfde naam dragen- The Masses, De Massa. Mijn verhouding tot massa’s ligt gevoelig en is ook wel veranderlijk. Er zijn momenten geweest in mijn leven dat ik het massale een overweldigend weldadig gevoel vond geven. 1 moment daarvan is het EK van ’88. (als niet voetballiefhebber toen toch bevangen door het oranje koorts- wie niet..) . Ik was in Amsterdam bij een vriendin in de Jordaan en we keken de titanen wedstrijd Nederland-Duitsland (inclusief spuug incident) en die werd gewonnen!!.Het werd gewonnen alsof er nog een openstaande rekening werd vereffend. Na afloop gingen we de stad in en overal zag je geïmproviseerde oranje frutsels aan auto’s, op kleding, stipjes op voorhoofden van mensen. Iedereen was zijn kast ingedoken in op zoek naar iets oranjes als was het maar een sinaasappel, om de trots te tonen. een geweldige sensatie. Later is dat een totale commerciële georkestreerde gekte geworden waar ik niets van moet hebben. Zelfde geld voor de Koninginnedag, toen het in zwang begon te raken, op de markt staan en lopen, spontane feestjes, leuke kraampjes ook al verstikkend druk maar jeetje , gezellig! Nu, blijf ik er angstvallig weg, te groot, te veel, te massaal. We leven in een tijdperk waarin de massa bepaald en regeert. Mede dankzij de sociale platforms is een hype zo gecreëerd. Ik geloof toch heel erg in autonomie. Zelf denken, wakker blijven en je laten motiveren door een intrinsieke drijfveer. Dicht bij je kern blijven en dat is al een hele uitdaging in een wereld waarin alles over invloed en beïnvloeding gaat.

The Masses (English)

the-masses-2011-acryl-op-mdf-90-70-cm-in-collectie
The Masses 2011. acryl op mdf 90/70cm. In collectie Faculteit rechtsgeleerdheid Leiden.

Acrylic on canvas 110/80 cm. In collection van faculty of law Leiden.

Read week 1: Week 1 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/

We witness tangled up faces. One face starts where the other finishes. all individual shapes are morphing into one. I made two pendrawings with the same theme and title;The Masses, De Massa. My relation to the masses is delicate and volatile. There are moments that massive events gave a overwhelming and benevolent feeling. One of these moments is the European Championships of ’88. (as a non-soccer lover suffering the fever of Orange). I was in Amsterdam at a friends place when we watched the titan match between The Netherlands and Germany (including spitting incident). The match was won by us and it felt like we settled a final score. Afterwards we went out and everyone we saw had an improvised orange items attached to their cloth, on their skins or cars. Everyone seemed to have cleaned out their closets in search of orange stuff. Even an orange itself would do. Just to show off their pride, a great sensation it was. Later on it totally turned over in a commercial, orchestrated craze, which I truly find appalling . Same goes for Queensday that came in fashion back than, selling and buying, on the fleemarket, spontaneous parties, nice stalls and a suffocating crowd, but he, much fun! Nowadays I stay away as far as possible, too big, too much, too massive. We live in an age were masses rule, also due to social platforms, more than ever. A hype is created in a minute. I solemnly believe in independence and autonomy. To think for your selves, stay wake and be motivated by intrinsic drives. To stay close to your core is a challenge in a world were everything is about influencers and influence.

Vlucht 1407

Vlucht 1407 -2010
Vlucht 1407 -2010- acryl op canvas 150/100

Vlucht 1407 -2010- An Artwork A Day -01- week 02- 03 -04-2020

(For English scroll down)

acryl op canvas -150/100 cm

Week 1 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/

Het papier gevouwen vliegtuigje, hoedje en of bootje komt eens in de zoveel tijd terug in mijn beelden en schilderijen (zie ook schilderij Sunny Boy en sculptuur ‘Is There Life On Mars). Ik denk dat dat komt door de onschuldige maar toch iconische zeggingskracht van het papieren object. Ik vind het mooi en effectief functioneel in al zijn eenvoud . Het staat in mijn werk voor een lichtvoetige verwijzing naar een verlangen. In het geval van dit werk, Vlucht1407 is dat het verlangen te kunnen vluchten uit een dagelijkse realiteit. Een vlucht in je hoofd zogezegd. Maar de titel verwijst ook naar het fysieke vluchten maar legt ook heel direct een link met een fictief vluchtnummer van een vliegtuig. Dit legt weer een verband met vluchtelingen die vaak een gewisse dood tegemoet gingen door zich te verstoppen in het ruim of landingsgestel van het vliegtuig. Hoe diep moet je verlangen naar iets zijn om je leven te riskeren? Ik ben blij dat als mijn hoofd overloopt ik kan vluchten in mijn fantasie en daarmee nog iets kan voortbrengen ook. Er zijn beroemde politieke gevangenen die claimden dat je ze fysiek kon opsluiten maar dat de geest altijd vrij zou zijn en daarmee ook het gedachtegoed levensvatbaar zou blijven. Maar wat dan als je meest primaire zorgen simpel overleven is in een oneerlijk verdeelde wereld. Waar kan je dan heen?

PS: Er wordt vaak gezegd dat het schommelende jongetje op voormalig President van de USA, Barrack Obama, lijkt. Een grappige bijkomstigheid. Toch zou je graag een vlucht terug willen maken naar de tijd dat hij nog immer charmant aan het roer van de VS stond, in een wereld die niet meer lijkt te bestaan.

Vlucht 1407 (English)

Marit-Otto-beeldende-kunst- schilderij-Vlucht-1407--2010
Vlucht 1407. Acryl op doek 100b/150h

Vlucht 1407 -2010- An Artwork A Day -01- week 02- 30-03 > 03 -04-2020

acrylic on canvas -150/100 cm

Read more about @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/

The folded paper plane, hat or boat are frequent visitors in my artworks (see also painting Sunny Boy and sculpture ‘Is There Life On Mars). I think it’s due to the innocent but iconic eloquence of the paper object. I also find it’s fine and effective in al it’s sobriety. In my work it refers light footed to a desire. In case of this particular artwork, a desire to escape daily routines. A flight into fantasy. But the title also refers to a physical escaping and links with a imaginaire flight number of a plane. This also links to refugees that encounter a most likely death by hiding them selves in landing systems or the cargo space of the plane. How deep is your desire if you are willing to take such risk? Me, I am happy to escape into fantasy once my head spins and create something at the same time. There a famous political prisoners that claim that the body can held inprisoned, but the mind wil always be free and therefor the philosophy would remain alive aswel. But what if your primary concern is to survive life in a unjust divided world? Where can you go?

PS: A frequent remark on this artwork is that the boy on the swing looks like the former president of the U.S.A. , Barack Obama. A funny circumstance. However, If we could we would like to take a flight back to those days when he was in charge of a world that does not seems to exist anymore.

One Artwork A Day……….

Week 1 – 23-03-20> 27-03-20

(for english scroll down)

Je ontkomt er toch niet aan, even te reflecteren op de situatie waarin we ineens wereldwijd terecht zijn gekomen. Er is veel Corona – activiteit op TV, radio en sociale media. Begrijpelijk, de hele wereld is ontregeld. Ik merk ook dat de constante berichtgeving en alle andere uitingen wel heel erg in je systeem gaat zitten. Ook de vraag….wat moet je doen, behalve er in slagen geen besmettingshaard te zijn, niet ziek te worden, omkijken naar buren en naasten en niet hamsteren.

Ik kan geen levens redden of ouderen toezingen (kan het wel doen maar de vraag is of ze daar blij van worden) . Ik maak kunst. En ik heb bedacht dat dat nou net het gene is wat ik de komende tijd blijf doen. Ik heb er zelfs meer tijd voor dan ooit tevoren. Kunst is helend voor zowel de maker als de toeschouwer. Corona wordt geen thema in mijn communicatie (alleen nu even) Ik draag dan een steentje bij in de dagelijkse visuele ontsnapping, die er toch ook moet zijn. De komende weken ga ik ‘One Artwork A Day’ uit het archief mijn homepage zetten. Gewoon voor de gezelligheid, zullen we maar zeggen. Vanaf vandaag tot……… En baat het niet, schaad het niet. Deze week : Wheel Of Misfortune, Ignorance Is Bliss, Sunny Boy, Solitary en Sign Of The Times

Kijk hieronder naar alle kunstwerken.

(English)

One Artwork A Day……….

There is no escaping, the need to reflect on the current ‘world wide’ situation. There is a lot of Corona activity on TV, radio and social media. Naturally, the world is disordered. I notices that the contant stream of information is getting into your system. The question, ‘What can I do?, what should I do pops up. Except for the usual do’s and don’ts.

I can not save life’s or sing to the elderly people (I can but I doubt the positive impact of my voice). I make art, and that is what I keep on doing the time to come. Time is on my side to to speak. Art is healing for the artist and the altlover. Corona is not becomming a theme in my communication. I make small contribution by offering a small visual escape the weeks to come. I dig into my archives and present one artwork a day, with a small comment on my site. If It not cures it will not harm. This week: Wheel Of Misfortune, Ignorance Is Bliss, Sunny Boy, Solitary en Sign Of The Times

See below for all artworks:

05- Sign Of The Times

Sign Of The Times- 2008
Sign Of The Times – geprinte tekst op acryl en MDF- 2008-

(for english scroll down)

Vrijdag 27-03-2020- An Artwork A Day 05 – Sign Of The Times 2008

Tekst collage uit (eigen) essay over de tekenen van de tijd, in verschillende maten uitvergroot, geprint- gekopieerd en in delen verwerkt tot een portret op MDF- en witte acryl. 110/110cm

De titel heb ik ontleent aan Sign Of The Times van Prince (de inhoud niet) Het gezicht van John Malkovich. Beide min of meer toevallig. Sign Of The Times is een waanzinnig goed nummer wat op zijn manier reflecteert op de tekenen van de tijd. Het hoofd van Malkovich, een prachtige rauwe indringende blik en goeie schaduw partijen. De tekst destijds is in een rush geschreven. Ik kan denk ik toch niet ontkennen dat ietwat een doemdenker ben. Can’t help it. Ik zet mijn beste beentje voor, omarm het leven en iedereen die me lief is. Maar als alles even stil valt en ik mijn eigen gedachten kan horen denk ik vaak; dat komt nooit meer goed met de mensheid, de natuur, de biodiversiteit, de wereld. We gebruiken van alles veel en putten alles uit, gaan soms respectloos met het overige leven. Dit gebeurd al onder mensen onderling maar zeker als we het als voedsel beschouwen of als we op grondstoffen jagen. En we zijn de enige dieren die oorlog voeren en vervuilen. Hier lig ik wakker van want ik zie zo snel geen oplossingen, terwijl de problemen zo urgent lijken. Daar gaat dit werk en de tekst dus over, ik heb al die gedachte in 2007 op papier gezet en met de woorden een beeld geschapen (een twee-luik). Niet dat het daarmee klaar is maar ik heb het daar toen even geparkeerd. Nu in het licht van het virus en de maatregelen kan je bijna alles in retrospectief raak achten. De wereld van het onoverwinnelijke zoogdier is met forse kracht tot stilstand gekomen. Het bied waarschijnlijk onbedoeld ruimte aan alle frisse lucht, schoon water en andere aardbewoners. Wat is hier uit te leren, uit te winnen? We weten het (nu nog) niet.

Een paar regels uit de song ‘Sign Of The Times’

In France a skinny man
Died of a big disease with a little name
By chance his girlfriend came across a needle
And soon she did the same

At home there are seventeen-year-old boys
And their idea of fun
Is being in a gang called The Disciples
High on crack, totin’ a machine gun

Time, time”

05- Sign Of The Times

Sign of the times '07-'08
Sign of the times ’07-’08- 1 van een Twee luik. Tekst op acryl en MDF

(English)

Friday 27-03-2020- An Artwork A Day 05 – Sign Of The Times 2008

Text collage from (own) essay about the signs of the time, resized in various sizes, copied and in parts processed to a portrait on MDF- & white acrylic paint. 110/110cm

The Titel is derived from the song ‘Sign Of The Times’ by Prince (not the content) The face is from John Malkovich. Both more ore less by coincedence. Sign Of The Times is a great song that reflects on time signs in his own way. The head of Malkovich, raw, piercing eyes and good shadow parts. De lines were written in a rush at the time. I can’t get around the fact that I’m somewhat of a pessimist. Can’t help it. I am making a real effort to embrace life and all my loved ones. But if everything silences around me and when I can hear my own thoughts, I often think: ‘Everything falls apart’, humanity, nature, biodiversity, the world. We spill to much, and treat other live forms sometimes with arrogance. This is also happening amongst our selves but when we regard to something as food or in our hunt for natural resources it maximizes. And we are the only animal that goes to war and polutes. This keeps me awake. I do not see a solution while the problems seems urgent. That is what the text is about. I put all this thought on a piece of paper in 2007 and created an image with the lines (a diptych). Not that it solves anything, but it gave me the opportuonatie to park it for a while. Now, in the light of the virus and measurements you can almost place anything in perspective and it seems spot on. The world of the invincible mammal is forced into a pause. Het probably offers unintentional room to fresh air, clean water and other earth inhabitants. What can we learn, what can we gain? We don’t know yet.

few lines from de song ‘Sign Of The Times’

In France a skinny man
Died of a big disease with a little name
By chance his girlfriend came across a needle
And soon she did the same

At home there are seventeen-year-old boys
And their idea of fun
Is being in a gang called The Disciples
High on crack, totin’ a machine gun

Time, time”

04- Solitar

for english scroll down)

Donderdag 26-03-2020- An Artwork A Day 04 – Solitary.

Solitary- 1998-One- Artwork -A Day Keeps The Doctor Away
Solitary -1998- acryl op MDF – 110/110. In particulier bezit

for english scroll down)

Donderdag 26-03-2020- An Artwork A Day 04 – Solitary.

Acryl op MDF- 110/110 cm 1997- In particulier bezit

Dit is een portret van Jeroen Barneveld (1997) een mede *DOAS collectief lid. Das was in die tijd een bruisende licht anarchistische edoch strak gestructureerde gekraakte broedplaats in wording. Ik heb hier 13 jaar lang een atelier gehad, in het comité van aanbeveling(politieke lobby) gezeten en in het stichtingsbestuur. Naast dat we probeerde het prachtige pand (Nieuwe Zakelijkheid 1932) te behoeden voor sloop (gelukt!) een monumentenstatus te verkrijgen (gelukt), de verloedering tegen te gaan (gelukt) en het pand in ere te herstellen (gelukt) was het ook gewoon een fantastische ongebreidelde creatieve speeltuin. Het woord synergie was hier op zijn plaats. Een van de dingen waar DOAS ook om bekend stond waren de legendarische feesten. We waren bijna uit het pand gezet en hadden een spectaculaire (Venetiaans carnaval achtige) Bizarre Mars gehouden dwars door de Binnenstad van Zwolle, waarbij we de ‘Mimosa’ (koosnaam DOAS) overdrachtelijk ter grave draagden met een heuse grafkist. Dit was de aanleiding voor een groot gekostumeerd ‘Fantoomfeest’ (bal masque) door heel het gebouw. Het was een fantastisch feest met prachtige uitdossingen. Dit portret van Jeroen, door mij ook in real life in het gezicht beschilderd is dus bijna een soort dubbelportret. De titel Solitary sloeg niet op het feest want dat was groots en alles behalve eenzaam. Maar destijds was de titel geheel gevoelsmatig gekozen op de expressie van het gezicht. Nu sluit het perongeluk aan op de plotselinge ontstane eenzaamheid.

*DOAS = Voluit De Oude Ambachtsschool van 1994 tot 2013 in beheer en gebruik geweest van het beheerscollectief DOAS. koosnaam Mimosa. Doelstelling: behoud monumentale pand en de eerste Culturele Broedplaats in Zwolle neerzetten.

Solitair-Be-1997-schilderij-Marit-Otto-beeldende-kunst
Solitary 1997. Uit de serie BE. Particulier bezit

(English)

Tuesday 26-03-2020- An Artwork A Day 04 – Solitary.

Acryl on MDF- 110/110 cm 1997- In private collection

This is a portrait of Jeroen Barneveld (1997) a fellow *DOAS member. Back In those days DOAS was a vibrant slightly anarchistic but quiet firmly structured squatted incubator in the making. I had my workspace here for 13 years, worked on a voluntair basis in a political lobby and as a member of the board. Besides our efforts to protect the awesome building (Modernist – Stijl related architecture ‘Nieuwe Zakelijkheid’ 1932) for the wreckingball (done that), to gain a National monumental status (done that), and prevent degradation of the building (did that) It was also a fantastic creative playground. The word synergy suites us perfectly. One of the unique spellingpoints of DOAS were our legendary parties. To answer to a possible banding from our building we organized a spectacular (Venetian, carnavalesk) Bizarre March thought the city of Zwolle. We carried The Mimosa (pet name for DOAS to her proverbial grave in a genuine coffin. This was the igniter for the Phantom party (bal masque) that followed. It was a fantastic feast with outrageous outfits and make-up. This portrait of Jeroen, face-painted in real life as wel, is some kind of a dubbel portrait because of that. The Titel Solitary did not refer to the party but on the expression on his face. Now it accidentally fits the emerging solitary as a consequence of the current situation.

*DOAS = In full Oude Ambachtsschool ( The ‘Old’ School For Manual crafts – 1932) from 1994 till 2013 onder governance and in use by the governance collective DOAS, pet name Mimosa. Mission, preservation of the monumentale building and starting the first creative Incubator of Zwolle.

Theatrale aankleding van het gebouw – Portretten : van de Bizarre mars met dia projectoren op wanden en ramen- (Mark van Enk en Fred Zomers)

Donderdag 26-03-2020- An Artwork A Day 04 – Solitary.

Expositie – Over De Oude Ambachtsschool 2010

03 Sunny Boy

Sunny Boy -2008- One  Artwork A Day  Keeps The Doctor Away
Sunny Boy- 2008. Acryl op doek 70/90 cm

(For English Scroll down)

Woensdag 25 -03-2020- One Artwork A Day…….. 03- Sunny Boy

Acryl en typex- corrigeerlint op canvas 90/70 cm- 2008- In particulier bezit

Een portretje van een jongetje zonder naam (of het zou Sunny moeten zijn). De titel Sunny Boy is een contradictie met het gekozen kleuren pallet. De woorden “It’s My Party And I Cry If I Want to”, doemen een beetje op. Het jongetje (ik schat een jaar of 8) kijkt zelfbewust de camera in, draagt een zelf gevouwen feesthoedje maar lacht niet. Is zijn feestje afgezegd? Het gele accent is het meest ‘sunny’ deel uit het beeld. Toch wie iets verder kijkt ziet veel zachtheid en overgave in dit gezicht. My Party, Cry If I Want To……. Of nog en mooiere ‘What does not kill you makes you stronger’

De titel is een ‘gestolen’ en verbasterd van het gelijknamige boek/film Sonny Boy  en *Al Jolson song: https://www.youtube.com/watch?v=fy1iOmqH27Y. Maar heeft er thematisch verder niets mee te maken.

*Al Jolson performed with a black face as a protest to black people not being allowed to perform on stage. He was credited with single-handedly introducing African-American music to white audiences. As early as 1911, he became known for fighting against black discrimination on Broadway.

Sunny Boy 2008-acryl op canvas-prive collectie
Sunny Boy. Acryl en tip-ex lint op doek, 70b/90h. Particulier bezit

(English)

Wednesday 25 -03-2020- One Artwork A Day…….. 03- Sunny Boy

Acrylic en typex- ribbon on canvas 90/70 cm- 2008- In private collection

A portair of a boy without a name (or is must be Sunny). The title seems a contradiction with the chosen pallet of colours. The words ‘It’s my Party And I Cry If I Want to‘, comes to mind.I estimate the boys age around 8 years old. He looks self conscious at the camera, wears a self-folded party head but does not smile. Is his party canceled? The yellow accent on the right is the most sunny part of the entire painting. Though, for whom who looks a little further see’s softness and devotion in the features of the boy. My party, Cry If I Want To…… or better said, what does not kill you makes you stronger!

The titel is ‘stolen’ and altered after the similar book/film Sonny Boy  and *Al Jolsons song Sonny Boy: https://www.youtube.com/watch?v=fy1iOmqH27Y but has theme wise nothing to do with it.

*Al Jolson performed with a black face as a protest to black people not being allowed to perform on stage. He was credited with single-handedly introducing African-American music to white audiences. As early as 1911, he became known for fighting against black discrimination on Broadway.

02- Ignorance Is Bliss

-One Artwork A Day Keeps The Doctor-Away-Ignorance Is bliss-2020
Ignorance Is Bliss- acryl op canvas 100/150cm – 2011

24-03-2020- One Artwork A Day…….. 02 _ Ignorance is Bliss (Baby Einstein- God Dobbelt Niet)

Acryl op canvas – 150/100 cm – 2011

En Einstein stelde;’ God dobbelt niet met het universum. Hij stelde ook dat religie zonder wetenschap blind is en wetenschap zonder religie lam. Baby Einstein was al voorbestemd om de grote geest te worden die hij uiteindelijk werd. Maar in de tijd van zijn baby-zijn was zijn brein hoofdzakelijk gericht op melk, moeders borst en troost. Sommige mensen blijven zo hun leven lang. Er zijn mensen die geloven dat het zelfs beter af zijn op die manier. De hemelse staat van het niet weten, niet afvragen, gewoon existeren en je primaire instinct volgen. Daarom de titel ‘Ignorance Is Bliss’. Voorzover het, het menselijk instinct betreft……… We zijn jammer genoeg niet ingericht als de meest vredelievende soort.

Hieronder een kranten artikel van de Trouw over het ongelijk van Einstein als het gaat over het dobbelen van God: https://www.trouw.nl/nieuws/einstein-had-ongelijk-god-dobbelt-wel~b60ca280/

Ignorance Is Bliss-2020
Schilderij Ignorance Is Bliss, 100/150 acryl op canvas

(English)

One Artwork A Day…….. 02 _ Ignorance is Bliss (Baby Einstein- God Dobbelt Niet)

And Einstein quoted; ‘God does not play dice with the universe’. He stated that religion without science was blind & science without religion lame. Baby Einstein was already destined to become the great mind, he was, but at the time of his baby-hood his mind was mainly set on milk, mothers breast and comfort. Some people stay that way all their lives. Some people even believe that their better of that way. The heavenly state of not knowing, not wondering, just existing and following the basic instinct. That why this work is titled ‘ Ignorance Is Bliss’. As far as the human instinct goes….Unfortunately we are not prepped as the most peace loving animals.

01 Wheel Of Misfortune

one-artwork-adar-keeps-the-doctor-away-01-wheel-of-misfortune-2007
Wheel Of Misfortune- 2007- 159/170 cm

Kunstwerk van vandaag: maandag 23-03-20= ‘Wheel Of Misfortune 2007.’

3d muur installatie, dynamisch (roterend). Acrylverf, siliconenkit (wit), oude platenspeler en zwenkwieltjes op MDF.

We kennen allemaal het rad van fortuin; een spelrad waaraan gedraaid wordt tijdens quizzen. De getallen of objecten op het rad geven aan wat er te winnen valt. Mijn rad van onfortuin gaat meer over de wet van Murpy, wat goes down, must go down, de chaos theory en het butterfly-effect. Dit laatste klinkt logisch maar is toch nog tamelijk wetenschappelijk*. Wie met open ogen de wereld beziet weet diep van binnen dat ‘winnen’ geen constante is. We zijn wel steeds meer als winnaars en overwinnaars gaan denken. Waar winnaars zijn, zijn verliezers. Je zou kunnen constateren dat we halverwege de 20e eeuw maakbaarheid en winnen tot gemeengoed hebben gemaakt. Het idee dat iedereen kan winnen, je je lot altijd in eigen handen hebt en dat als je iets wilt je het kan krijgen. dat het een kwestie van geloof in je zelf is. De mens(heid) slaagt er steeds beter in zich zelf op een hoger plan tillen maar daar hangt een prijskaartje aan. Die hangt daar al heel lang maar het wordt vaak niet opgemerkt of wel opgemerkt maar toch enigszins genegeerd, want we moeten door! Ik hoef het prijskaartje niet te benoemen want eigenlijk weten we inmiddels allemaal hoe hoog het prijskaartje is.

*Het butterfly effect

Een voorbeeld van de invloed die beginwaarden kunnen hebben geeft de anekdote van de vlinder en de orkaan. Onze weersvoorspellingen komen uit de oplossing van stelsels gekoppelde differentiaalvergelijkingen. Van dit soort stelsels zijn vaak geen exacte oplossingen bekend, maar numeriek doorrekenen kan wel. Praktisch betekent dit dat we met de weergegevens van vandaag die van morgen kunnen berekenen.

Butterfly effect: Edward Lorenz toonde al in de jaren 1950 aan dat gekoppelde differentiaalvergelijkingen instabiel kunnen zijn. Dat betekent dat fouten in de numerieke berekening in de tijd steeds groter worden. Als de temperatuur bijvoorbeeld vandaag 0,1 °C verkeerd wordt gemeten, is de afwijking van de weersvoorspelling voor morgen al 0,5 °C. Over een week zitten we er 3,1 °C naast en voor twee weken is geen zinvolle voorspelling meer te doen. Anekdotisch zegt men wel dat de vleugelslag van een vlinder in China de doorslag kan geven tussen mooi weer en een orkaan in Texas.[1]

Wheel Of Misfortune is een werk uit een periode waarin vliegen v.s vallen een thema was in mijn werk. Waarbij het escapistische vliegen heel dicht tegen het onvermijdelijke vallen aanligt. Het ligt som heel dicht tegen mezelf aan zowel het escapisme als het vallen.

(english)

marit-otto-schilderijen-High-&-low-serie
Wheel Of Misfortune

Artwork of today: monday 23-03-20= ‘Wheel Of Misfortune 2007.’

3d wall installation, dynamic (rotating). Acrylicpaint, siliconkit (white), old record player and swing wheels on MDF.

We are all familiar with the Wheel Of Fortune. The wheel that is turned in quizshows. The numbers ore objects on the wheel are an indication of what the prize might be. My wheel of misfortune is more about Murphy’s law, what goes down, must go down, the chaos theory, the butterfly-effect. There is a logical ring to these terms but it is really quiet scientifically*. Who reviews the world with eyes open knows deep inside that winning is not a constant factor. We are looking upon our selves as winners more and more. Where there’s a winner, there are losers. I notice that since halfway the 20th century we starting to regard on life as feasible and that we all could be winners. You can create your own destiny and if you put your mind to it, anything is possible, it is a matter of believing in your self. We lifted mankind on the higher sceme of things but it comes with a price. This price tag is been there for a long time but is overlooked or neglected by the many of us, the show must go on.! There is no need for me to mention the price as such, everyone knows by now.

*The butterfly effect

In chaos theory, the butterfly effect is the sensitive dependence on initial conditions in which a small change in one state of a deterministic nonlinear system can result in large differences in a later state.

The term, closely associated with the work of Edward Lorenz, is derived from the metaphorical example of the details of a tornado (the exact time of formation, the exact path taken) being influenced by minor perturbations such as the flapping of the wings of a distant butterfly several weeks earlier. Lorenz discovered the effect when he observed that runs of his weather model with initial condition data that was rounded in a seemingly inconsequential manner would fail to reproduce the results of runs with the unrounded initial condition data. A very small change in initial conditions had created a significantly different outcome.[1]

The idea that small causes may have large effects in general and in weather specifically was earlier recognized by French mathematician and engineer Henri Poincaré and American mathematician and philosopher Norbert WienerEdward Lorenz‘s work placed the concept of instability of the Earth’s atmosphere onto a quantitative base and linked the concept of instability to the properties of large classes of dynamic systems which are undergoing nonlinear dynamics and deterministic chaos.[2

Wheel Of Misfortune is an artwork from a period whereby falling and flying was a theme in my work. The escapist flying lies close to the inevitabel falling. The symbolic is also personal that goes for the escapism as for the falling.

Sins &Virtues & The Masses

(for English scroll down)

Sins, Virtues & The Masses 02 & 03 -On reprise 2011>2020. Afgelopen maanden heb ik een aantal wat oudere werken onder handen genomen. Opgefrist en ingelijst. De laatste is de pentekening ‘Sins & Virtues’

Sins & Virtues 2011>2020

SiNS & VirtUES (on reprise 2011>20)

Pentekening op papier op paneel in houten frame/103/ 73 cm-

Sins & Virtues is mijn verbeelding van de Bijbelse 7 zonden; 

Superbia – ijdelheid, Avaritia – Hebzucht, Luxuria – Lust (seksuele lust), Invidia – Jaloezie, Gula –Gulzigheid, Ira – Toorn, Acedia – Luiheid

 en 7 deugden

Prudentia – Wijsheid, Iustitia – Rechtvaardigheid, Temperantia – Matigheid, Fortitudo – Moed, Fides – Geloof, Spes – Hoop, Caritas – Naastenliefde.

Als niet Christen moet ik constateren dat deze menselijke ‘eigenschappen’, gegeven het historische karakter van deze lijstjes, toch nog altijd best actueel blijken te zijn. Bij ‘seksuele lust’ onder het kopje zonden,  komt al snel wel enige ambivalentie om de hoek kijken. Want we weten dat de katholieke kerk, of eigenlijk elke kerk/geloof, seks als een hooguit vreugdevolle plichtmatigheid ziet tussen (gehuwden) man en vrouw. Seks als een plezierige activiteit buiten/voor of in plaats van het huwelijk of buiten de man vrouw context wordt gezien als onrein. De gevolgen daarvan binnen kerkelijke gemeenschappen zijn bijna cliché en zouden juist wel in bovenstaande rijtje thuishoren. Net als seks als machtsmiddel, seks tegen iemands wil en seks met minderjarigen. Maar seksuele aantrekkingskracht tussen twee mensen, is meer een force of nature. Geen zonde, geen deugd meer iets op een instinctief niveau. Misschien is seksualiteit wel de meest ambivalente en tegelijkertijd misschien wel de meest kernachtige eigenschap van allemaal. What, in the end, makes the world go round.

Mijn Sins & Virtues heb ik naar de modern tijd getrokken. Met voor onze tijd herkenbare iconen. Je moet ze alleen wel even zoeken.

The Masses

Daarvoor heb ik twee andere pentekeningen ‘The Masses 02 en The Masses 03 ook aangepakt en ingelijst.

The masses 02 on reprise 02-pentekening-2011-2020
The Masses 03 on reprise 02- pentekening 100/70cm (bijgewerkt 2020)
The masses 02 on reprise 02-pentekening-2011-2020
The masses 02 on reprise 02- pentekening 100/70cm (bijgewerkt 2020)

Een Massa van hoofden in elkaar vervlochten, een groot oppervlak van gezichten en uitdrukkingen creërend. Dit is mijn interpetatie van de massa. De massa heeft niet 1 identiteit maar vele, te veel om uit elkaar te houden. Een massa mensen wordt een amorphe vorm. We leven in een massa cultuur. De massa dicteert en regeert. Het is dezelfde massa die, uiteindelijk, creëert en goedkeurt waar we met zijn allen naar luisteren of kijken, als een ware inspecteur van de middelmatigheid.

Interesse in deze werken? Check

https://www.saatchiart.com/account/artworks/43275

of https://www.singulart.com/en/artist/marit-otto-2815

(English)

Sins &Virtues & The Masses

Sins, Virtues & The Masses 02 & 03 -On reprise 2011>2020. Past months I refreshed and reframed a few older works. The latest is pen-drawing ‘Sins & Virtues’

Sins & Virtues- on reprise-2011>2020
Sins & Virtues (on reprise 2011>2020) pentekening op papier

Sins & Virtues (on reprise 2011>20)

Ink on paper mounted on wooden panel in wooden frame frame/103/73 cm.

Sins & Virtues is my impression of the Biblical 7 sins: 

Superbia – Vanity, Avaritia – Greed, Luxuria – Lust (sexual lust), Invidia – Envy, Gula –Glutany Ira – Wrath, Acedia – Sloth

 And 7 Virtues

Prudentia – Wisdom, Iustitia – Righteousness, Temperantia – Sobriety, Fortitudo –Courage, Fides – Faith, Spes – Hope, Caritas – Charity

As for me, not being a Christian, I must establish that these human conditions, given the historical character of these lists, are still up to date. Ambivalence is present at ‘sexual lust’ under de headline sins. We all know that the Catholic Church or really any church/religion reviews sex as a, at the most, joyful duty between married couples (man & wife).  Sexs as an act of pleasure outside, before or instead of marriage supposed to be unclean. The consequences of this statement are almost a cliché, and therefor verry wel suited in the sins area. Like sex with minors, against free will and as an act of power. But sexual attraction between two people is more like a force of nature, no sin, and no virtue, more something on an instinctive level. Maybe sexuality in it self is the most ambivalent feature and at the same time a core of what, in the end, makes the world go round.

My Sins & Virtues is pulled tot his modern age. With icons that are common to us. The only thing is; you still have to find them. 

The Masses

Before that I already refreshes and reframed two other pen-drawings The Masses 02 en The Masses 03.

The masses 02 on reprise 02-pentekening-2011-2020
The Masses 03 on reprise 02- pentekening 100/70cm (bijgewerkt 2020)
The masses 02 on reprise 02-pentekening-2011-2020
The masses 02 on reprise 02- pentekening 100/70cm (bijgewerkt 2020)

Masses of heads twine into each other, creating one big surface of faces and expressions. This is my interpretation of the masses. The masses have not one identity but lots of them, too much to keep apart. A mass of people is becoming an amorphous shape. We live in mass culture. The mass dictates and rules. It is this same mass that, in the end, creates and approves what ever we listen to or looking at, like a true inspector of mediocrity.

Interest in one of these works? Check:

https://www.saatchiart.com/account/artworks/43275

of  https://www.singulart.com/en/artist/marit-otto-2815

Rebel (no. 7 Helden/ Heroes serie(s)

(For English scroll down)

Rebel- Helden/Heroes-serie- nr. 7- 2019-portret- Lauren Hill-
Rebel – nr. 6 van de Helden/Heroes serie Limited & signed (1/1) art print on canvas 120/80 cm. (Portret Lauren Hill)

Bij deze presenteer ik mijn laatste werk; Rebel no. 7 van de  Helden /Heroes serie.  Dit is een serie van visuele en virtuele hommages aan mijn muzikale helden. Elke held vertegenwoordigd een periode in mijn leven. Zo is het begonnen met mijn ultieme muzikale held David Bowie. Uiteindelijk opgroeiend en ontgroenend met vele anderen om hem gezelschap te houden. 

‘Rebel’ is mijn portret van Lauren Hill.  Zij maakte onderdeel uit van de hip hop formatie ‘The Fugees’ samen met Wyclef Jean. Zij werd solo artiest met haar debuut album “ Miseducation of Lauren Hill’.  

1999- coming of age- Het was 1999, het jaar dat ik 30 werd. Ik maakte een lang gewilde trip naar de U.S.A. met hartsvriendin, Anne Marieke. Eerste stop, New York City. We waren opgewonden, vervuld met grote verwachtingen en nieuwsgierig tot en met. Wat zou de US Of A voor ons in petto hebben? Het zou een reis worden die we nooit meer vergaten. We reisde van New York naar Memphis Tennessee, dwars door de Mississippi Delta naar Baton Rouge, New Orléans om daarna met de Greyhound op bezoek te gaan bij mijn oom in Plano/Dallas. Om vervolgens met hem weer Texas te ontdekken. Het was een fantastische reis maar vermoeiend en overweldigend tegelijkertijd. In feite zo overweldigend dat ik gevuld met alle indrukken en Amerikaanse tegenstellingen na afloop in iets tussen depressie en burn-out. Dit zou me uiteindelijk een jaar kosten om weer mijn ritme en balans te vinden. De reis naar Amerika was niet de reden maar wel de druppel die de emmer deed overlopen. Dus 1999 en 2000 was een periode van waarheid, volwassen worden, het leven nemen zoals het is, en met mezelf in het reine komen, mijn onzekerheden, mijn angsten, mijn verlangens en mijn doelen.

Cloisters Park –Doo Wop That Thing- Dit is het moment waarop Lauren Hill haar intrede doet.  Dit was in Cloisters Park, New York. Ons verblijf in New York was heerlijk geweest, vol van ontmoetingen met prachtige mensen. We kamden de straten van New York uit, te voet. We liepen kilometers, net zoals we deden die dag dat we uiteindelijk in dit park terecht waren gekomen. Lekker op een bankje, in de schaduw onder een boom (het was meer dan 40 graden), een beetje relaxen. Mijn vriendin Anne Marieke was goed voorbereid op vakantie gegaan, gewapend met haar USA, (New York State Of Mind) tapes en haar Walkman. Ze deelde een rechter of een linker oortje met mij. Dit was mijn eerste ontmoeting met Lauren Hill. ‘Doo Wop That Thing’ knalde door het oortje. En ik werd instant fan.

Unplugged- Rebel- Jaren later ontdekte ik de MTV Unplugged sessions. Dit dubbel album bevatte songs gezongen met een soms  hese, rauwe stem, zoals ze daar ook zelf aan refereerde. Liedjes met een diepe en serieuze ondertoon. Hier stond een vrouw, triester, ouder en wijzer maar ook wakker en bewust! Ze zingt met ziel en inhoud, ontdaan van alle pretentie. Nummers die verschil maken. Disc 1 eindigt met de song ‘Rebel (I Find It Hard To Say)’. Zonder meteen te weten waar dit nummer echt over ging, raakte het me meteen!  

Een paar regels uit de tekst;

“And while the people sleep, too comfortable to face it
Your lives are so incomplete, and nothing, and no one, can replace it
No, no, no, no, no, no, no, no, no, no, no, no
And what I gotta say, and what I gotta say
And what I gotta say, and what I gotta say
And what I gotta say, and what I gotta say
And what I gotta say, and what I gotta say
Is rebel… rebel, rebel, rebel, rebel, rebel, rebel”

Deze regels zijn voor altijd in mijn hoofd gegraveerd. Haar tekst gaat eigenlijk over de Amadou Diallo shooting . Dit is hoe ze het in haar lied introduceert; 

“…I’ve written it about the whole Amadou Diallo situation...It was such a hot time in the city at that point, I was afraid that if I put the record out, people would Misunderstand what I meant by “Rebel” and they just take it to the streets” 

Vandaag de dag zou het ook zo een  Black Lives Matter strijdlied kunnen zijn. Voor mij, als niet zwart zijnde maar wel sympathiserend, lees ik er ook nog een hele andere boodschap in.  Ik beluister het meer in de zin van hoe wij met de wereld in het algemeen omgaan. Ik heb vaak het gevoel verdwaalt de zijn in een wereld die, a priori, geld gemotiveerd is. . En hoe deze wereld en haar natuur (flora, fauna) overlopen worden door een almaar uitdijende menselijke bevolking. Hoe onze gedrag een destructieve uitwerking heeft op onze wereld-genoten.. Als ik mijn hoofd ten rusten leg voel ik onrust. Kan soms niet slapen vanwege alle zorgen en vragen in mijn hoofd. Hoe gaat dit 21eeeuwse hoofdstuk eindigen? Worden we op tijd wakker? Wijzer? Hoe kunnen we überhaupt nog ongerust slapen wetende wat we weten? 

Dan lichten de woorden: “And while the people sleep, too comfortable to face it”, op in mijn hoofd

Lauren Hill kaart zaken aan; daarvoor moet zij wel een moedige en sterke muzikant zijn. Naar mijn mening. Haar woorden zijn verontrustend en troostend tegelijkertijd. Haar woorden lijken rauw en eerlijk  en ik verlang naar helderheid en eerlijkheid in deze verwarrende en soms oppervlakkige lijkende wereld. 

Lees meer over mijn road trip @ https://www.maritotto.nl/reisverslag/

Luister naar Rebel (I find It Hard to Say) :

En een overzicht van de andere Helden:

Rebel (no. 7 Helden/ Heroes serie(s)

(English)

Rebel- Helden/Heroes-serie- nr. 7- 2019-portret- Lauren Hill-
Rebel – nr. 6 van de Helden/Heroes serie Limited & signed (1/1) art print on canvas 120/80 cm. (Portret Lauren Hill)

Hereby I present my latest work from the Heroes/Helden series, Rebel no. 7, to you. This is a series of visual and virtual homages to my musical heroes. Each hero represents a period or a phase in my life. It started more or less with my ultimate hero David Bowie in my teenage years. Growing up and coming of age with many others to keep him company. 

‘Rebel’ is my portrait of Lauren Hill. She was part of the hip-hop formation Fugees with Wyclef Jean. Became a solo artist with her debut album “ Miseducation of Lauren Hill’.  

1999- coming of age- It was 1999 the year I turned 30!  I made a long desired trip to the U.S.A. with soul mate /friend Anne Marieke. First stop, New York City. We were exited, filled with great expectations and curious to the max. What would this US Of A have in stored for us? It was a trip we would never forget. We went from New York to Memphis Tennessee, straight trough the Mississippi Delta to Baton Rouge, New Orleans and than by Greyhound to visit my uncle in Plano/ Dallas and discovering Texas (Austin, San Antonio) with him on our side. It was one fantastic ride but exhausting and overwhelming at the same time. In fact so overwhelmed and filled with all impressions and American contradictions, that afterwards I slipped into something in between depression and burn out.  This would take me a year to overcome and to find my rhythm and balance again. The trip to the USA was not the cause but the final drop that flooded the bucket. So 1999 and 2000 for me was a period of truth, coming of age, facing life as it is and coming to terms with myself, my insecurities, my fears, my desires and goals. 

Cloisters park NYC– Doo Wop That Thing!- So here is were Lauren Hill kicks in. This was in Cloisters Park, New York City. Our stay in New York was tremendously cheerful and filled with all kinds of encounters with lovely people. We combed the streets by foot. We walked for miles, as we did this day and ended up in this park on a bench, enjoying the shade of a big tree (it was 40 degree plus) and relaxing a little bit. As my friend Anne Marieke came well prepared to our trip with her USA  (New York State Of Mind) tapes on her Walkman, she shared a left or right earphone with me. This was my first encounter with Lauren Hill. ‘Doo Wop That Thing’, bursted trough the earphone and made me instant fan.

Unplugged sessions- rebel- Years later I discovered the MTV Unplugged sessions. This double album contained songs sang with a raspy voice, as she revered to it her selves. Raw songs with a deep and serious undertone. Here was a woman, sadder, wiser and older but also wide-awake and aware, singing with true soul and content. Stripped of pretence, songs that matter. Side one ends with this song Rebel (I Find It Hard To Say). Without really knowing at the time what this song was really about, it struck me as lightening.

A few lines here;

And while the people sleep, too comfortable to face it
Your lives are so incomplete, and nothing, and no one, can replace it
No, no, no, no, no, no, no, no, no, no, no, no
And what I gotta say, and what I gotta say
And what I gotta say, and what I gotta say
And what I gotta say, and what I gotta say
And what I gotta say, and what I gotta say
Is rebel… rebel, rebel, rebel, rebel, rebel, rebel

These lines are engraved in my mind forever. Her lyrics are actually about the Amadou Diallo shooting. This is how she introduces the song;  

“…I’ve written it about the whole Amadou Diallo situation……It was such a hot time in the city at that point, I was afraid that if I put the record out, people would Misunderstand what I meant by “Rebel” and they just take it to the streets” 

Nowadays it might as well became a Black Lives Matter anthem. For me, not being black but sympathizing of course, it has an alternative message as well. 

How I read this song it is more related to the way of our world in general. Often I’ve got this feeling of being lost in an, ‘ a priory, money’ motivated world. And how this world and his nature (flora, fauna) are ran over by an extending population of people. How our behaviour is destructive for our fellow earth inhabitants. When I am trying to put my mind to rest, I cannot feel at ease because I’m boggled and worried. How does this 21th chapter end? Does mankind wise up?  How can we even sleep at night knowing what we know? 

Than the words: “And while the people sleep, too comfortable to face it”, lights up in my head.  

Lauren Hill sets an example; therefor she must be courage’s and strong musician in my opinion. Her words are disturbing and comforting at the same time. Her words feel raw and honest. And I long for plain honesty and clarity in this confusing and sometimes flat earth.

Read more about my road trip (in dutch) @ https://www.maritotto.nl/reisverslag/

Listen to :

An overview of the other heroes:

Draw The Line, de 41e verbal

(for English scroll down)

Verbal ‘ Draw The Line is no. 41 in de verbal serie. De serie is compleet bij no.50.

De laatste update op deze site was over no. 23 ( My Future Is So Shady, I Have to Wear Bright’s’ ) tot no.27 (Flath Earth) zie: https://www.maritotto.nl/2019/09/12/plastic-money-me-marit-flat-earth/

In deze update presenteer ik no. 28 tot no. 41, te beginnen met de laatste Draw The Line (zie overzicht hieronder)

De verbal/UFO* serie is een reeks kleine kunstwerkjes van 30/30cm met wisselende diktes en materialen. De gebruikte teksten en materialen zijn allen gebruikt en/of gevonden (tijdschrift-atelier- op straat). meer hierover:https://www.maritotto.nl/verbals/

*UFO- unidentified found object

Draw The Line- (Verbal no.43)
Draw The Line- (Verbal no.43). Blackboard paint en letter transfer tekst op transparante vuilnis (puin)zak

Collage: schoolbordverf, transfer tekst en gaffer tape op transparante vuilniszak op een houten frame.

Onderdeel van de Remains Of Today serie

I keep a close watch on this art of mine
I keep my eyes wide open all the time
I keep the ends out for the tie that binds
Because art’s can be fine, I draw the line

‘Geïnspireerd op I Walk The Line van Johnny Cash’. Zie originele tekst hieronder:


I keep a close watch on this heart of mine
I keep my eyes wide open all the time
I keep the ends out for the tie that binds
Because you’re mine, I walk the line

(Johnny Cash ‘ I Walk The Line’)

Red White District Verbal no. 40- 2019
Red White District (verbal no. 40)- afzetlint,acrylverf en geknipte tekst op kussensloop op houten frame

Red White District – Is verbal no. 40

Collage: Gevonden afzetlint, verf en  tekst op kussensloop op een houten frame.

Onderdeel van de Remains Of Today serie

De titel klinkt als een persoon met een spraakgebrek. De rood witte afzetlint, verlengd met strepen rode verf, scheidt de rode van de witte. En dat klinkt dan weer naar een segregatie van witten en roden. Niets van het bovenstaande is hier aan de hand. Een toevallige samenloop van per ongeluk gecombineerde materialen leidt naar het Red White District, waar in tegenstelling tot hoe het klinkt, nooit iets gebeurd.

Expo-Sure! Verbal no 39-2019
Expo-Sure! Verbal no 39- 2019. Found Plastic bag (expo) on white red site of Dutch vlag.

ExpoSure- verbal no 39-

Collage: tekst van gevonden plastic tas op het rood/witte deel van de Nederlandse vlag op een houten frame.

Onderdeel van de Remains Of Today serie

De straten van Zwolle zijn eerst blootgesteld aan deze plastic tas voordat deze zak werd blootgesteld aan u. Dit is het tijdperk van de ‘exposure’. Zonder exposure geen aanwezigheid, zonder aanwezigheid geen exposure. Maar wat als alles en iedereen al over exposed is???

(Flower)- Powerplant- Verbal n0. 38/ UFO no 10-2019
(Flower)- Powerplant- Verbal n0. 38/ UFO no 10- 2019 Unidentified Found Objects on bubblewrap.

Power plant – Verbal no 38- UFO 10

Collage: gevonden deel van elektrisch apparaat en plastic bloem-lijkend object op bubble-plastic op een houten constructie

Onderdeel van de Remains Of Today serie

Dit tijdperk zal de boeken ingaan als het tijdperk van de energie vraagstukken. We hebben er meer dan genoeg. 

De oplossing dient zich al aan in het woord Power plant. Empower de plant.

Should We Question Mark? Verbal no. 37/UFO no.9-2019
Should We Question Mark? Verbal no. 37/UFO no.9- 2019. Unidentified Found Objects & acrylic on canvas. 30 x 30 x 2

Could Question Mark- verbal no. 37- UFO 9

Gevonden plastic zwart object in de vorm van een vraagteken, een rond metalen object en acryl verf op canvas op een houten frame. 

Onderdeel van de Remains Of Today serie

In case of sudden oblivion,           Question Mark. 

In case of unexpected curiosity,    Question Mark.

Deze objecten zijn gevonden in de buurt van mijn atelier, Rieteweg 10, Zwolle. Ze zijn waarschijnlijk een te veel aan iets, ongewenst geworden en is nu ineens opgewaardeerd tot een-her gedefinieerd- kunstwerk.

Moon In Scorpio Verbal no. 36/ UFO no. 8- 2019
Moon In Scorpio Verbal no. 36/ UFO no. 8 2019 (Un) identified Found Objects (sokholder) on canvas- 30 x 30 x 3

Moon in Scorpio – Verbal 36 / UFO 8

Collage: gevonden zwart object (gebroken sok houder maat 34> 46) en witte acrylverf op canvas op een houten frame.

Onderdeel van de Remains Of Today serie

Ik heb de titel Moon In Scorpio gestolen van een titeltrack van de band Family Stand. Op hun beurt hebben zij het weer gestolen van de kosmos. Denk aan het Schorpioenen sterrenbeeld, als de maan in Schorpioen staat. Hoe kan zoiets kosmopolitisch nu zo plastic en aards worden? We zijn allemaal sterrenstof, as tot as en stof tot stof, wat omhoog gaat moet neer gaan en zo verder…behalve voor plastic. Wanneer wij er allang niet meer zijn kruipt, hangt, ligt  mijn Scorpio nog steeds rond. Plastic troep wil kunst zijn en onsterfelijk worden. En het zal daarin slagen.

Bigger Fish To Fry-0Verbal no.35/ UFO no.7- 2019
Bigger Fish To Fry/ Verbal no. 35/ UFO no.7- 2019 Unidentified Found Objects & acrylic on canvas.30 x 30 x 2

Bigger Fish To Fry – Verbal 35 / UFO 7

Collage: gevonden plastic zwarte en witte objecten en  acrylverf op canvas op een  houten frame.

Onderdeel van de Remains Of Today serie

Een mooi Engels gezegde om te zeggen dat je wel belangrijker zaken aan je hoofd hebt dan hetgeen voor ligt. Het suggereert ook dat die zeker opgelost gaan worden (bigger fish needs frying), of is het juist gebrek aan interesse voor de kleine visjes….

On Top - Verbal no.34. 2019
On Top – Verbal no. 34. Plastic bag characters blue plastic object and blue seal wrap on blue garbage bag. 30 x 30 x 2

On Top – Verbal 34

Collage: gevonden grijs object en letters van een plastic tas (Schoenenreus) op blauwe vuilniszak op een houten frame.

Onderdeel van de Remains Of Today serie

In een prestatiemaatschappij wil iedereen aan de top staan. Zelfs als dat betekent dat je vandaar alleen nog maar omlaag kunt gaan.

Vault 2019- verbal no. 33- UFO no. 6
Vault- Verbal no 33- UFO no. 6. Ruber and plastic objects and acrylic on canvas. 30 x 30 x 3 cm

Vault- Verbal no 33/ UFO 06

Collage: zwarte unidentified found objecten en  acrylverf op canvas op een houten frame.

Onderdeel van de Remains Of Today serie

Vreemde zwarte objecten gebruikt zijn en of eerder hebben vastgezeten aan iets groters. Plaats het in een streng zwart vierkant en plotseling staat het voor iets waar iets veilig bewaard kan worden. 

Arty Zone 2019- verbal no. 32
Arty Zone Verbal no 32- Party Ribbon, yellow paint residu, carton box and ducktape on wood. 30 x 30 x 3

Artyzone – Verbal no 32

Collage: afzet-party-lint, gestolde gele verf en gaffer tape op karton op een houten frame.

 Onderdeel van de Remains Of Today serie

De Art zone is een denkbeeldige zone waar of waarin kunst serieus genomen wordt. Wensdenken? Een eventuele waarde van een art zone is in the Eye of the beholder 

The Eyes Have It 2019- Verbal no. 31
The Eyes Have It – Verbal no. 31. Plastic bag and newspaper characters on white cotton T-shirt and gesso on wooden frame. 30 x 30 x 2,5

The Eyes have It  Verbal no. 31

Collage: letters en afbeeldingen van ogen uit kranten en plastic tassen en gesso  op een katoenen T-shirt op een houten frame

 Onderdeel van de Remains Of Today serie

Onderdeel van de Remains Of Today serie

Eerder maakte ik The Nose have It een van de eerste verbals uit deze serie. Zoals de zin The Nose Have It mij, bijwijze van inval, als woordgrap verraste als een vrolijke inval. Lag The Eyes Have It al in de lijn van deze gedachte. Desalniettemin een lichte en vrolijke  manier van naar een trieste ontwikkeling kijken, de Brexit.

Only Poltical-2019- Verbal no.30/Ufo no. 5
Only Political- Verbal no. 30/ UFO no.5. Plastic carton box seal wraps and hotel toilet seat hygiene information on wooden frame. 30 x 30 x 2,5

Only Political- verbal no. 30/ UFO no.5 

Collage: gevonden plastic doos binders (?) & plastic en hotel toiletzitting reiniging communicatie op een houten frame.

 Onderdeel van de Remains Of Today serie

Vanwege de combinatie van het word ‘disinfected’ (ontsmet) en de herhalende verticale strepen is de associatie van onderdrukkende politiek en een gevangenis nooit ver weg.

In elk systeem kunnen ongewenste gedachten gedesinfecteerd worden om verschillende redenen. Complexe situaties vragen om complexe antwoorden. Het is een ingewikkelde wereld, vindt je niet?

Your No- Thing- Nothing- 2019- verbal no.29
Your No- Thing – Nothing – Verbal no.29. Characters from plastic bag ‘Yourz’ and plastic object on lace curtain- 2019. 30x 30 x 2,5 cm

.Your No-Thing/Nothing, Verbal no.29

Collage: letters van plastic tas van het merk Yourz (vindplaats vlakbij station CS Zwolle) & ondefinieerbaar plastic object (gevonden in de buurt van atelier Rieteweg 10) op vitrage op een houten frame.

 Onderdeel van de Remains Of Today serie

Your No Thing is no.29 van de verbal serie. Spelen met de betekenis van het woord nothing. Wie weet is het woord oorspronkelijk wel afkomstig van no thing. Waar uit spreekt dat we dingen slechter behandelen dan elkaar. In een wereld van winnaars en verliezers is ongezien, en ongehoord zijn, niets zijn misschien wel het ergste wat kan de moderne mens kan overkomen. Of is het juist vrijheid?

Who's Afraid - Verbal no. 28/ UFO no. 4 -2019
Who’s Afraid – Verbal no. 28/ UFO no. 4 Red object (tie wrap) on yellow square on semi transparent cotton fabric. 30 x 30 x 2

Who’s afraid Of Red– Verbal no 28 -UFO no. 4

Collage: rood plastic gevonden object op geel vlak van textielverf op semi transparant doek op een houten frame.

 Onderdeel van de Remains Of Today serie

Een rode ‘lint’ geplaatst in het midden van een geel vierkant- gebruikmakend van twee van de 3 primaire kleuren.  Een beetje Newman flavour in de titel en een nieuw kunstwerkje is geboren. Deze titel geleende laat me nadenken over het originele Who’s Afraid’ . In een ogenschijnlijk simpel kunstwerk waar uitsluitend kleur en vorm gebruikt is en  waaraan geen direct vakmanschap of traditie is af te lezen is maakt het kijken verwarrend. Het originele Who’s afraid… heeft nog al stof doen opwaaien. In dit geval is dat niet aan de hand. Het is wat het is en eerlijk gezegd heb ik geen idee wat het rode object is of was. Het lag op de straat zonder duidelijke reden. Het enige wat ik weet is dat de eigenaar er geen behoefte meer aan had en dat ik er iets moois in zag. Dat is waarom dit UFO no.4 is.

Overzicht van alle verbals vind je hier:

(English)

Draw The Line, de 41e verbal

Verbal ‘ Draw The Line is no. 41 from the verbal/ufo series. De series will be completed at no.50.

The last news update was about verbal no. 23 ( My Future Is So Shady, I Have to Wear Bright’s’ ) till no.27 (Flath Earth) see also: https://www.maritotto.nl/2019/09/12/plastic-money-me-marit-flat-earth/

In this update I present no. 28 till no. 41, two start with Draw The Line (see overview below)

De verbal/UFO* series is a series of small artworks of 30/30cm with various dept and materials. The used text and materials are all used and or found (magazine-atelier-street). More about this:https://www.maritotto.nl/verbals/

*UFO- unidentified found object

Draw The Line- Verbal no. 43- 2019
Draw The Line- (Verbal no.43). Blackboard paint en letter transfer tekst op transparante vuilnis (puin)zak

Draw The Line- verbal no 41.

Collage: blackboard paint, transfer characters & gaffer tape on  a transparent disposal bag on a wooden  frame.

I keep a close watch on this art of mine
I keep my eyes wide open all the time
I keep the ends out for the tie that binds
Because art’s can be fine, I draw the line

‘Inspired on I Walk The Line by Johnny Cash’. See original lines below:


I keep a close watch on this heart of mine
I keep my eyes wide open all the time
I keep the ends out for the tie that binds
Because you’re mine, I walk the line

(Johnny Cash ‘ I Walk The Line’)

Red White District Verbal no. 40- 2019
Red White District (verbal no. 40)- afzetlint,acrylverf en geknipte tekst op kussensloop op houten frame

Red White District– verbal no.40. 

Collage: found barrier line, paint and text on a pillow cover on a wooden frame.

The title sounds like a person with a speech impediment. The red-white barrier line, prolonged by stripes of red paint, separates the reds from the whites. That sounds like segregation of reds and whites. None of the above is at hand here. A coincidental converge of accidental combined materials is leading to the Red White District, where, in contrary of its tone, nothing ever happens.

Expo-Sure! Verbal no 39-2019
Expo-Sure! Verbal no 39- 2019. Found Plastic bag (expo) on white red site of Dutch vlag.

ExpoSure – verbal no 39-

Collage: text from found plastic bag on red-white part of the Dutch vlag on a wooden frame.

This is the age of exposure, without exposure there’s no presence. Without presence there’s no exposure. What if everything and everyone is already over exposed……

(Flower)- Powerplant- Verbal n0. 38/ UFO no 10-2019
(Flower)- Powerplant- Verbal n0. 38/ UFO no 10- 2019 Unidentified Found Objects on bubblewrap.

Power plant – Verbal no 38- UFO 10

Collage: found part of electric device and plastic flower-like object on wrapping-foil and a wooden frame.

This era will be booked as the era of the energy issues.  We’ve got quite a few.

On hand the supplies for our growing energy needs and on the other hand the residues that pollute our soil and poison the air we breathe

The solution is already present in the word Power plant. Empower the plant. 

These object are found in the area round my atelier@ Rieteweg 10, Zwolle. It probably surpluses something else, became unwanted and went astray, is now winding up as a re-identified – artwork. 

Should We Question Mark? Verbal no. 37/UFO no.9-2019
Should We Question Mark? Verbal no. 37/UFO no.9- 2019. Unidentified Found Objects & acrylic on canvas. 30 x 30 x 2

Could Question Mark- verbal no. 37- UFO 9

Collage: found plastic black question mark shaped object, round metal object and acrylic paint on canvas on a wooden frame.

In case of sudden oblivion,           Question Mark. 

In case of unexpected curiosity,    Question Mark.

Moon In Scorpio Verbal no. 36/ UFO no. 8- 2019
Moon In Scorpio Verbal no. 36/ UFO no. 8 2019 (Un) identified Found Objects (sokholder) on canvas- 30 x 30 x 3

Moon in Scorpio – Verbal 36 / UFO 8

College: found plastic, black object (ripped sock-holder size 34>46) and  white acrylic paint on canvas and a wooden frame.

I stole the title Moon In Scorpio from a song by the band Family Stand. They, before me, took it from the cosmos. The Scorpio constellation, when the moon was in Scorpio. How can something so cosmic becomes so earthly? We are all stardust; ashes to ashes, dust to dust, what comes up must go down and so on.  When we are long gone my Scorpio will still crawl (lingers) around. This piece of plastic trash, becoming art and all, desires to be immortal and will succeed.

Bigger Fish To Fry-0Verbal no.35/ UFO no.7- 2019
Bigger Fish To Fry/ Verbal no. 35/ UFO no.7- 2019 Unidentified Found Objects & acrylic on canvas.30 x 30 x 2

Bigger Fish To Fry – Verbal 35 / UFO 7

Collage: found plastic black and white objects and acrylic paint on canvas and a wooden frame.

A beautiful expression that states you are having other and bigger issues than the one present at the time. It also suggests some determinate solving of that same issue (bigger fish needs frying) or just a lack of interest in the smaller fish……..

On Top - Verbal no.34. 2019
On Top – Verbal no. 34. Plastic bag characters blue plastic object and blue seal wrap on blue garbage bag. 30 x 30 x 2

On Top – Verbal 34

Collage: found grey plastic object and characters from a plastic bag by Schoenenreus on a blue garbage bag on a wooden frame.

In a prestige society everyone wants to be on top. Even when it means you can only go down from there.

Vault 2019- verbal no. 33- UFO no. 6
Vault- Verbal no 33- UFO no. 6. Ruber and plastic objects and acrylic on canvas. 30 x 30 x 3 cm

Vault- Verbal no 33/ UFO 06

Collage: black unidentified found objects and acrylic paint on canvas on a wooden frame.

Strange black objects used and or attached to something bigger before. Put it in a rigid black square and it suddenly represents the safekeeping of something. Like it says; Keep your precious things safe, put it in a vault and get rid of the cheep and used stuff or even waste it on the streets.

Arty Zone 2019- verbal no. 32
Arty Zone Verbal no 32- Party Ribbon, yellow paint residu, carton box and ducktape on wood. 30 x 30 x 3

Arty zone- verbal no. 32

Collage: barrier (party) tape solidified yellow paint and gaffer tape on cardboard on a wooden frame.

The arty zone is an imaginary zone where in or where at art is taken seriously. Wishful thinking? The potential value of an arty zone is in the eye of the beholder. 

The Eyes Have It 2019- Verbal no. 31
The Eyes Have It – Verbal no. 31. Plastic bag and newspaper characters on white cotton T-shirt and gesso on wooden frame. 30 x 30 x 2,5

The Eyes Have It – verbal no 31

Collage: found characters and images of eyes from newspapers and a plastic bag on a prepped cotton T-shirt on a wooden frame

Earlier in this series I made The Nose have It. If the nose has it, the eyes must have it too. The sentence  ‘ The Nose Have It’ kindof got me by surprise, like a sudden cheerful epiphany. The Eyes Have is more of a logical follow upas it was already in line with the previous. Nevertheless, it is a light and cheerful way of looking at a sad thing, the break up with the UK, the Brexit. 

Only Poltical-2019- Verbal no.30/Ufo no. 5
Only Political- Verbal no. 30/ UFO no.5. Plastic carton box seal wraps and hotel toilet seat hygiene information on wooden frame. 30 x 30 x 2,5

Only Political Verbal no. 30 / UFO 05

Collage: found carton box, seal ribbon and a  plastic hotel toilet seat seal on a wooden frame.

 The combination of the word ‘disinfected’ and the repeating vertical stripes calls for an association with oppressing politics and a prison bars.

In any system, unwanted thoughts can be disinfected for several reasons. One argument here could be that complex situations require complex measures. And needless to say that it is a complex world……..

Your No- Thing- Nothing- 2019- verbal no.29
Your No- Thing – Nothing – Verbal no.29. Characters from plastic bag ‘Yourz’ and plastic object on lace curtain- 2019. 30x 30 x 2,5 cm

Your No- Thing/Nothing-Verbal no.29.

Collage: few plastic characters from a bag called ‘Yourz’ and an unknown plastic object on a see a through lace-curtain on a wooden frame. 

I started playing with the meaning of the word nothing. Maybe the word nothing is even rooted in the expression your no thing. Probably we treat things and objects worse than each other. In a world of winners and losers, being unheard and unseen, being nothing is probably the worst that can happen to modern men. But it also could be more close to absolute freedom?

Who's Afraid - Verbal no. 28/ UFO no. 4 -2019
Who’s Afraid – Verbal no. 28/ UFO no. 4 Red object (tie wrap) on yellow square on semi transparent cotton fabric. 30 x 30 x 2

Who’s afraid Of..- UFO no. 4.

Collage: found red tie-wrap like plastic object and yellow textile paint on semi transparent cotton on a wooden frame

A red ribbon placed in the centre of a yellow square – using two of the 3 primary colours, add a little Newman flavour to the title and new artwork is born. Using this title makes me much aware of the original ‘ Who’s afraid of Red, Yellow and Blue. This artwork created a dispute on the issue of what true art supposed to be. Especially when it seemed restored with just a paint roller in primary colours. My interpretation of this situation would be something like this; to use basically just colour and shape without any ‘ dressing up’ is confusing for most people.  As we are all conditioned that everything should have meaning or at least relatable craftsmanship mixed with some traceable blood, sweat and tears. This is not the case with modern abstract art; it’s art for art’s sake.

As for this small artwork, it is what it is.  It has no pretences. Frankly, I do not know what the red ribbon is or was. Just found it on the street with no particular purpose to be there. The only thing we know is that the owner got bored of it.

Into The Field Of Joy

Into The Field Of Joy- Helden/Heroes-serie- nr. 5- 2019-portret- Lenny Kravitz-
Into The Field Of Joy – nr. 6 van de Helden/Heroes serie Limited (1/1) art print on canvas 120/80 cm. (Portret Lenny Kravitz)

(scroll down for English)

Bij deze presenteer ik nr. 6 uit de Helden/Heroes serie, Into The Field Of Joy.

Limited (1/1) en gesigneerde digitale ar print on canvas 120/80 cm.

Fields Of Joy, de 3e (hit) single van Lenny Kravitz zijn debuut album ‘Mama Said’ 1991. Ik was 21. Een roerige periode in mijn leven. Ik ging veel uit, werkte (net nog of net niet meer)  in Discotheek X Ray en later in Café de Singel (Zwolle). Mijn gedroomde carrière als grafisch ontwerper leek uit beeld. Een alternatieve carrière als horeca medewerker leek de weg op dat moment. Gedreven door een mix van jeugdige onbezonnenheid en opstandigheid maakte dat ik dit perspectief omarmde en zag als een perfecte combinatie van plezier en geld verdienen. Dat bleek natuurlijk uiteindelijk heel anders uit te pakken. Het heeft veel energie gekost om dit pad om te buigen in iets waarvan ik oprecht gelukkig zou worden; het kunstenaarschap. In die zelfde tijd was daar ineens the sound of Kravitz. Lenny Kravitz, een prachtige androgyne mix tussen Jimy Hendrix en Curtis Mayfield. Een ultra coole hippie en een rockbeest. Een boodschap van love, peace and happiness in een rauw jasje.

Ergens eind jaren 90 heb ik een tweeluik gemaakt met de titel- Into The Field Of Joy, vernoemd naar het nummer van Lenny Kravitz. Deze tweeluik stond voor mij voor optimisme, een start, het begin van iets nieuws. Zowel zakelijk als privé veranderde er van alles. Ik had net mijn eerste  atelier bemachtigd in de destijds gekraakte Oude Ambachtsschool (Mimosastraat 1) en voelde me als herboren  te midden van het kleurrijke gezelschap wat de Mimosa bevolkte. Ik kreeg vertrouwen in mezelf, mijn creativiteit en mijn toekomst. Hier zou het gaan beginnen en van dat pad ben ik nooit meer afgeweken. Into The Field Of Joy markeert voor mij een tijdperk en een belofte aan mijzelf.

Kravitz zelf heeft nog vele hits gehad en albums gemaakt. Stijlvast en zijn unieke sound altijd trouw blijvend. Laatst heb ik weer twee recente albums gekocht; ‘Black & White America’ & ‘Raise Vibration’ en die bleken even urgent en actueel te zijn  als zijn vroege werken. Als je als artiest zo lang zo continu in je kwaliteit kan blijven ben je voor mij een grote. Oh ja, toch het vermelden waard, tevens de eerste in mijn portret-reeks die nog (vol op) leeft, Len the Man!

Meer uit de Helde serie zie:

Into The Field Of Joy (Mama Said- Lenny Kravitz 1991)

(English)

Into The Field Of Joy

Into The Field Of Joy- Helden/Heroes-serie- nr. 5- 2019-portret- Lenny Kravitz-
Into The Field Of Joy – nr. 6 van de Helden/Heroes serie Limited (1/1) art print on canvas 120/80 cm. (Portret Lenny Kravitz)

Hereby I present no. 6 from the Helden/Heroes series, ‘Into The Field Of Joy’.

Limited (1/1) signed digital art print on canvas 120/80 cm.

‘Fields Of Joy’ was the 3th (hit) single by Lenny Kravitz debut album ‘Mama Said’ 1991. I was 21 years old and in de midst of a turbulent era of my life. I was on a revel a lot and worked (or had worked) @ discothèque X Ray and Cafe de Singel (Zwolle). My dreamed career as graphic designer seemed out of reach. An alternative career in the catering industry seemed the way for me at that present moment. Driven by a mixture of youthful rashness and rebelliousness made me embrace this opportunity, a perfect combination of making fun and earning money. In the end it had a less fortunate outcome than hoped for. It took me al lot of energy to bend this path into something that would made me truly happy, artistic craftsmanship. This period for me is larded with the sound of Lenny Kravitz. Lenny Kravitz, a beautiful androgynies mix of Jimy Hendrix and Curtis Mayfield. A ultra cool hippie and a rock ’n roll animal. Spreading a message of love, peace and happiness, be it a little rugged on the edges.

At the end of the nineties’ I made a diptych called ‘Into The Field Of Joy’ named after Lenny Kravitz’s song. This diptych for me represented optimism and a start of something new. Both carriers wise as private everything changed. I had just obtained my first atelier at De Oude Ambachtsschool (Mimosastraat 1) and felt like a phoenix from the flames in the company of all these colourful people that worked and lived at the Mimosa.  It boosted my self-confidence, my faith in my creativity and my future. From here on it would only go up and I never left this track again. Into The Field Of Joy, for me, marked an era and a promise to myself. 

In the mean while, zooming in on Kravitz, he made many hits and albums. He always stayed faithful to his unique sound. Recently I bought two of his latest albums; ‘Black & White America’ & ‘Raise Vibration’’ and they proofed it to be as urgent and contemporary as his early works were. When you’re an artist and able to produce music of a continue quality for decades, your a great one in my perspective. Oh, and by the way, worth mentioning it, in my sequence this is the first artist that’s still alive (and kicking), Len the Man!