Inner City Blues

(For English Scroll down)

Digitaal gemanipuleerde fotocollage print op canvas 120/80cm

Innercity Blues-No. 02 van de Helden/Heroes B-sides serie.
Innercity Blues, No. 02 van de Helden/Heroes B-sides serie.

Nummer 02 van de A-sides serie was een portret van Marvin Gaye getiteld Whats Going On. Whats Going On, een prachtig nummer en de titel van het gelijknamige album. Dit album staat bekend als één van Gayes beste en meest geëngageerde albums. This is what soul is al about,  als je het mij vraagt. Het laatste nummer van de B- side van het album is Inner City Blues, gelijk ook de titel van mijn B- Side, portret no. 2. Het is een indringend en muzikaal fantastisch nummer wat ontelbare keren is gecoverd. Thematisch gezien zou je kunnen zeggen dat het ook een Black Lives Matters anthem zou kunnen zijn, in die tijd maar zeker ook in onze tijd.  Het nummer gaat over de struggle in de Amerikaanse inner city getto’s, het gaat over economische malaise en politie geweld, in die tijd tegen een achtergrond van jonge kansloze Amerikanen die naar Vietnam gestuurd werden om ook nog in een zinloze oorlog te vechten. 

“Inflation no chance
To increase finance
Bills pile up sky high
Send that boy off to die”

Waar ik in deze dagen veel over na moet denken is de vraag: hoe adresseer je een probleem? Hoe vraag je aandacht voor een zaak. Als ik dan denk aan het ambassadeurschap van Marvin Gaye voor de zwarte zaak, denk ik dat hij een enorme bijdrage heeft geleverd. Juist door intelligentie, schoonheid en mooie maatschappij kritische poëzie de wereld in te sturen. 

“Oh, make me wanna holler
And throw up both my hands
Yea, it makes me wanna holler
And throw up both my hands
Crime is increasing
Trigger happy policing
Panic is spreading
God know where we’re heading”

Bizar hoe actueel het nummer lijkt. Maar zijn poëzie ging niet alleen over zwarte problematiek maar ook over andere maatschappelijke  issues zoals bijvoorbeeld vervuiling (Mercy Me).

Muziek zo intens, kunstzinnig en rijk dat het bij het gehele kleuren palet der mensheid binnen komt. Zijn muziek verbind en is pure liefde. 

Ik heb Marvin hier neergezet als de jonge soul god die hij was aan het begin van zijn carrière, centraal in beeld in een gouden gloed. De dubbele schaduw van zijn vader in de achtergrond en een banner van zijn latere sensueel beladen album I Want You aan het plafond.

Helden/ Heroes B- Sides overig:

Helden/ Heroes A – Sides overig:

Inner City Blues (English)


Digital manipulated photo collage print on canvas 120/80cm

Innercity Blues-No. 02 van de Helden/Heroes B-sides serie.
Innercity Blues, No. 02 van de Helden/Heroes B-sides serie.

Number 02 of the A-sides series was a portrait of Marvin Gaye titled What’s Going On. What’s Going On, a marvellous song and the title of the eponymous album. This album is known as one of his most engaged albums. This is what soul is al about, if you asked me. The last number of the B-sides of the album is Inner City Blues and also the title of my B-sides portrait no. 02. It is a penetrating and stunning song covered by many artists. Thematically seen it might as well be a Black Lives Matter anthem, in those days but definitely in our age too. The song is about the struggle in the American Inner city ghettos, about economic malaise and police violence.  Back than situated against a backdrop of under privileged young men who were send to Vietnam to fight a senseless war. 

“Inflation no chance
To increase finance
Bills pile up sky high
Send that boy off to die”

These days the question: what is the best way to address problems’ comes to mind. I believe that Marvin Gaye was a good ambassador for the black cause. Given his intelligent, splendour and social awareness poetry that he brought into the world. 

“Oh, make me wanna holler
And throw up both my hands
Yea, it makes me wanna holler
And throw up both my hands
Crime is increasing
Trigger happy policing
Panic is spreading
God know where we’re heading”

Bizarre how contemporary these lines are still now. But his poetry wasn’t just about black issues, it addressed more social issues like pollution for instance  (Mercy Me

Music that is so intense and rich that it touches the entire colour pallet that mankind beholds. His music is connecting and pure love. 

In my artwork I placed Marvin Like the young soul god he was at the beginning of his career surrounded by a golden glow. The double shade of his father in the background and a banner of his later sensual loaded album ‘I Want You’

Helden/ Heroes B- Sides overig:

Helden/ Heroes A – Sides overig:


Starman

(For English scroll down)

Bij deze presenteer ik mijn laatste (digitale) werk Starman. De eerste van de B-sides van de Heroes/Helden serie.

Starman-No. 01 van de Helden/Heroes B-sides serie.
No. 01 van de Helden/Heroes B-sides serie.

The B- sides

The B –sides – In het ontwerp/maakproces van de Helden/Heroes serie die ik nu The A- sides noem, ontstonden er verschillende scenario’s waarvan ik er uiteindelijk één koos als definitief beeld.  Soms geen makkelijke keuze want de niet gebruikte beelden waren ook veelbelovend. Omdat deze serie over mijn helden en indirect over mijn leven gaat en ik geboren in 1970 mijn eerste gekochte albums op een pick-up draaide, heb ik de 2ereeks beelden vernoemd naar de B kant van een plaat, The B- sides dus. De eerste serie, de A- sides, zijn uitgebracht als limited editions 1/1. Dus allen uniek. Deze B-sides, omdat verschil er moet zijn, zijn ook limited maar dan een limited edition van 1/5. Iets minder uniek maar ook iets betaalbaarder dan the A –sides.

Starman

Helden/ Heroes series – The B-sides 120/80 cm  limited  1/5

Ik ben de Helden/Heroes serie begonnen met ‘David Bowie’, getiteld Fame. Heroes is natuurlijk ook een verwijzing naar zijn Heroes album en nummer, dus in zekere zin  is de hele serie op Bowie geïnspireerd. Fame was enigszins vervreemdend en de Bowie die hierin figureert eist de aandacht niet op. Met Starman zet ik hem in tweede instantie volop in het stralende middelpunt. Het beeld zit boordevol verwijzingen die elke Bowie fan direct herkent; Major Tom, Black Star, Starman, The Man Who Fell To Earth, Thin White Duke, Diamond Dogs. De aantrekkingskracht van iemand als David Bowie zit in zijn ongrijpbaarheid, zijn luciditeit en vloeibaarheid. Via zijn karakters kon hij een totaal performance oproepen. In deze personages nam hij je mee op reis in een magische wereld. Voor mij plaveide hij dus de weg naar het kunstenaarschap. En hij laat in zijn hele levensloop zien dat zijn grilligheid, artisticiteit, commerciële successen en flops, allemaal naast elkaar bestaan. Omdat een ware creatieve geest dwaalt en zoekt kan het nooit 100 % consistent zijn of in beton gegoten en blijft het shiften van vorm en inhoud. Met wisselend succes dus maar met de zekerheid dat het nooit ophoudt te creëren. Omdat het creëren de basis van zijn/haar bestaan vormt. Kunst in haar puurste vorm als je het mij vraagt. 

Of in zijn eigen woorden 

“There’s a starman waiting in the sky
He’d like to come and meet us
But he thinks he’d blow our minds
There’s a starman waiting in the sky
He’s told us not to blow it
‘Cause he knows it’s all worthwhile”

zie alle A-sides:

Starman (English)

Hereby I present to you my latest digital artwork, Starman. The first of the B-sides of the Heroes/Helden Series.

The B- sides

The B –sides – in the making process of the Helden/ Heroes series, that I now call the A-sides, several scenario’s emerged at the same time. From this scenario’s I picked one final picture. No easy choice, some of the non-used images were also promising.  Besides, because this series is about my heroes and thus implicit about my life and the fact that I was born in 1970 and my first bought albums were spinned on a pick-up, I named the second series the B-sides after the b- side of n LP. The B- sides! The first series, the A-sides are released as limited editions of 1/1, meaning they are all unique! The B-sides, are also limited but 1/5. They are only slightly less unique but also more affordable than the a-sides. 

Starman

Starman-No. 01 van de Helden/Heroes B-sides serie.
No. 01 van de Helden/Heroes B-sides serie.

Helden/ Heroes series – The B-sides, 120/80 cm limited 1/5

I started the Helden/Heroes series with David Bowie, titled Fame. Heroes itself is also a cross reference with his album and song Heroes. I a  way this whole series is inspired by Bowie. Fame was somewhat alienating and the Bowie featuring here is not drawing all attention. With Starman I place him in the spotlight. The image is loaded with links that would be recognized by any Bowie fan: Major Tom, Black Star, Starman, The Man Who Fell To Earth, Thin White Duke, Diamond Dogs. The appeal of someone like Bowie lies in his intangibility, elusiveness and fluidity. Trough his various personas he created a total experience. He guided you on his expeditions in a magical world. For me, he paved the road of becoming an artist. And he showed in his track record that that his whimsicality, artistry, commercial successes and flops all exist side by side. I think that a true creative mind that wonders and seeks, is never 100% consistent or mouldable and keeps on shifting in shape and content. Regardless of its success but with the insurance that it never stops creating. Creating is the fundament of his/her existence.  If you ask me, this is art in its purest form.

Or in his own words:

“There’s a starman waiting in the sky
He’d like to come and meet us
But he thinks he’d blow our minds
There’s a starman waiting in the sky
He’s told us not to blow it
‘Cause he knows it’s all worthwhile”

An Artwork A Day….. week 03-04

Temporary Out Of Order- 2015- An Artwork A Day

(For English scroll down)

Digitale (röntgen) fotobewerking op canvas – 90/70- zelf-portret. In eigen collectie

Week 1 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/ week 2 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/30/an-artwork-a-day-week-02/week 03 scroll naar benenden.

TTemporary Out Of Order 2015
Digitale (rontgen)foto bewerking op canvas-2015

Temporary Out Of Order is mijn homage aan mijn gebroken en gerepareerde elleboog. Het object in de bewerkte röntgenfoto is mijn eigen arm na operatie (2015). Ik belandde in de nacht van 31 oktober 2015 door een onzinnige en onverwachte actie op een Hooverboard in het ziekenhuis. Heel toevallig ook het ziekenhuis waar ik geboren ben, het St Jan in Hoorn. Diagnose, rug gekneusd en elleboog kapot. Om 04.00 s’nachts in de huur auto terug naar huis door de polder. Een rit waar geen einde aan leek te komen met duizenden rotondes. Eenmaal thuis heeft Erik het bed naar beneden gehaald waar ik vervolgens een maand in heb gelegen. Ik kon de eerste weken namelijk ook niet lopen

De elleboog werd na een week geopereerd(zie foto) en ik kon na een maand weer een beetje lopen. Daarna een half jaar ellende met dystrofie, een elleboog die niet meer wilden buigen een schouder die frozen was en een rug die vooral s’nachts protesteerde. Positiviteit was mijn motto maar die verdween toen ik de onmacht in de ogen van de fysio zag. Mijn grootste angst was dat ik nooit meer zou kunnen schilderen. Toen ik eenmaal weer een beetje ter been was ben ik zo goed en zo kwaad als dat ging weer naar atelier gegaan. Daar was dit het eerste kunstwerk wat ik met mijn onwillende arm in staat was te maken. Nu, doet alles het weer maar deze gebeurtenis staat in mijn geheugen gegrift. Soms kijk ik even naar mijn inmiddels weer gezonde arm en zeg ‘blij dat je er bent en fijn dat je het zo goed doet’.

Temporary Out Of Order (English)

Temporary out of order
Temporary Out Of Order. Art print op canvas

Temporary Out Of Order- 2015- An Artwork A Day

Digital processed (röntgen) photo on canvas – 90/70- self portrait. In own collection

Week 1 @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/ week 2 @ https://www.maritotto.nl/2020/03/30/an-artwork-a-day-week-02/week 03 scroll naar benenden.

Temporary Out Of Order is my homage to my broken and recovered elbow. The object in the picture is my own elbow after surgery. In the night of 31th October 2015 I made a nasty fall and ended up in the same hospital were I was born. What a coincidence. Diagnose, back bruised and elbow broken. At 04.00 s’ in the morning we drove home and endless drive. Once we got home, my partner collected the bed from upstairs to ground floor. I stayed in this bed for a month. I could not walk for a month.

The elbow was operated (see photo) and after a month I started walking a bit. Than dystrophy got a hold of my arm, an elbow that would not move for an inch, a shoulder that was frozen and a back that haunted me at night. Positivity was my motto but that gradually disappeared when I saw powerlessness in the eyes of the physiotherapist. My greatest fear was that I could never paint again. When I more or less functioned again, I started going to my atelier again. This was the first artwork that I was able to create with my unwilling arm. Now, everything is functional and strong again but this endeavor is carved in my memory. Sometime I glance at my recovered and healthy arm and say ” glad that your here and that you are functional!

Gloomy & 40- 2010- An Artwork A Day 16-04-20

(For English scroll down)

Acryl op canvas 90/70- zelf-portret. In eigen collectie

Week 1 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/ week 2 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/30/an-artwork-a-day-week-02/week 03 scroll naar benenden.

Gloomy & 40- acryl op canvas -eigen collectie
Gloomy & 40 Acryl op canvas- 2010- 90/70- In eigen collectie

2020 staat voor mij, naast Corona, moet ik bijna zeggen, in het teken van mijn 50 jarig bestaan op deze aarde. Ineens is het dan zover, mijn jeugd is voorbij ( : . Toen ik 30 werd zat ik midden in een coming of age- achtige burn out, toen ik 40 werd dacht ik dat waren de mooiste jaren en die liggen nu achter mij. Nu komt het onvermijdelijke verval. Dit zelf- portret getiteld Gloomy & 40 is in die gedachte gemaakt. Met een knipoog natuurlijk. Nu wordt ik 50 en voel me eigenlijk fantastisch. Jammer van het getal want ik ben nog lang niet moe en oud voel ik me allerminst. Het zal wel een raar biologisch trucje van je hersens zijn maar ik denk ‘het beste moet nog komen….’ en ik voel me vrijer en gelukkiger dan ooit. Liefde is ook pure chemie zeggen ze vaak. Maakt niet uit zolang het geloofwaardig voelt, prima toch. Er komt weer een zelfportret aan, ik heb nog een paar maanden de tijd want 24 augustus is het pas zover.

Gloomy & 40 (English)

Gloomy & 40 , acryl op canvas 90/70- In eigen collectie.

Gloomy & 40- 2010- An Artwork A Day 16-04-20

Acrylic on canvas 90/70- self-portrait. In own collection

2020 stands, for me, next to Corona, in the theme of my 50th anniversary on planet earth. Suddenly, out of nowhere, my youth is over ( : When I became 30 I was in the midst of a coming of age- like burn out, when I became 40 I thought that the best years were left behind me. Decay seemed inevitabel. This self-portrait titled Gloomy & 40 is created in the spirit of this thought. With self irony of course. Now, I become 50 years of age, I feel fantastic. Despite of the number, I am not feeling old or over the hill yet. It is probably a great mindfuck but I sense great freedom and happiness, the best is still to come. They say, love is pure chemistry too. But I don’t care as long as it’s convincing to me, its just fine. There’s a new self-portrait on the horizon, a few months to go because 24th of August will be the day…..

Huid als canvas -1998-1999- An Artwork A Day 15-04-20

(For English scroll down)

Bodypaint sessie in antieke-lijst. Model G. Draaisma. Fotograaf Studio H.

Week 1 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/ week 2 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/30/an-artwork-a-day-week-02/week 03 scroll naar benenden.

Huid- als  canvas- An Artwork A Day
Bodypaint 1998/1999 model G. Draaisma Fotograaf Studio H.

Een kunstenaar maakt kunst, een schilder schildert. Of de drager nou canvas is, paneel, muur of huid. Eigenlijk kan je je overal in en op uitdrukken. In de beginjaren van mijn kunstenaarschap was er letterlijk veel ruimte om te spelen en te ontdekken. Ik deelde een tijd lang mijn atelier met Mark van Enk en Gina Draaisma. We werkten alle 3 solo maar deden veel samen. Wat de samenwerking en de vriendschap kenmerkte was dat we dingen creëren als een groot feest zagen, daar waren we grenzeloos in. Zo hebben we met de nodige kunst en vliegwerk de centrale hal van De Oude Ambachtsschool, Zwolle toen voorzien van de nodige ‘muur kunst’ (dat kon toen nog) Balancerend op zelfgebouwde steigers met parachutes als decoratie materiaal en rest verf van een bouwmarkt. Een aantal muurschilderingen zijn bewaard gebleven tijdens de renovatie, als aandenken aan die periode

Ook werkten we gezamenlijk aan 5 mei kunstprojecten van concept naar eindproduct.: https://www.maritotto.nl/5-mei-kunstprojecten/. Ook hierin gingen we ver. Zakelijk gezien waren we dan misschien niet de meest kiene types van de wereld, maar qua creativiteit voelde we ons rijk.

In die zelfde periode begon ik per toeval met bodypaint. De aanleiding was een uitvraag van ik geloof toen nog de EEG > posterontwerp met als thema ‘Europa Maken We Zelf’. Daarheen ik mee aan de slag gegaan. Het zelf maken heb ik heel letterlijk genomen: Ik heb een groep zwangere vrouwen gevraagd voor mij te poseren. Hun buiken beschilderd met alle Europese partner-landen. Zwanger van de Europese Unie. Na deze poster werd ik ineens gevraagd door zwangere vriendinnen om hun buiken ook te beschilderen. Dat heb ik een tijd lang gedaan. Van daaruit ben ik meer mensen gaan be-schilderen. Vrij serieus voor een poosje. Op deze foto zie je Gina en mij samen in een lijst gevat (die van mijn opa geweest is). De foto is gemaakt door Studio H. Het plezier is van onze gezichten af te lezen.

Skin As Canvas (English)

Huid- als canvas- An Artwork A Day
Bodypaint 1998/1999 model G. Draaisma Fotograaf Studio H.

Huid als canvas -1998-1999- An Artwork A Day– 15-04-20

Bodypaint session- framed. Model G. Draaisma. Photo: Studio H.

Week 1 @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/ week 2 @ https://www.maritotto.nl/2020/03/30/an-artwork-a-day-week-02/week 03 scroll naar benenden.

An artist makes art, a painter paints. It doen not matter on what kind of surface, either canvas, wood, wall or skin. An artist can express it self on almost anything. I my early years of becoming an visual artist there was plenty room for playing and discovering. I shared my working space with Mark van Enk En Gina Draaisma. We worked solo but collaborated a lot. What made this friendship significant was the great fun we experienced creating. Limitless. For example we made murals in the centre passage of The Oude Ambachtsschool, Zwolle. Not without risk. Like acrobats balancing on selfmade landing stages with parachutes as deco material and left over paint. Some of the paintings are still there, survived the renovation as a souvenir of that period.

We also collaborated @ various 5th of May art projects – from concept to product. We stretched our limits to create a cool artwork. Commercially, we were not the most clever ones, but we felt rich with our creativity.

In the same period I started more or less  coincidental with bodypainting. The cause was an open call by the E.E.G. to create a poster with the theme : ‘We create Our Own Europe’. I started working on this theme and asked a group of pregnant women to pose for me. Proverbial pregnant of an United Europe. Afterwards pregnant friends started asking me to paint their belly’s as well. So I did this for a while before I started to paint more people. On this picture you see me with Gina framed together in an antique frame (of my grandfather) The picture is made by Studio H. It is obvious that we were having fun.

Lethargia- 2017- An Artwork A Day- week 04- 14-04-20

(For English scroll down)

Acryl op doek 150/100 cm. In particuliere collectie Amsterdam.

Week 1 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/ week 2 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/30/an-artwork-a-day-week-02/week 03 scroll naar benenden.

Letargia-2017-An Artwork Day
Lethargie 2017- acryl op canvas 100/150 cm. In particuliere collectie Amsterdam

We kijken een serene, opgeruimde en goed gestylde huiskamer in. Deze huiskamer is bij nader inzien meer een showroom. Een showroom die zegt ” we hebben het goed voor elkaar”. Een mooi plaatje. esthetisch, ruimtelijk maar wat ontbreekt is contact en warmte.

Nu veel mensen noodgedwongen de dagen thuis doorbrengen zullen ze anders naar hun omgeving en contact kijken.

Lethargia stamt uit de serie Metropolieten. Metropolieten gaat over de mens v.s. de moderne urbane wereld.

Lethargia (English)

Lethargia- 2017- An Artwork A Day- week 04- 14-04-20

Acrylic on canvas 150/100 cm. In private collection Amsterdam.

Week 1 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/ week 2 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/30/an-artwork-a-day-week-02/week 03 scroll naar benenden

We witness a serene, cleane and a perfectly styled living room. this livingroom is on second sight more of a showroom. A showroom that states “the world is our oyster’ . A perfect picture, spacial and esthetically proof but what is missing is contact and warmth.

While a lot of people are stuck in their homes these days their forced to look differently to their surroundings and contacts.

Lethargie is part of the Metropolitan series. Metropolitan is about men v.s. modern urban society

Exodus- 2009- An Artwork A Day- week 03 – 10-04-20

(For English scroll down)

Acryl op doek 200/200cm. In particuliere collectie Den Haag.

Week 1 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/ week 2 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/30/an-artwork-a-day-week-02/

exodus 2007- acryl op canvas 150/150
Exodus 2007 acryl op canvas 150/150cm

Na de Apocalypse van gisteren vond ik het tijd voor een Exodus (2009). We zien een vlucht meeuwen. De aanleiding voor het maken van dit werk is een fotoserie die ik had gemaakt van meeuwen in allerlei vlieghoudingen en standen. Min of meer per ongeluk getroffen door de schoonheid van de vliegende meeuw. Ik weet nog waar het was; Pink beach, Bonaire. De meeuwen brutaal als altijd kwamen in grote getallen op het geritsel van een brood- cracker-chips zakje af en troggelde alles af wat ze konden krijgen. Irritant maar grappig. Het gaf me in ieder geval de gelegenheid ze goed te bekijken en vrij dichtbij te fotograferen. Later heb ik ze geformeerd zoals in dit doek (als een collage). Exodus is een titel die geen uitleg behoeft en die ook weer net als Apocalypse een bijbelse connotatie heeft. De vlucht meeuwen staan model voor het letterlijke vluchten en de enorme vluchtelingen stromen. Dit onderwerp gevat in een grote witte ruimte met vogels die zo ongeveer de belichaming zijn van vrijheid schuurt natuurlijk een beetje. Dat was ook precies de bedoeling, dat is de spanning die ik zoek.

Exodus (English)

Marit-otto-beeldende-kunst- schilderij-Exodus-2010
Exodus 09. Acryl op doek 2.0b/ 2.0h. Particulier bezit, Den Haag.

Exodus- 2009- An Artwork A Day- week 03 – 09-04-20

Acrylic on canvas 200/200 cm. In private collection Den Haag.

Week 1 @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/ week 2 t@ https://www.maritotto.nl/2020/03/30/an-artwork-a-day-week-02/

After yesterdays Apocalypse I found it time for an Exodus (2009) We witness a swarm seagulls. The  immediate cause for making this artwork was a photo series I made earlier of seagulls in all different positions. More or less accidentally struck by the beauty of the flying seagull. I stil know where it was; Pink beach Bonaire. The seagulls were cheeky as always and were drawn in large numbers to the noise of the cracking plastic bag of bread- cracker- chips and begged it away. Annoying but funny. It gave the opportunity to take a good up close look at them and to make pictures. Later on I molded it into the cluster we see on the canvas (like a collage). Exodus is a title that needs no clarification and has the same biblical connotation as Apocalypse. The swarm represents the litterary stream of refugees. This subject captured in large white open space with birds that represent freedom is a bit harsh. That is the tension I seek.

Apocalypse 2007An Artwork A Day- week 03- 09-04-20

(For English scroll down)

Acryl op MDF 100/100 cm. Collectie Isala

Week 1 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/ week 2 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/30/an-artwork-a-day-week-02/

apocalypse- 2007- An Artwork A  Dat
Apocalypse- 20070 acryl op MDF 100 x 100 cm.Opgenomen In Isala collectie

Apocalypse, om er maar even een vrolijke noot tussendoor te gooien ( : , is gemaakt in 2007. Rond die periode was vallen v.s vliegen een thema wat bijna overal wel in terug te vinden was. (eigenlijk nog). Vliegen is vrijheid, vallen is vrijheid met een onfortuinlijke afloop. What goes up must go down. We willen er niet aan maar het lijkt toch een natuurlijke wetmatigheid. Dat boeit me. Alle paradoxen waar de mensheid mee worstelt huizen ook in mij. Als er iets wringt, dwingt het me tot nadenken . En er wringt best wel veel. Vandaar ook mijn immer zonnige thema’s . De apocalypse is de titel van een prachtige film, maar vooral een grimmige voorspelling van het einde der tijden. What goes up must go down. Elk einde is een nieuw begin, vliegen is vallen met een onfortuinlijke afloop…Komt er ooit een apocalypse? we weten het niet. Zijn we hard op weg er zelf een te organiseren? dat denk ik soms wel. Om hier wat positiefs tegenover te stellen, er zijn misschien wel voortdurende mini apocalypsjes, als die voorgevallen is is er ook weer een schone lei om opnieuw mee te beginnen. Of met nieuwe ogen naar iets te kijken.

Wil je dit verhaaltje toch met een glimlach eindigen, luister naar deze prachtige apocalyptische song: Naturtrane van Nina Hagen:

Apocalypse (English)

marit-otto-beeldende-kunst- schilderij-apocalypse-2009
Apocalypse. Acryl op MDF, 1.10b/1.10h. Collectie Isala Ziekenhuis, Zwolle

Apocalypse 2007An Artwork A Day- week 03- 08-04-20

Acryl op MDF 100/100 cm. Collectie Isala

Week 1 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/ week 2 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/30/an-artwork-a-day-week-02/

Apocalypse, to be chipper for a change ( :, is made in 2007. Around this period Flying and falling was my theme (stil is) . Flying is freedom, falling is flying with an unfortunate out come. What goes up must go down. This seems to be a natural law. That fascinates me. All paradoxes of mankind are mine. as well. As something that wrenches inside, it forces me to think. And there is a lot that wrenches. The Apocalypse is the titel of a great movie but most off all a grim prediction about the end of times. What goes up must go down. Each end is a new beginning, Falling is falling with a unfortunate outcome. Wil there be an Apocalypse? We don’t know. Are we doing everything to get to that point? Maybe. To put some positive vibes on the contrary ; There may as well be constant mini apocalypses that we suffer, but then a clean slate could be the beautiful outcome of that.

To end this story with a smile check this great apocalyptic song Naturtrane van Nina Hagen

37 Attitudes & 3d portret van Marit 2011 serie Ego Display -An Artwork A Day- week 03- 06-04-20

Acryl op canvas 120/80 cm- / sculptuur Marit- hout 1.30/40 cm

Week 1 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/ week 2 terug lezen @ https://www.maritotto.nl/2020/03/30/an-artwork-a-day-week-02/

37 atitudes-en portret - marot-egodisplay-2011- An artwork A day
37 Attitudes (portret Thijs Kwakernaat) en Marit- (portret Marit)

In 2011 heb ik een dubbel expositie (Bij Arte Presente) gehouden met beeldhouwer Thijs Kwakernaak. Ego Display was de titel van deze expositie. De door ons zelf gestelde opdracht was elkaar te portretteren naar eigen inzicht. Zo heb van Thijs diverse portretten gemaakt waaronder 37 attitudes. Thijs, een beweeglijk persoon zowel fysiek als mentaal, heb ik in de attitudes neer gezet als de vele Thijssen die overdrachtelijk in hem huizen. Thijs heeft over mij een serie beeldhouwwerken gemaakt uit steen en hout. Zoals hij mij zag. Ik heb een periode vrij fanatiek geskeelerd langs met name de Ijsel-dijk in Zwolle. Daarbij passeerde ik steevast zijn huis. En zo heeft hij mij weergegeven, skeelerend (in de schaduw zie je wel echt iemand een schaats houding hebben) met kittige katten oortjes. De betekenis van de katten-oortjes ben ik helaas ook vergeten. Ik hoef er niet bij te vertellen dat het een vrije interpretatie betreft. Hoe dan ook, ik vond dit beeld prachtig en hij de Attitudes. We hebben geruild en de ‘Marit’ siert sinds dien mijn huis.

37 Attitudes (English)

37 attitudes, Uit de serie ‘Ego display’ speciaal gemaakt ten behoeve van de expositie Ego display maart 2011. Portretten van Zwolse beeldhouwer Thijs Kwakernaak. Particulier bezit.

37 Attitudes & 3d portret of Marit 2011- series Ego Display -An Artwork A Day- week 22- 06-04-20

Week 1 @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/ week 2 @ https://www.maritotto.nl/2020/03/30/an-artwork-a-day-week-02/

In 2011 I had a duo exhibition (@ Arte Presente) with sculpturer Thijs Kwakernaak. The exhibition was called Ego Display. The goal we had set for our selves was to portray each other. So I made several portraits of Thijs, amongst them 37 Attitudes. I portrayed Thijs, as a quick silver, both physical as mental, as all Thijs varieties possible. Thijs made a series of sculptures about me from stone & wood. As he saw me. For a while I was quiet a fanatic skater and I often passed his house @ the IJssel river in Zwolle This is how he portrayed mean action with spruce cat ears. Ik you take a closer look at the sculpture above, you could establish a actual skate position in the shade on the wall. Unfortunately, I forgot the meaning of the cat ears as well. It is needless to say that this portrait is a free interpetation. How ever, I loved this sculpture he made and he loved his Attitudes and we swapped. The ‘Marit’ holds a steady spot in my household ever since.

Is there Life On Mars On Reprise- 2007> 2018-An Artwork A Day- week 03- 06-04-20

(For English Scroll Down)

Inflatable, gips, acryl verf, theehouder en papieren bootjes 3D

Is There Life On Mars

Is There Life On Mars- An Artwork A day
Is there Life On Mars- 2007 >2018 Inflatable, gips, acrylverf, papieren bootjes en theehouder. 3d

Look at those cavemen go
It’s the freakiest show
Take a look at the Lawman
Beating up the wrong guy
Oh man! Wonder if he’ll ever know
He’s in the best selling show
Is there life on Mars?

Een paar regels uit Is There Life On Mars van David Bowie. Van Bowie is bekend dat hij flarden tekst husselden en daar nieuwe teksten met mysterieuze en onnavolgabre inhoud van kneedde. Toch, even stil staand bij deze tekst lijkt het alsof Major Tom vanuit de ruimte (door de ogen van God) naar de wereld kijkt en het dagelijks leven wat zich daarop voltrekt aanschouwd alsof het een groot theater is. Wat misschien wel weer een link legt met de Goddelijke komedie van Dante. Maar Is there life on Mars? lijkt een zo gerechtvaardigde vraag. Of beter; is daar leven mogelijk? Nu ook nog een relevante vraag want de eerste Mars vluchtelingen hebben al een reservering. Mars, rood, doods en zuurstofarm, een aantrekkelijk alternatief? Ik denk het niet. Maar onze oude blauwe planeet lijkt bijna afgedragen en opgebruikt. Mijn idee zou zijn laat Mars lekker waar het hangt en investeer als die energie om iets leefbaar te maken maar gewoon hier, op onze eigen planeet.

Mijn beeld spreekt voor zich.

Is There Life On Mars (English)

Is-there-life-on-mars-reprise-2019-Marit-Otto
Is there life on Mars. Inflatable, gips, fondue onderstel, papieren bootjes en lakverf

Is there Life On Mars On Reprise- 2007> 2018-An Artwork A Day- week 03- 06-04-20

Inflatable, plaster, acrylic and paper boats 3d

Week 1 @ https://www.maritotto.nl/2020/03/23/one-artwork-a-day/ week 2 @ https://www.maritotto.nl/2020/03/30/an-artwork-a-day-week-02/

Look at those cavemen go
It’s the freakiest show
Take a look at the Lawman
Beating up the wrong guy
Oh man! Wonder if he’ll ever know
He’s in the best selling show
Is there life on Mars?

A few lines from the song Is There Life On Mars by David Bowie. We know that Bowies style to make lyrics was to cut them up and toss them around before creating whole new mysterious and unparraleled lines. Still, If you analyse the lyrics a bit it seems that major Tom is looking from space (trough the eyes of God) and witnessing life on earth like it’s a great theatre. Like the divine Comedy by Dante? Maar Is there life on Mars?Or even better is life on Mars possible? It seems a righteous question. Nowadays a relevant one too because the first new -Martian refugees already made their reservations. But Mars, red, dead, and low on oxygen, appealing? I guess not. But our own old mother earth is worn out and exhausted. My idea would be; invest all the energy to travel to planet B in your old and own one, she deserves it.

The image speaks for it selves.

100 Ways To Be A Good Girl

(scroll down for English)

100-ways-t0-be-a-good-girl-2020-digitaal-portret- Skin
08 uit de Helden/Heroes serie. Digitaal portret van Skin (Skunk Anansi)

100 Ways To Be A Good Girl is no.08 van de Heroes/Helden serie

Print op canvas 120/80 cm limited en signed 1/1

Hierbij presenteer ik  mijn laatste werk uit de Heroes/Helden reeks. 100 Ways To Be A Good Girl. Een portret van Deborah Anne Dyer alias Skin, de frontvrouw van de band Skunk Anansi. 

Mijn eerste kennismaking met Skin en Skunk Anansi was in 1995 met het nummer Weak. Tijdens een TV programma verschijnt een zwarte kale zangeres, haar fysiek tenger en stoer en vrouwelijk. 

“Lost in time I can’t count the words
I said when I thought they went unheard
All of those harsh thoughts so unkind
‘Cause I wanted you’.“

Haar stem is helder, prachtig, ingetogen en kwetsbaar tot dat de eerste 45 seconden voorbij zijn dan barst er een orkaan los. 

“Weak as I am, no tears for you
Weak as I am, no tears for you
Deep as I am, I’m no one’s fool
Weak as I am”

Zoals ik het nummer altijd gelezen heb is dat de liefde je kwetsbaar maakt. Dus pijn is all in the game, of niet?

Ik was 26 in 1996 en stond met een been in mijn leven tot dan toe en met de ander in een ‘nieuw’ tijdperk. Dat tijdperk betekende voor mij een keuze voor het kunstenaarschap en betrokkenheid bij een gekraakte ambachtsschool te Zwolle, wat we kortweg DOAS of de Mimosa noemde. Hier heb ik 13 jaar mijn atelier gehad en mijn weg als kunstenaar gevonden. Een relatie van 7 jaar die ik achter mij liet en een nieuwe maar ingewikkelde liefde die zich aan diende.

Het nummer Weak ging ook over mij. Ik ga niet in details maar laat ik zeggen dat ik alles met een open vizier tegemoet wilde treden. Zowel de ontwikkelingen om mij heen, met mijn kunst, nieuwe vrienden en avonturen, als de impact van deze relatie maakte dat mijn ‘weakness’ totaal aan de oppervlakte zat maar er tegelijkertijd niet mocht zijn van mezelf. Dus de open mind werd op den duur een open zenuw.

Van dat zelfde album Paranoid and Sunburnt komt de track 100 Ways To Be A Good Girl. Een nummer met de zelfde ingetogenheid en woede gecombineerd tot een prachtige intense muzikale roller coaster. 

“I caused a major war just by talking 

You flew into a rage, cos that’s everything you know.”

De songtekst lijkt puur en zo uit haar leven gegrepen. Rauw en poëtisch. Een nummer waar verdriet in schuilt maar tocht ook een soort zelfreflectie is.

‘I know 100 Ways To Be A Good Girl

I know 100 ways, my willingness to please

I know 100 Ways To Be A Good Girl

Still I’m alone, I’m alone, I’m alone’


De willingness to please ging ook over mij. 

Toen ik medio 99/2000 in een burn-out/depressie terecht kwam heb ik wat soul searching gedaan. Ik kwam onder andere tot de conclusie dat ik veel te ver van mijn eigen kern geraakt was. Die kern ging ik terug zoeken. The Good Girl, ze wist wel 100 manieren om goed te zijn voor anderen maar niet 1 om echt goed te zijn voor haar zelf. Nu in 2020, nooit uitgeleerd wel in balans en dicht bij me zelf gekomen en gebleven.

Skin heb ik altijd gezien als een soort rol model, vrouwelijk maar toch stoer. Kwetsbaar en weerbaar ineen. Vandaar dat zij 08 is uit mijn Helden serie.

Zie alle overige Helden tot nu toe:

(English)

100 Ways To Be A Good Girl

100-ways-t0-be-a-good-girl-2020-digitaal-portret- Skin
08 uit de Helden/Heroes serie. Digitaal portret van Skin (Skunk Anansi)

100 Ways To Be A Good Girl – no.08 of the Heroes/Helden series

Hereby I present my latest artwork from the Heroes series, 100 Ways To Be A Good Girl. This is a portrait of Deborah Anne Dyer alias Skin, the front woman of the band Skunk Anansi. 

My first introduction to Skin and Skunk Anansi was in 1995 as she performed her song Weak. A tall, black, and bald female singer appears. Her exterior is slender, bold and feminine, armed with a fantastic voice.

“Lost in time I can’t count the words

I said when I thought they went unheard

All of those harsh thoughts so unkind

‘Cause I wanted you’.

Her sound is cautious and delicate at first until, after 45 seconds, a hurricane hits you.

“Weak as I am, no tears for you

Weak as I am, no tears for you

Deep as I am, I’m no one’s fool

Weak as I am”

As how I interpret this song, is that love makes vulnerable. Thus, getting hurt is part of the game.  Is it?

I was 26 years old and stood with one leg in what my life used to be while the other leg stepped into a new era. That era for me meant a choice for becoming an independent artist and becoming a working inhabitant and participant in a squatted school building in Zwolle. Here I created the base for my art practice.. In 1996, I also left my lover after 7 years relation and a new but complicated love entered my life. 

The song Weak was, proverbial spoken, about me. I will not go into detail but I can reveal a little. I did choose to encounter everything to come fearless and with an open mind. This open mind to new developments around me, new friends and adventures and the impact of this relation made that my ‘weakness’ was totally at the surface. But I did not allow it to be there. I ignored this voice of the inner me. So my open mind became an open nerve.

Of the same album Paranoid and Sunburnt is the track 100 Ways To Be A Good Girl’A song with the same moderation and rage combined to a brilliant intense musical roller coaster. 

I caused a major war just by talking 

You flew into a rage, cos that’s everything you know”.

These lyrics seem pure and autobiographic. It’s raw and poetic. A song impregnated with sorrow but filled with self-reflection at the same time.

“I know 100 Ways To Be A Good Girl

I know 100 ways, my willingness top lease

I know 100 Ways To Be A Good Girl

Still I’m alone, I’m alone, and I’m alone”

“The willingness to please’ was also about me. When I landed in a burn-out/depression, 1999/2000, I did some soul searching. One of the conclusions I made was that I drifted too far from my core. It took me a while but I reclaimed it. The Good Girl, she knew 100 ways to be good to others, but not one to be good for herself. Now, 2020, I never stopped learning to understand life and the needs of my inner me. This journey will never be complete but I can say that I feel in sync with work, life, and love. Maybe one of the benefits of getting older

To me Skin was of a role model: feminine but firm Vulnerable but resilient. That is why she is no.08 in my Heroes series.

See all former Heroes:

Off The Wall & On the wall

(for English, scroll down) Bij deze presenteer ik mijn laatste digitale kunstwerk uit de Helden/Heroes serie ” Off The Wall” en blik ik terug op de opening van de Nieuwste Leden expositie van galerie de Ploegh.

Off The Wall (Helden no.5)

Off-The-Wall- Helden/Heroes-serie- nr. 5- 2019
Off The Wall – nr. 5 van de Helden/Heroes serie Limited (1/1) art print on canvas 120/80 cm

Limited (1/1) en gesigneerde digitale art print on canvas 120/80 cm

Kan een held van zijn voetstuk vallen met terugwerkende kracht? In dit geval doel ik daarmee op Michael Jackson. Ik heb echt zitten kauwen op deze vraag . Om een antwoord te vinden ben ik terug gereisd naar 1982. Ik was 12 en was net het fenomeen popmuziek aan het ontdekken. Voor mijn 12e lag mijn muzikale voorkeur bij Fame, Grease en, laat ik mijzelf niet sparen, zelfs Shakin’ Stevens. Ter verdediging voor de Shakin’ Stevens crush, je moet toch ergens beginnen, toch? 

Maar toen, kijkend naar de wekelijkse Count Down show, kwam daar een heel nieuw fenomeen bij, de video clip.  (oh, er is zoveel veranderd!) Maar kan je de opwinding nog herinneren ? (80ers)! Weken voor de release van Michael Jacksons Beat It, werd er al wild gespeculeerd. Er stond iets speciaals te gebeuren. Wat later, de zelfde procedure met de song en clip ‘Thriller’. De spanning werd over weken uitgesmeerd en dan……… Blast, bang, wow!  Het was ongeëvenaard. En voor mij was er een held geboren. Ik hield al heel erg van dansen (*Fame)  maar ik was zo aangeraakt door zijn bewegingen dat ik de moonwalk en alle pasjes uit de Triller clip heb leren dansen, zelfs de zombie pasjes. Later, in clubs en discotheken, danste ik me zelf een slag in de rondte op het veel eerder uitgebrachte ‘Don’t Stop Till You Get Enough‘ en vele andere nooit gedateerde ultiem swingende nummers. (ook van de Jackson 5). En als hobby DJ (Sister Feelgood), platen draaiend tijdens feesten op culturele broedplaats DOAS (in haar hoogtij dagen), incidenteel in Cafe de Singel en later maandelijks bij Jazz/muziek cafe Jazzy Jam, was Michael Jackson vaste prik. Stilzitten geen optie…

De wereld lag aan zijn voeten en verslond hem. Dit verlegen en kwetsbare figuur, gek geworden? Eindeloos sleutelend aan zijn eigen voorkomen. Tot dat er niet meer te sleutelen viel en een bleke ongelukkige Pinoccio overliet. En om het nog wat erger te maken, zijn vermeende (of bewezen) pedofiele activiteiten die na zijn dood nog een extra aan het licht zijn gekomen. 

De filosofische  vraag; Had Michael Jacksons meer talent dan hij aan kon? Of maakte de gemene vader figuur, het totale gebrek aan normaal en privacy een freak van hem? 

Dan nu mijn antwoord op de eerste vraag; “Kan een held van zijn voetstuk vallen met terugwerkende kracht?”, zou zijn; muzikaal, nooit, persoonlijk, heb ik meer met hem te doen dan dat ik hem kan veroordelen. 

Ik heb een sterk gevoel dat hij naast dader ook slachtoffer was. En ook ben ik dankbaar voor wat hij mij en vele anderen gegeven heeft met zijn muziek en dans. Dus hij hoort thuis in mijn helden serie, geflankeerd door Peter Pan, zijn rol model. 

Zie hier de complete Helden serie tot nu:

On te wall (terugblik opening Nieuwste leden expositie)

https://www.deploegh.nl/nieuwste-leden/

Gisteren 08 september j.l. werd de 2e ronde Nieuwste leden expositie geopend in Galerie de Ploegh. Het was een moment om elkaar als nieuwe leden te ontmoeten en iets te leren over elkaars werk. Daarnaast is het een mooie uitgebalanceerde expositie van heel divers werk en disciplines. De expositie loot tot 29 september en wordt afgesloten met een finisage, deze is om 16u. Ik hoop je daar nog te ontmoeten.

https://www.deploegh.nl/nieuwste-leden/

Off The Wall & On the wall

(English) Hereby I present my latest digital artwork from the Heroes series ‘ Off the Wall’ and reflect on the opening of the Newest Member Exhibition by galerie de Ploegh’

Off The Wall (Helden no.5)

Off-The-Wall- Helden/Heroes-serie- nr. 5- 2019
Off The Wall – nr. 5 van de Helden/Heroes serie Limited (1/1) art print on canvas 120/80 cm

Limited (1/1) digital art print on canvas 120/80 cm

Can a hero fall from his pedestal in hindsight? In this particular case I aim at musical hero Michael Jackson. I was really a bit troubled by this question. To find an answer I travelled back to the eighties, 1982. I was12 years old, just grasping the phenomenon of pop music. (Fame, Grease and (for real) even Shakin’ Stevens had my interest in my previous years. In my defence for the Shakin’ Stevens crush, you have to start somewhere…. right?

But then, watching this weekly music show Count Down encountering a new phenomenon- the video clip. (Oh, how much has changed…) But can you remember the excitement (80-ties people)! Weeks before the release of Michael Jackson’s song Beat It, the word was out, something special was going down. Later, the same procedure repeated with the song and clip  ‘Thriller’. The tension was stretched over weeks before the release and then…. Blast, bang, wow!  It was unprecedented. And for me a star, an icon was born. I loved dancing already (*Fame) but I was so exited by his moves that I actually learned the moonwalk and the thriller clip dances by heart, even the zombie- moves. Later on in dance halls and discotheques I danced my brains out on his earlier hit song ‘Don’t Stop Till You Get Enough and many more, never out-dated and ultimate swinging music. (including the Jackson 5 period). And being a hobby DJ for a while (Sister Feelgood), record spinning during parties at DOAS (in her glory days), incidentally at theme nights at Cafe de Single and later on on a monthly base at jazz/ music cafe Jazzy Jam, Michael Jackson was a must do. And everyone started moving…inevitable.

The world loved and devoured him. This shy and vulnerable creature, gone mad? Tinkered at his appearance for ever, till there was nothing left to tinker with, leaving a pale-faced unhappy Pinocchio as remain. And to make it even worse, his alleged (or proved) paedophile actions, which culminated after his death. 

The soul question: Did Michael Jackson have more talent that he could bare?  Or is the frantic father figure, the total lac of normal and privacy made him a freak? 

Well now my answer to the first question “Can a hero fall from his pedestal on hindsight?”, would be: musically, never, personally, I do pity him more that I judge him. 

I have a strong sense of him, being, besides a predator, a victim too. And still I feel grateful for what he gave to many others and me. So he belongs her in my hero series. Flanked by Peter Pan, his role model. 

See here the complete overview of the Heroes series till now:

On te wall (review opening Newest Member Exhibition)

https://www.deploegh.nl/nieuwste-leden/

Yesterdag, September the 8th the second round of the Newest member Exhibition was opened @ galerie de Ploegh. It was a moment to get to know the other new artist and their works. Next to that, I can say it is a nice and balanced exhibition with a lot of diversity in style and discipline. The exhibition is to be seen till 29th of September and will close with a finsage at 16.00 hours. Hope to see you there?

https://www.deploegh.nl/nieuwste-leden

The Afterlife

The-Afterlife-2019-Helden/heroes-serie-artprint to op canvas-120-80cm
The Afterlife- nr 3 uit de serie Helden/Heroes. Artprint op canvas 120/80cm. 2019

The Afterlife is nr. 3 van de  Helden* serie.

For English Scroll down

Dearly beloved
We are gathered here today
To get through this thing called life

Electric word life
It means forever and that’s a mighty long time
But I’m here to tell you
There’s something else
The after world

A world of never ending happiness
You can always see the sun, day or night
“…………

Met deze woorden gidste Prince je zijn uitzinnige  ‘Lets Go Crazy’in. The afterworld, is waar hij nu is. Ik hoop dat het aan zijn verwachtingen voldoet.

Met dit nummer heb ik in 1984 kennis gemaakt met Prince. Niet helemaal waar als ik eerlijk ben. Daarvoor was ik al door mijn buurjongen met Prince in aanraking gebracht., Hij was een groot Prince fan en speelde zijn nummers virtuoos na op zijn electrische gitaar. Maar ik was toen niet direct onder de indruk van Prince (was er nog niet klaar voor), Ik vond het een ego trippende Jimmy Hendrix variant. Maar ik had het natuurlijk mis.

Dus eigenlijk de tweede introductie  was op een feestje bij een vriend of vriendin (dat kan ik me niet meer herinneren). Zij/hij had de video Purple Rain gehuurd . Een dun verhaaltje  maar de muziek kwam keihard binnen. (op dat zelfde moment stond New Years Day van U2 ook hoog in de hitlijsten- muziek die je binnenste buiten keert- als een urgente oerkracht) Dus dan ben je 14-15 jaar oud en wordt in het gezicht geslagen met een gevoel van opwinding, verandering, opstand en extravaganza. Het zou zomaar kunnen gebeuren, het was duidelijk aanwezig, deze buitensporige energie. 

Op dat zelfde moment was ik mij zelf aan het ontdekken, in plaats van groepsdier  als individu wachtend om vorm te krijgen. Door een aangeboren aversie tegen traditie en verwachtingen voelde ik me wel eens verloren van tijd tot tijd. Het leek zoveel makkelijker gewoon te in en aan te passen als een stukje van een grotere puzzel. Jammer genoeg, dat was niet ik. 

Als het niet voor mijn helden was geweest zou ik me tot op de dag van vandaag on-aangesloten voelen . Het feit dat zij bestonden maakte me bewust van het feit  dat anders zijn juist een groot pluspunt kan zijn 

Wat Prince betreft, want dit is zijn spreekwoordelijke podium- hij was onnavolgbaar in zijn onuitputtelijke bron  aan creativiteit, Daar had hij zoveel van dat het constant stroomde, altijd voor de troepen uit,   ongebreideld met groot en zichtbaar plezier. Deze man, een muzikant pur sang. Een muzikant die zich opwond over goedkope, commercieel en slecht geproduceerde muziek. Die er voor koos geen SLAAF te zijn van de muziek industrie., zijn eigen pad koos. Maar tegelijkertijd ook muzikale foutjes en missers had. 

In de beeldende kunst is er veel vrijheid maar ook veel rigiditeit en dogma’s. Mijzelf, Ik kan me ook niet beheersen als het gaat om creativiteit. Het is mijn zwakte en mijn kracht. Lucide of vaag? Ik heb wel geworsteld met deze karakteristiek. Maar ik kan me verheugen in de gedachte dat  de weg naar Rome vele wegen kent  zelfs asymmetrische, excentrische en beautiful ones*

  • In de achtergrond tref je Jimmy Hendrix (staand) en Sly Stone (springend) beide rolmodellen voor Prince

*Helden- Heroes- gallery

(English)

The Afterlife is nr. 3 from the Heroes* series.  

Dearly beloved
We are gathered here today
To get through this thing called life

Electric word life
It means forever and that’s a mighty long time
But I’m here to tell you
There’s something else
The after world

A world of never ending happiness
You can always see the sun, day or night
“…………

With these words you’re guided into Princes unprecedented ‘Lets Go Crazy’. The afterworld, that’s were he’s at now. Hopefully it fits his expectations.

This is how I got introduced to Prince in 1984. Not entirely true if I am honest.  Before that, by my neighbor, he was complete and utterly Prince adapt and played his songs virtuous on his electric guitar. He was the first to introduce Prince to me and at the same time impressing me with his guitar skills. But really, I was not directly blown away by Prince. At first I thought he was a big egomaniac that looked and acted like Jimmy Hendrix. Of course, I stood corrected. 

So the second introduction was at a party of a friend. She or he (I can’t remember) had rented the ‘video’ Purple Rain. A thin storyline but the music had impact. (At the same time New Years Day of U2 was high in the charts- music that flips you inside out- an urgent-as a force of nature). So, your 14-15 years old and got slapped in the face with a sense of excitement, change, revolt and extravaganza. It might happen, it could happen, it was clearly present, this outrageous energy.

As for Prince, as this is his proverbial stage, he was unparalleled in his flood of creativity. He had so much of it that it flowed constantly, always ahead of everyone, unconstrained and with great and visible joy. This man, a musician pur sang, a musician that got annoyed over commercial and shallow produced music. Who choose not to become a SLAVE of the music industry, followed his own path. And  at the same time made musical flaws and mistakes too.

In this period I was also discovering my self as being not one of the flock but as an individual waiting to get shape . Due to an inborn aversion to traditions and expectations, I felt kind of lost from time to time. It seems so much easier, fitting and blending as a piece of a greater puzzle. This was –unfortunately- not for me. 

If it wasn’t for them, my heroes, I might remain puzzled how to fit in my entire life. But the fact they existed proofed that oddness was in fact a great asset of life!.

In my line of work there is a lot of freedom but also a lot of rigidness and lets call it dogmas. Me, I can’t constrain my self if it comes to creativity. It is my weakness and my strength. Am I lucid or hazy? I did struggle with this characteristic. But than I feel at ease with the thought that there are many roads to Rome, even asymmetrical ones, eccentric ones and …… beautiful ones*

  • In the background both Jimmy Hendrix (standing) and Sly Stone (jumping) both role models for Prince.