Webiste wordt gerenoveerd ( :

De komende week zal de  website een wisselende aanblik kunnen geven. De reden is dat er wat verbeteringen worden doorgevoerd. Geen enorme ingrepen maar subtiele aanpassingen en vooral visueel aantrekkelijker dat is de insteek.

Ik hoop over een week klaar te zijn!

 

 

 

Dromers & Dwalers

Dwaal mee door de dromen en visioenen van de beroemde schilder Neo Rauch, die nu in de Fundatie te zien is. Ontdek zijn vele geschiedenissen en maak kennis met Neo en zijn bijzondere ‘reisgenoten.’

Kunstenaar Neo Rauch schildert een kleurrijke wereld vol verrassende types , vreemde wezens en vol van fantastische verhalen. Waar die verhalen precies over gaan is zijn geheim. Het geheim van de kunstenaar. Hij wil jou betoveren en verleiden je eigen reis te maken. Vind jij kunst mooi? Kom dan deze ontdekkingsreis maken samen met andere kinderen in de workshop ‘Dromers en Dwalers‘!

Deze workshop bestaat uit een rondleiding van 30 minuten door de expositie Dromos van Neo Rauch in Museum de Fundatie. Hier ga je inspiratie op doen of de kunst vast een beetje af kijken voor jouw eigen gedroomde kunstwerk. Dit kunstwerk ga je maken in een echt atelier vlakbij het museum.

Schrijf je nu in en bewaar al jouw mooiste dromen in een doosje, of in een enveloppe en neem het mee naar de workshop!

Leeftijd: : 9 > 12 jr.

Waar : Start museum de Fundatie – Je wordt opgehaald op de 3e etage

Wanneer : 2 mei en 3 mei 2018

Hoe laat : 13.30 tot 15.30

Door wie : Marit Otto| atelier Koestraat 10, Zwolle

Max inschrijvingen :10 per datum

Kosten per kind: €20,- inclusief museum bezoek, limonade en wat lekkers.

Inschrijven kan hier:https://gokids.nl/zwolle/agenda/schilderworkshop-n-a-v-neo-rauch-in-museum-de-fundatie-

Klimaat Madonna thuis @ Dominicanenklooster

Sinds vandaag staat de Klimaat Madonna op haar semi permanente verblijfplaats, het Dominicanenklooster. Hiervoor heeft ze twee weken op het Zwolsche gemeentehuis gestaan. Van hieruit zal ze naar alle waarschijnlijkheid nog vele reizen naar andere locaties gaan maken.

Klimaat Madonna @ Earth Hour

 

Afgelopen vrijdag (23-03-2018) is de Klimaat Madonna verhuisd naar haar eigenaren, het Dominicanen Klooster, Zwolle.

 Vanaf deze locatie is  zaterdag een na een plechtig inwijdingsritueel en zegening, de processie richting Grote Kerkplein/Earth Hour ingezet. Als iemand die geen kerkelijke achtergrond heeft en dit soort rituelen ook altijd met enige scepsis heeft bekeken, werd ik overweldigd door de schoonheid grootsheid van de Dominicanenkerk als decor en geraakt door de oprechtheid,  puurheid en plechtigheid van de predikant en de kloosterbroeders. Klimaat Madonna is ingezegend door een van de broeders en ik moest mijn best doen niet een traantje weg te pinken tijdens dit ritueel. Ineens bedacht ik me,  hoeveel houvast en richting rituelen ook eigenlijk kunnen geven. Ook het de muziek en het gezang (van het kerkkoor maar ook goeie vriend en gitarist Janus Hursepuny) leek met de mooie akoestiek ook zo uit de hemel te komen. Ik ben ook niet helemaal objectief meer, zeg ik er eerlijk bij. Indrukwekkend. Van te voren vroeg ik me nog voorzichtig af of er wel genoeg mensen zouden komen om de processie wat impact te geven…. maar dat bleek een onterechte vraag. Madonna werd gedragen door 4 leken broeders, die mooie witte ceremoniële habijten droegen

Past Friday (23-03-2018) the Klimaat Madonna (Climate Madonna) moved to her owners, The Dominican Convent, Zwolle.  After a formal consecration ritual and blessings the procession started from this location, heading for the ‘Grote kerk Plein’and Earth Hour. As a non churchgoing person that use to observe rituals with an sceptic eye, I was overwhelmed by the grandeur of the Dominican Church as scenery and touched by the sincerity, purity and dignity of the preacher and the monks. Klimaat Madonna is blessed by one of the monks and I had to restrain surging teardrops during this ritual. Suddenly I realized that rituals can actually give grip, consolidation and  direction in life. With the great acoustics of the church even the music and chanting (from the choir and friend/ gitarist Janus Hursepuny)  seems to come straight from heaven. Impressive. I must ad that I am not entirely objective in this case. In advance I wondered if there would be enough crowd for a procession but this seemed to be an unduly question…. Madonna was carried by 4 layman brothers, dressed in beautiful ceremonial white habits

Na de ceremonie werd de Madonna op haar baar door de 4 dragers de kerk uitgedragen, gevolgd door de Dominicanen, het publiek en de muziek. Buiten sloten vier ezels en nog meer mensen zich spontaan aan.  De geestelijken, de lampions, mini maria’s en fakkels gaven de optocht bijna iets ‘oers’ en historisch. Alsof we zo met onze moderne platvoeten weer even één werden met onze geschiedenis en voorouders. (laat ik het even bij mezelf houden > waar we staat > lees ik)

After the ceremony Madonna was carried out of the church followed by the the Dominicans, the audience and the music. Outdoors four donkeys adjoined even as spontaneous bystanders. The clerics, the lampions, mini Maria’s and flares gave a little ‘primal’ historical sense to the procession. As if we were submerged with our history and ancestors. (lets keep it personal, were you read we > read I instead)

Na een stadstour van 15 minuten met onze bonte stoet kwamen we 10 voor half negen aan op het Grote Kerkplein in het centrum van Zwolle.  10 minuten voor Earth Hour. Het plein was mooi maar ook bescheiden aangekleed inclusief een mooie projectie op het gemeentehuis. Nacht Burgermeerster Jeroen van Doornik stond ons al op te wachten. We waren 5 minuten te laat en Earth hour laat niet op zich wachten dus na een kort interview met mij en wethouder Michiel van Willigen ging het licht die avond uit. Naast een aantal fakkels en vuurtjes leek de verlichte Madonna te zeggen ‘even in our darkest hours, let there be light’ Amen! (:

After a 15 minute city tour with our colorful parade we arrived at the square, Grote Kerk plein, with 10 minutes to go before Earth Hour. The square was nicely and modestly decorated including the beamed projection on our city hall. Night mayer Jeroen van Doornik, was waiting for us as he was running out of time. So a Q and A with me and the city councilor Michiel van Willigen was brief and shortly before all lights went out. Next to a few flares and small fires the enlightened Madonna seems to say ‘ even in our darkest our, let there be light ‘ Amen! ( :

Vanaf vandaag (maandag 26-03-2018) staat de Klimaat Madonna voor twee weken op het stadhuis van Zwolle, daarna gaat ze terug naar het klooster.

As of today (Monday 26-03-2018) the Madonna wil be residented @ city-hall for two weeks, than she will return to the convent!

Bij deze nog een dankwoord  aan Kirsten Notten die mij deze opdracht gegund heeft en met haar niet aflatende enthousiasme en mooie verhalen  samen met de andere Dominicanen dit project tot een prachtige climax heeft te laten komen.  Dan verder nog dank aan: De broeders, leken broeders en alle andere Dominicanen, Assendorp, Zwolle , Ontwerp fabriek Cibap, Ellen Bosman, Ewoud Verselst, stagiares Damien Eektimmerman en Freek Pruntel, Janus Hursepuny , Erik van Scheijndel (x), Rodrigo Maori, Yvonne Nauw, alle vrijwilligers, Kloosterbende, bs Wilgenburg, bs de Wingerd en wie ik misschien verder nog vergeten ben. Merci!

Special thanks to Kirsten Notten who gave het trust and this assignment to me. And to her unwavering commitment and beautiful stories together with all the involved Dominicans pushed this project to a higher lever. Additional thanks to the brothers of the convent and all Dominicans, Assendorp, Zwolle. Design factory Cibap, Ellen Bosman, Ewoud Verselst, interns, Damien Eektimmerman and Freek pruntel, Janus Hursepuny, Erik van Scheijndel (x), Rodrigo Maori, Yvonne Nauw, aqll vollunteers, Kloosterbende, primary school Wilgenburg and Wingerd and the ones I might forget.  Merci!

https://www.destentor.nl/zwolle/zwolle-maakt-kennis-met-klimaatmadonna-tijdens-earth-hour~ad33fddb/

https://deswollenaer.nl/algemeen/klimaatmadonna-bezoekt-earth-hour

Onthulling Klimaatmadonna met Earth Hour

Video – Klimaatmadonna in processie gedragen naar Grote Kerkplein tijdens Earth Hour

 

Madonna, her final destination…..

Vandaag echt de allerlaatste hand gelegd aan de Madonna en is ze verhuisd van mijn atelier naar haar toekomstige verblijfplaats het Dominicanen Klooster, Zwolle.

Today my Madonna is finished and she’s moved to her future destination Dominicanenklooster, Zwolle.

Klimaat Madonna op transport naar haar toekomstige eigenaar, het Dominicanen Klooster, Zwolle. Morgen zal ze in processie door de stad gedragen worden om aandacht te vragen voor het klimaat tijdens Earth Hour.

 Climate Madonna on route to her final destination, the Dominican Convent, Zwolle. Tomorrow she will be carried downtown in a procession to pay attention to the climate change during Earth Hour.

Hier wordt ze op haar draagbaar geplaatst.  Here she’s place on her bearrier

van sweatshop naar workshop

https://www.kloosterzwolle.nl/programma/earth-hour-zwolle/

Het is weer tijd voor een Klimaat Madonna update. De afgelopen weken hebben  in het teken gestaan van de  3d prints van de handen en het gezicht,  diverse workshops met o.a de Kloosterbende (jongeren), op de basisscholen Wingerd en Wilgenburg en het afmaken van de mantel.

Yvonne en Rodrigo leggen de laatste hand aan hun patchwork van Gaia.
gezicht en handen 3d Proces in beeld @ Ontwerpfabrek Cibap, Zwolle

Het meest recente wapenfeit is dat gisterenmiddag de prints zijn opgehaald bij de Ontwerp fabriek van het Cibap. Ewoud Verelst heeft de afgelopen tijd diverse test prints gemaakt en (stagiaire) Damien heeft de scans van de handen en het gezicht geperfectioneerd. Ik ben gelukkig met het resultaat. We hebben nog eenmaal het vacuum vormen veilig onderzocht op een mislukte 3d print. En ook nu was het niet bestand tegen de immense druk. Ik laat het idee van een transparant gezicht nu varen.

Die zelfde dag en de dag daarvoor was ik te gast op de basisschool de Wilgenburg voor workshops bouwen met afval. 5 workshops voor groepen 3, 4 en 6. Twee fantastisch leuke dagen met enthousiaste kinderen. De klimaat boodschap is goed voor het voetlicht gekomen. Met Maria als icoon hadden de kinderen wat minder aansluiting, althans er werd van alles gebouwd maar de klimaat Madonna als creative uiting was sterk in de minderheid. Ik heb het genomen zoals het kwam.

workshop @ basisschool Wilgenburg, Aa-landen, Zwolle

 

 

Die week daarvoor heb ik de workshop ook verzorgd op basisschool de Wingerd. Kirsten Notten hield een kleurrijke inleiding, Ik introduceerde mij zelf, mijn stagiaires Freek en Damien, de workshop en lieten daarna een film over de impact van afval zien. De film eindigt met wat je allemaal van afval kunt maken en werd met enthousiasme ontvangen. Wethouder Michiel van Willigen deed ook een spreekwoordelijke duit in het zakje en sprak de kinderen toe met zijn eigen kinderen als uitgangspunt.

workshop @ basisschool de Wingerd, Zwolle zuid

 

Vandaag zijn er twee vrijwilligers (Yvonne Nauw en Rodrigo Maori) op mijn atelier de laatste hand leggen aan de mantel. Dat wil zeggen, ze komen hun plastic rug patchwork afmaken. Dat wordt een soort embleem van moeder aarde of wel Gaia.

Afwerken mantel met naaimachine @ Dominicanenklooster, Zwolle

Volgende week zaterdag is het zover, Earthhour: 21 maart 0m 19.30 vertrekt de processie vanaf het Dominicanenklooster naar de binnenstad! Iedereen is uitgenodigd mee te lopen.

Deze week is er ook nog een vlog gemaakt door vlogster  Marieke Hiemstra> Mariekus Go. Dit is de vlog die zij heeft gemaakt.

 

Tasjes jas, face off en flessen-rok en roll

Tasjes jas- Afgelopen zondag 04-03-2018 was de laatste ‘workshop’  Madonna’s mantel maken. Aanvankelijk dacht ik dat ik de eerste zondag twee weken geleden een groep ervaren ‘naaisters’ en naaiers (is dat een woord?) zou ontmoeten die met twee vingers in de neus de mooiste mantel zouden naaien van de plastic tasjes die ik verzameld had terwijl ik inspecterend en goedkeurend mee zou kijken .

De realiteit was dat er een hele groep  enthousiaste creatieve en soms ook heel goed naaiende mensen wekelijks bijeen kwamen in wisselende samenstelling en met wisselende ervaring. Dus er werd naar mij gekeken als het ging om werkwijze en planning. En een lang weggestopte neiging tot naaien en het vermoeden van inzicht is daardoor misschien weer in mij ontwaakt ! Ik zeg dit omdat ik ooit, lang geleden een mode opleiding heb gevolgd waarbij ik me helemaal kon verliezen in avantgardistische creaties  maar een broertje dood had aan bijvoorbeeld patroontekenen en naaldvakken (!?) Dat bracht ook de nodige spanningsvelden met zich mee binnen mijn school carrière. Ik heb later vaak gedacht dat er aan mij geen grote couturier verloren was gegaan en dat, dat waarschijnlijk voor iedereen het beste was.

Maar nu stond ik er voor  en merkte ik toch dat er kennis of een vleug van kennis zich aandiende en ik ineens wel wist op welke manier het tot stand zou moeten komen. De andere uitdaging was het communiceren met anderen daarover en zorgen dat iedereen die zich spontaan aanmeldde een leuke klus om handen had. Ik denk dat het goed gegaan is en heb ik daarbij ontzettend veel support gehad van een aantal die trouw wekelijks klaar stonden en dus ook helemaal routinier waren aan het eind van de rit. Dus bedankt allemaal, lieve mensen!!

Face off– Twee weken daarvoor had de eerste serieuze 3d print sessie plaatsgevonden op het Cibap (Ontwerp fabriek). Met een goeie hand print en een halffabricaat gezicht  als resultaat. De bestanden waren nog niet 100% perfect vandaar. De goede handprint bleek bij nader inzien toch te grof en te mannelijk aan het fragiele polsje van de Madonna.

 

Dus heeft stagiaire Damien met technische hulp op afstand van Wieger Steenhuis (bedankt Wieger! en bedankt Jules van Hulst voor de tip richting Wieger) de handen nogmaals onderworpen aan een re-styling. Ditmaal is de scan verbluffend goed!!!! Knokkeltjes en pezen, spiertjes die zich spannen… alles zit er in. Dus deze week in de rebound, alles opnieuw printen. Aanstaande vrijdag of donderdag kunnen we alles ophalen en wordt er ‘hopelijk’ een vreugde kreet geslaakt!

 

Flessen rok- (& roll)- Madonna zelf ontwikkeld zich rap en haar onderlijf is bijna klaar . Haar korps heeft de goeie vorm en haar armen kunnen spoedig hun definitieve vorm krijgen (zodra de handen er zijn). Dus alles loopt op rolletjes.

Aankomende woensdag draaien we twee workshops ‘Mini Madonna’s’ in basisschool de Wingerd te Zwolle.

Overig: Aanstaande zaterdag wordt in Hengelo bij de expo Identitijd bekend gemaakt welke schilderijen geselecteerd zijn! Daarna is de expositie ook afgerond.

De mantel der liefde wordt semi transparant ……

Zondag 18 februari,  werd Klimaat Madonna, het half fabrikaat getoond aan de Dominicanen. Madonna nog zonder gezicht, zonder handen, haar rok nog niet af en haar mantel nog niet om. Een beetje naakt nog.

Ze zal een week in het klooster blijven voordat ik mijn werk aan haar weer kan hervatten. Voor nieuwsgierigen onder jullie, het is dus te bezichtigen. Die zelfde zondag heb ik met een klein clubje vrijwilligers een begin gemaakt met de mantel. Deze mantel wordt gemaakt van de wit half transparante hemdtasjes die ik nog over had van het takemebag project*. De tasjes worden allemaal aan elkaar genaaid tot er een aantal  grote lappen van plastic ontstaan.  Uit deze lappen zullen een rugpand, twee voorpanden, twee mouwen en een omslagdoek gemaakt worden. Het laat zich prima naaien dus dat valt mee. Als de mantel af is is er nog ruimte voor decoratie.

dav

We hebben prachtige Japanse kralen gedoneerd gekregen dus die zullen er met de hand op genaaid worden en aan de basis van de mantel is nog ruimte voor een stukje symboliek. Want Madonna, verbeeld immers ook Moeder Aarde. Hoe dat precies vorm gaat krijgen weet ik nu nog niet. De komende twee zondagen zullen we nog besteden aan de mantel.

*deze tasjes zijn destijds bij een verzameld door o.a particulieren maar vooral door de Kringloop Zwolle)

foto Kirsten Notten

 

sense of doubt

 

 

De afgelopen weken hebben in het teken gestaan van het vervolmaken van de tussentijdse Madonna. Het verstevigen van haar ‘rok’. Het verbeteren van bestaande en het aanbrengen van natuurlijke rondingen op de armen zoals vrouwelijke bi- en triceps (ook van hemdtasjes). Ondertussen werkt een van mijn stagiaires aan het perfectioneren van de 3d scans die op het Cibap zijn gemaakt . Zodra die af zijn worden ze geprint, dat zal deze week zijn. Uiteindelijk zullen de handen en het gezicht de Klimaat Madonna verheffen boven de afval status.

 

Led verlichting testen
catch of the day

 

Vorige week hebben we* weer een nieuwe lichting flessen uit de kelder van het Klooster gevist. Het is bijzonder om te zien hoeveel mensen gehoor hebben gegeven aan de oproep van het Klooster om ‘schoon’ afval in te leveren. De score; 5 zakken vol flessen! Inmiddels zitter er denk ik wel 150 flessen in de rok. Maar ik beloof dat ik het tzt even na ga tellen…..

*we: Ik met mijn nieuwe stagiares Freek en Damien (fase 3/Cibap), die sinds vorige week dinsdag begonnen zijn met hun stage bij mij.

 

Daarnaast is vorige week het persbericht uitgegaan van Takemebag 2.0. . It is official !!!

Zwolle, februari 2018

Leger des Heils zoekt kunstenaars en naaimachines

 Het Leger des Heils W&G Overijssel werkt sinds kort samen met beeldend kunstenares Marit Otto. Marit heeft een aantal jaar geleden met Anne Marie van der Veen (Kunstzinnig Textiel) het project ‘Takemebag’ opgericht. Dit project is inmiddels een samenwerking tussen de kunstenaars en het Leger des Heils en heet nu ‘Takemebag 2.0’. Dit project is inmiddels geëvolueerd tot experimenterium Takemebag 2.0.

 Takemebag 2.0 start met een pilot project in het 50|50 Workcenter van het Leger des Heils in Zwolle. Voor deze pilot zijn we opzoek naar kunstenaars die binnen dit concept willen experimenteren en nieuwe producten willen realiseren met textielafval van ROVA. In ruil voor een bruikbaar design, dat in productie genomen kan worden door het 50|50 Workcenter, kunnen kunstenaars gebruik maken van een gratis atelierruimte. De ontworpen producten worden vervolgens verkocht.

Werkplaats Het Leger des Heils biedt deze werkruimte aan binnen het 50|50 Workcenter aan de Marsweg 40 in Zwolle. De kunstenaar krijgt een tijdelijke werkplaats in de productiehal. Hier kan gewerkt worden aan het design en de uitvoering samen met deelnemers van het Workcenter. Daarnaast is er ook volop ruimte om aan eigen autonome projecten te werken. Dit biedt deelnemers de mogelijkheid om perspectief te ontwikkelen.

Kunstenaars en naaimachines gezocht. Kunstenaars kunnen zich tot 1 maart aanmelden bij Hanneke Wolters, manager 50|50 Workcenter, door een motivatiebrief, cv en portfolio te sturen naar h.wolters@legerdesheils.nl. Daarnaast zijn we voor dit project opzoek naar gebruikte naaimachines die zwaar katoen kunnen verwerken. Heeft u een gebruikte naaimachine die wij kunnen gebruiken neem dan ook contact op met Hanneke Wolters.

50|50 Workcenter. Het 50|50 Workcenter is een initiatief van het Leger des Heils om mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt weer ‘mee te laten doen’. Het 50|50 Workcenter biedt een breed scala aan activiteiten om deelnemers te laten ontdekken wat hun talenten zijn. Kijk voor meer informatie ook op www.5050workcenterzwolle.nl of op www.legerdesheils.nl/overijssel.

Expositie:

Mijn werk ‘To Me Or Not To Me.’ is tot 10 maart te bezichtigen op de expositie Identiteit, Zaal Zuid Hengelo

 

HENGELO – Bij Zaal Zuid kunstpodium in Hengelo is op vrijdag 2 februari de opening van de expositie Identitijd met circa 120 kunstwerken van 70 kunstenaars. Lous Kerkhof, directeur van Oyfo Kunst & Techniek, verricht om 16.00 uur de officiële openingshandeling.

“Identitijd is een grensoverschrijdend kunstproject / verdiepingsprogramma voor professionele en amateur beeldend kunstenaars in Overijssel en Drenthe en is georganiseerd door Stichting Beeldruimte en Kunst & Cultuur Drenthe (K&C).

Wat is identiteit?Het project daagt de deelnemers uit om na te denken over het begrip ‘Identiteit’, in een wereld die volop in beweging en verandering is. “Wat of wie bepalen onze identiteit in deze tijd?” Wat betekent het thema voor kunstenaars en speelt het een zichtbare rol in het werk?”

Na twee inspiratiedagen, afgelopen november, waarin werd ingezoomd op het thema, openen in februari en maart twee grote exposities in Hengelo en Emmen. Na afloop krijgen per provincie 10 exposanten masterclasses aangeboden in het vervolgtraject van Identitijd.

Bezichtiging. De expositie in Zaal Zuid kunstpodium, Esrein 11 loopt van 3 februari t/m 10 maart en is te bezichtigen van woensdag tot en met vrijdag van 13.00 tot 16.00 uur en zaterdag en zondag van 14.00 tot 17.00 uur.

Voor meer informatie: www.stichtingbeeldruimte.nl en www.kunstencultuur.nl of volg ‘Identitijd’ op Facebook of Instagram.”

Marrakech and beyond

6 & 1 nacht. Afgelopen najaar liep ik met mijn lief in park de Weezenlanden, beestjes kijken bij de kinderboerderij. Daar liepen we mijn oude (van origine Marokkaanse) stage werkgever tegen het lijf. Na een kort praatje en wat vragen over en weer vertelde hij dat hij vaak op en neer reisde tussen Zwolle en Marrakech omdat hij daar ook een huis had. Een relatief korte reis en betaalbaar. Er viel een kwartje…. Aangezien wij altijd buiten elk seizoen op vakantie willen gaan waren we al druk bezig (in ons hoofd) een leuke locatie te zoeken om in het najaar heen te gaan. Daarvoor altijd de uiterste grens zoekend van lekker weer in de randen van zuid-Europa. Meestal hebben we geluk. Maar ja, Marrakech …mmmmmmmh……. werd ineens een heel tastbaar  en haalbaar alternatief. Relatief dichtbij maar ook mysterieus en exotisch. En niet te vergeten, AFRIKA!!!!!!!! Het najaar werd februari omdat dat nou eenmaal de vreselijkste maand van het jaar is, dus het fijnst om er dan aan te ontsnappen. So it goes…

vrijdag 02 februari was het dan zover. De weersverwachtingen zijn matig. De temperaturen schommelen ergens tussen 11 en 15, bewolking en regen zijn voorspelt. Koffer is ingepakt met deze weersverwachting in het achterhoofd. Het scheelt dat blote benen en armen in Marrakech niet echt gewaardeerd wordt. Dus ergens weer een dilemma minder, gewoon alles warm bedekken. Op Schiphol dan toch maar een Lonely Planet gekocht, zou wel eens van pas kunnen komen. Het enige dat we geregeld hebben is het riad midden in de Medina. Hotel Sindi Sud. Ergens in de buurt van het wereld beroemde plein Place Djemaa el Fna, in iets wat lijkt op een doodlopende straat. Het lijkt misschien onvoorbereid en dat is het ook maar het is ook extra leuk en spannend als je toch niet precies kunt zeggen hoe het zal verlopen. Noem het een extra dimensie. Na 3 uur vliegen landen we in Marrakech.

Wat verwachten we ervan? 1000 en 1 nacht? pracht en praal, de schitterendste paleizen van sultans, kleurrijke bewoners, armoede?, prachtige keramiek, jetset? Volgens de Lonely Planet is het ook echt de gateway van Afrika….hier begint het echt, we gaan het meemaken.

Na de landing regelen we een taxi, wat geen enkele moeite kost. De prijs bepalen van de rit daarentegen is een ander verhaal. Maar ja we zijn er net en nog onder de indruk van de prachtige luchthaven  dus de wil van de chauffeur is wet. En zo rijden we over een prachtige brede weg langs palmbomen de hectiek van de miljoenen stad in. We trechteren zo een soort chaos in waarin iedereen claxoneerd, duwt, stilstaat, optrekt, ritst maar dan zonder plan. Auto’s, fietsers, voetgangers, paardenkarren, en ezels tegelijkertijd op een groot kruispunt. Erik besluit vandaag dat hij liever geen auto huurt in Marrakech ( :.

We stoppen midden in deze heksenketel en onze chauffeur wijst naar een winkel (Soho) en zegt tweede straat rechts en een keer naar links; et voila. Succes! Koffers eruit, wisselgeld blijkt een probleem. Na een pracht van een onbedoelde fooi aan de chauffeur (!?) storten we ons met koffer in de kolkende mensenmassa (het is vakantie in Marrokko, weekend en spits). We komen instant zintuigen te kort. We missen de tweede straat rechts en lopen zo het plein Djemaa el Fna op. Om de minuut roept iemand iets wat we moeten zien, kopen, aanraken of geven. We houden de pas er in en zijn gefocust op de goeie route naar het hotel (dank google maps). We lopen een zijstraat in waar een hulpvaardige jongeman staat die ons de weg wijst. Na het bedanken blijft hij bij ons en loopt mee tot het hotel en zegt op ons te wachten als wij weer buiten komen straks.  Hij heeft zich zelf net tot onze gids uitgeroepen. We wimpelen hem af en bedanken nogmaals en zeggen dat we er wel uit gaan komen, maar toen wij 3 kwartier later weer naar buiten liepen, stond hij daar en kwamen we pas met een slappe smoes en doorzettingsvermogen van hem af. De komende dag zullen we hem nog vaak tegenkomen en bleek dit voorval  niet op zich zelf te staan.

Hello Marrakech here we come. Koffers weg, goed gemutst en ontzettend veel trek, we zijn klaar voor Marrakech. We lopen het plein over en worden aangesproken door een jongen die ons zijn eettentje in lokt onder het motto, authentieke ‘moeders’ kookpot. Later blijken alle eettentjes het zelfde menu te presenteren in de zelfde stijl ( : (we moeten kennelijk nog even acclimatiseren) Maar wat geeft het. In een razend tempo wordt het tafelkleedje schoongeveegd en een geplastificeerde menukaart neergelegd. Er wordt geschreeuwd, geroepen en gelachen door het vele personeel (kraampje met drie lange tafels >). Ondanks de menukaart moet je de gerechten aanwijzen en ondanks het gekozene krijg je gewoon een selectie van het een en ander waaronder gelukkig ook het gekozen gerecht. We zitten midden op het plein, overal geluid, overal mensen en etensgeuren, rookpluimen, in de verte getrommel, trompetjes  en slangenbezweerdergefluit. We zijn er!

Souks, kasba’s paleizen en palmeria’s. We zitten midden in de Medina, die de komende dagen gaan verkennen. Het zinkt in. De stad ligt er na de hectische vrijdag een stuk rustiger bij.

We struinen de stad door zonder plan. We laten ons meevoeren door de krioelende straatjes (eveneens zonder plan) langs kruiden en specerijen, tapijten, slagerijen, doeken, keramiek, handwerk en winkels met djellaba’s en kaftans. Deels overdekt, een labyrint van straatjes. Op een of andere manier lijkt het alsof je zo de historie in loopt. Mannen dragen overwegend djellaba’s en de vrouwen afwisselend jas met hoofddoek, djellaba, kaftan met hoofddoek, burka of westers. Het straatbeeld is geweldig.Je zit als het ware op de huid van de geschiedenis. De geschiedenis is het heden en het heden de geschiedenis. Je wordt er helemaal in opgezogen.

Iedereen wil je iets verkopen en je beland onwillekeurig meer dan eens in een winkeltje terwijl je het niet van plan was en komt weer buiten met een aankoop.

Als de drukte te veel wordt zijn er escapes in het stadspark (Palemeria Cyber parc), oude paleizen of musea. In de souks  zijn prachtige grote Fondouks (handelshuizen – herbergen – pakhuizen uit de 18e en 19e eeuw) verscholen. In deze fondouks zitten soms grote tapijtwinkels of restaurants.

In deze ruimtes zit vaak geen logica. Het is indertijd min of meer zonder architectuur aan elkaar gebouwd wat tot hele interessante spannende gebouwen leidt. Trappie op, trappie af, lange gangen stelsels, riads met vele zijruimtes. een aantal keer hebben we in zo’n fondouk gegeten en dan all te way; met personeel wat zo uit 1000 en 1 nacht komt lopen en een het mooiste decor vol met schitterende tegelpatronen, spannende deurvormen, tapijten. We hebben ook een paar paleizen bezocht, die lijken net als de Fondouks spontaan gebouwd vaak met als uitgangspunt  een aantal grote riads.

De meeste paleizen hebben meerdere riads (binnentuinen) en zijn ook van top tot teen betegeld. Het is zo gruwelijk mooi en sprookjesachtig. Alles wat ik zie brandt zich op mijn netvlies vast. Ik word hier heel gelukkig van. We zijn naar verschillende uithoeken van de Medina geweest, het noorden (een gebied waar bijna alles gerecycled wordt, het zuiden, Palais de la Bahia, Joodse wijk Mella (de armste wijk)

de synagoge, westwaarts, de oude stadspoort. Elk deel lijkt op een of andere manier op elkaar maar heeft toch weer zijn eigen sfeer en signatuur.

Bezoekje aan de kapper

Verdwalen kan een beetje maar als je niet oplet sta je toch weer ineens op het plein Djemaa el Fna.

Moderne kunst en kunst in de openbare ruimte.

Je zou het misschien niet een twee drie verwachten tussen zoveel geschiedenis nog ruimte voor moderne kunst. Daarnaast had ik altijd het idee dat kunst ijdel is in het islamitische geloof. Vandaar ook geen afbeeldingen van mensen maar decoratieve uitspattingen van wiskundige figuren op tegels, tapijten en in gebouwen. Hoe zit dat dan in het hedendaagse Marokko.  Het hedendaagse en mondaine Marrakech speelt zich sowieso af buiten de stadsmuren van de Medina bijvoorbeeld in de wijk Gueliz .

Vergeleken met de Medina, rijk, enigszins saai en erg rustig maar ook het nightlife uitgaanscentrum voor the young and happening. Maar hier zien we een heel aantal buitenbeelden in een klein parkje aan de Avenue Mohammed V. Deze beelden dragen engagement uit met name over duurzaamheid, het klimaat en de vervuiling. Zie hier een onverwachte link met mijn eigen kunst project Klimaat Madonna. In een cultureel centrum in de buurt van het maison de la photographie* was een prachtige tentoonstelling van oude Marokkaanse tradities en rituelen verpakt in een modern jasje door hedendaagse Marokkaanse kunstenaars.

Dus ja, er is moderne kunst en in de buitenwijken van Marrakech wemelt het van de galleries.

Maison de photography- geen moderne kunst maar prachtige foto’s over het Marokko van de 19e en begin 20e eeuw

Is Marrakech duurzaam?? Ik denk dat ze dat officieel niet zijn. Want daarvoor moet er ook nog veel gebeuren zoals bijvoorbeeld een goed werkend rioolsysteem en minder vieze brommertjes en auto’s. Maar daarnaast zie je bijvoorbeeld ook in de Medina (waar toch ook een hoop armoede is) bijna nergens papier of plastic op straat. Er wordt nergens meer een plastic tasje gegeven maar een stoffen variant van het hemdtasje.

een grote kunst installatie van plastic flessen in Gueliz.

Krijg je bij de hotels een ontbijt geserveerd met uitsluitend verse producten op een bordje. 1 type ontbijt, honing en jam geserveerd in een schaaltje, geen afval. Met je handdoeken doe je de hele week (wij hadden een eenvoudige riad) en er staat een pompje met zeep naast de douche. Daarnaast recyclen ze zich suf! Er zijn hele straatjes binnen de Medina waar alleen maar recycled wordt. En echt alles wordt recycled. Dus ik denk toch dat je kunt zeggen; best duurzaam en qua troep op straat gooien misschien gewoon een betere mentaliteit!

 

Sahara here we come. Omdat het weer de komende dagen steeds slechter en regenachtiger zou worden hebben we besloten een excursie naar de Sahara te nemen. De reis voert ons over de Atlas naar Merzouga de eind bestemming. Daartussen vinden allerlei mooie stops plaats. Dinsdag vertrokken we om 7u uit de riad. Zakje met ontbijt mee. Op Djemaa el Fna stonden verschillende tour bussen klaar. Ons gezelschap bestond uit een internationaal gezelschap (Frankrijk, Italie, VS, België, Australië, Japan en Turkije), onze chauffeur heet Faisal en blijkt een hele geschikte kerel met veel gevoel voor humor.

In de Atlas sneeuwt het hevig wat ons op de heenreis vertraging van 3 uur oplevert. Mooie oefening in geduld. Iets waar alle andere wachtende Marokkanen van nature erg goed in leken te zijn. Na verloop van tijd ontstonden er op organische wijze allemaal kleine eet/theetentjes en maakte men het zo gezellig mogelijk.

Toen de pas weer open was volgde een fantastische reis door de Atlas. Een gebergte waar maar geen einde aan lijkt te komen. We hebben een korte stop gemaakt in een prachtig berber dorp en eindigde midden in het gebergte bij ons hotel voor de nacht. Dit hotel had geen extra luxe als, zeg maar, verwarming, de temperatuur was beneden nul en de wind gierde om het gebouw. S’ochtend op het koudste punt is er -9 gemeten.

 

Wij hebben een klein straalkacheltje kunnen huren. Thank god. De volgende dag hebben we een aantal prachtige stops gemaakt, in een kloof, een oase /palmeria en een soort oude berber- enclave en moskee en later nog bij een prachtig berberdorp ten einde naar het hoogtepunt van de reis Mezourga en the sunset Camel Ride…. Bij aankomst (we moesten nog haasten ook) zo uit de bus op de kamelen.

 

 

Tas op de rug en gaan, anders zouden we de zonsondergang missen. Anderhalf uur hebben we praktisch in het donker onder een prachtige sterrenhemel kameel gereden met zijn 12en. Op weg naar ons tentenkamp. Wat is anderhalf uur als je geen idee hebt van tijd? Wat is anderhalf uur als je niet echt lekker zit? Dat bleek best lang, ha ha.

 

De kameel loopt over een traject vol zandduinen (GAAF!!!!!maar oeh), het zadel wat ik had was niet comfortabel om niet te zeggen ontzettend pijnlijk op het laatst. Maar wat een ervaring ook weer. Toe we eindelijk een licht schijnsel in het donker zagen was iedereen zo blij!! Gezamelijk gegeten in de grote eettent en daarna op een keihard veldbedje in kleren en jas de nacht in. De nacht was ook hier onversneden koud, maar dat hoort er allmaal bij ( : Poepen en plassen in de woestijn, poetsen en wassen, niet. Dat vraagt beide voor de nodige nonchalance zeg maar. Aan de andere kant je hebt geen keus.  De dag daarna zijn we zo uit bed ongewassen naar de zonsopgang gaan kijken op een (30?) meters hoge zandduin (fenomenaal)  daarna deels met de jeep (op het dak >scheuren door de woestijn, jippie) en deels (laatste stuk) met kameel terug naar de oppik plek gegaan.

 

 

 

 

En eigenlijk vanhier uit weer terug naar Marrakech (11uur reizen). In de Atlas was nog meer sneeuw gevallen wat een spectaculair uitzicht gaf.

Eenmaal terug in Marrakech hebben eindelijk een heeeeeerlijke douche kunnen nemen (mijn water was helaas lauw) en een warm bed om in te slapen. De dag daarna hebben we nog even mogen genieten van een  zonovergoten dag. Maar deze dag gaan we ook naar huis. Jammer want ik ben verliefd. En we gaan zeker weer terug om de koningssteden te zien, de kust….. er is nu zelf iets aangewakkerd wat al lang latent aanwezig is en dat is de nieuwsgierigheid naar de rest van Afrika…… maar dat is weer een heel ander verhaal…

 

 

 

 

 

Madonna’s contouren

Weer een korte update over de wording van de Klimaat Madonna.

De Aftrap (1e van de drieluik Klimaat vertellingen) van het project in het Klooster vond plaats op donderdag 18 januari in de kerk van het Dominicanen klooster (mooie theatrale entourage). Naast andere sprekers (o.a Kirsten Notten, Michiel van Willigen, Annemieke Traag, Gooistke Zijlstra) heb ik deze avond mijn beeld, het werkproces geïntroduceerd aan de broeders, leden van de Dominicanen gemeenschap en andere geïnteresseerden en toehoorders uit het Assendorpse/ Zwolse. Dit was tevens de eerste plastic inzamelingsavond.

Die zondag daarop heb ik weer een presentatie gegeven ditmaal voor de kerkgangers en woensdag de een masterclass mini Madonna’s maken voor de vrijwilligers van het klooster. Allemaal in het kader van….

Ondertussen ben ik ook bij het Cibap/ de Ontwerpfabriek op bezoek geweest. En heeft Ewout Verelst mij geholpen met het maken van een vacuüm vorm en/of 3d scan/print. Gelukkig had ik een test-mal mee genomen, want zoals Ewout mij al had gewaarschuwd, kwam er een enorm druk op de mal-vorm te staan bij het vacuüm- zuigen van het plastic rond de vorm en werd de test mal daarbij verbrijzeld. Het plastic resultaat was een slap aftreksel van een slap handje.

Nu had ik de originele mallen al verstevigd maar na het zien van de enorme vernietigende krachten wist ik dat ik mijn zorgvuldig gemaakte ‘echte’ mallen hier maar beter niet aan bloot kon stellen. Dan maar even verder experimenteren met 3d scannen (om het vervolgens te printen) Het scannen luistert nauw en het is toch nog een beste uitdaging een mooie gesloten (kopie) vorm te krijgen.

We, en ik zeg steeds we, maar ik bedoel dan eigenlijk Ewout (ik dacht wel actief mee ( : ), zijn er uiteindelijk redelijk in geslaagd een goeie scan te maken die als uitgangspunt gaat dienen voor, een schaal model print. Dit schaal model moet uit wijzen of er nog wat geschaafd moet worden of dat het misschien zomaar goed is. Maar het vacuüm vormen blijft toch in mijn achterhoofd en we besluiten ook dat nogmaals te doen maar dan vul ik mijn mallen in zijn geheel af. Met de zwaar gewapende mallen ga ik het hopelijk aanstaande woensdag (anders iets later) nogmaals proberen. En dan zien wat het beste resultaat geeft. Tot nu toe een interessant experiment met hopelijk een overtuigend resultaat.

Ik heb met het Cibap afgesproken dat ik dit mag doen bij hen in ruil voor een presentatie, lezing voor studenten en een zitting waarbij ik ‘vraagbaak’ ben voor studenten over vak gerelateerde vraagstukken. Goeie deal wat mij betreft. De data moeten nog worden geprikt. Bedankt Ellen (Bosman) voor deze originele wijze van samenwerking.

 

Ondertussen ben ik de romp van Madonna aan het perfectioneren.  Ze wordt steeds meer een vrouw met zachte rondingen. Al klinkt ‘zachte rondingen’ in deze context misschien wat wulps.  Ik bedoel het in deze zin meer moederlijk c.q. menselijk. Want dat is wel de grootste uitdaging; ondanks het materiaal waarmee ik het moet doen zal men toch straks zoeken naar herkenning en letten op uitstraling. Als mijn plastic Madonna geen ‘warme’ persoonlijkheid wordt zal ze haar doel misschien voorbij schieten. Als haar romp klaar is krijgt ze nogmaals een mooie transparante vuilniszak om haar heen gedrapeerd, dit maal als ‘blouse, shirt, trui, tuniek’, deze (ik vind het mooi voor zover vuilniszakken dat kunnen zijn.) vuilniszak is zowaar gesponsord. Omdat het moeilijk was aan de voor mij geschikte zak te komen ben ik bij groothandels en professionele sites gaan kijken. Om te vooromen dat ik 80 rollen had moeten afnemen was het bedrijf Rajapack bereid me wat samples toe te sturen, erg sympathiek.

Vrijdag ga ik een week op vakantie, naar Marrakech. Het idee alleen al vind ik ontzettend inspirerend. Tot die tijd nog genoeg te doen en kom ik hopelijk na een week helemaal opgeladen en fris vol indrukken van de Marokkaanse cultuur, terug. Van Fatima ((of “Moeder van de vrouwen van de wereld”) naar Madonna ( :