The Numbers That Shows

Verbal nr. 13 – nummers, streepjescode, etiket op vlaggenstof.

scroll down for English

The Numbers That Shows toont willekeurige getallen. Deze getallen zeggen iets binnen een bepaalde context. Daarbuiten zijn het gewoon getallen. In onze wereld van grafieken, koopkrachtplaatjes, verkiezingspols, statistieken, rapportcijfers, rentepercentages, beursnoteringen enzovoort koppelen we allerlei -emoties- of rationele keuzes en handelingen- aan cijfers. Maar cijfers kunnen hardvochtig zijn als het gaat om de notatie van slachtoffers (mens-dier) van rampen, oorlogen, stalbranden en verdwijnende biodiversiteit. Of cijfers over hongerlijdende, niet naar schoolgaande en onderdrukten. Maar daarentegen kunnen cijfers ook suggereren dat alles op rolletjes loopt of verhullen hoe echt het eigenlijk gaat. Wie zijn wij? slechts een nummer? A number that shows?

the- numbers-that-shows-2019-verbal-no-13-marit-otto
The Numbers That Shows 2019 verbal no.13. plastic getallen, etiket,streepjescode en acrylverf op vlaggenstof.

(Eng) The Number That Shows

Verbal nr. 13 – numbers, stripe code, labelt on flag fabric.

The Numbers That Shows shows random picked numbers. These numbers mean something within a certain context. Besides the context they are just numbers. In our world of diagrams, exitpolls, statistics, term results, interest, index, quotations and so on, we connect emotion or rational choice and action to these figures. But figures can be stone-cold if it concernes notation of victims (human and animal) of disaster, wars, stable fires, disappearing bio-diversity or figures about starvation, non educated or repressed. On the other hand it can also suggest that everything is just hunky dory! Who are we?, merely a number of many? A number that shows?

zie alle verbals/ see all verbals

Faith & Gutmensch

(scroll down for English) Hier bij presenteer ik verbal nr. 11 en 12 Faith en Gutmensch

Faith -(verbal nr. 12)

Collage: in zwart wit- screenprint op plastic 30/30cm

Faith – Vertrouwen- het fundament onder elke religie. Universeel maar divers in interpretatie. Wie of wat we vertrouwen- volgen-naleven-dat is-meer dan ooit- de vraag!

Faith per definitie zie link: https://www.thefreedictionary.com/faith

faith-2019-print-verf-verbal-no-12
Faith 2019 verbal no.12. print + verf

Gutmensch (verbal nr 11)

Collage: papier, zwart-wit- gevonden ‘letters’ op inpakpapier . 30/30 cm

Het woord Gutmensch wordt hier uitgelicht . Dit woord moet met enige ironie gelezen worden. Een sarcastische typering van een politiek correct persoon. De barmhartige samaritaan die bevestiging zoekt. Een woord dat geclaimed, gebruikt en wellicht ook uitgevonden is door de rivaal van de Gutmensch (Bad- men?). Ik nodig iedereen uit het woord te omarmen en er ook naar te handelen, tot dat de gutmensch maatschappelijk zo ingebed is dat de meerderheid een mens is als de meeste mensen in basis- goed!?

Voor achtergrond -opinie – spagaat -Gutmensch- zie ook link: http://’Wie de Gutmensch veracht, moet de Übermensch eren’

gutmensch-verbal-no-10-2019-collage
Gutmensch 2019 verbal no.11. collage van letters op papier

(ENG) Faith & Gutmensch

Hereby I present verbal nr 11 and 12- Faith & Gutmensch

Faith -(verbal nr. 12)

Collage: Black & White, Screenprinting on Plastic. 30/30cm

Faith-Trust- the word religion is founded on. Universal but divers in interpretation. Whom or what to have faith in thats-more than ever- the question.

Faith by definition: https://www.thefreedictionary.com/faith

Gutmensch (verbal nr 11)

Collage: Paper, Black & White, found objects on wrapping-paper.

The word Gutmensch is on display. This word must be read with a little irony. A sarcastic typecast of a political correct person. The good samaritan who seeks approval. A word claimed, used and maybe invented by the rivals of the gutmensch. ( bad-man? ). I invite you all to embrase the word and act like it, until a gutmensch is truly imbedded and merely a mensch as most men are- good!

Gutmensch by definition see link: https://en.wikipedia.org/wiki/Gutmensch

Hieronder een overzicht hele van de hele Verbal serie- Below an overview of the entire verbal series:

Venezuela Mi corazón

Si-No-Chavez-2004
Foto van politieke muurschilderingen ter illustratie bij een krantenartikel 2004

In 2004 was ik in Venezuela. De aanleiding was een bezoek aan een vriendin die op dat moment op Curacao woonde. Als kind droomde ik er al van om een keer naar Zuid Amerika te gaan. Nu waren we al in de Dutch Caraiben en dat is al geweldig. De eerste keer in de tropen is sowieso zo overweldigend, de kleuren, de geuren, de natuur, de vogels, de (onder) water wereld, de mensen, alles! Maar het besef dat het vaste land van Zuid Amerika maar 1 uur vliegen van ons verwijderd was maakte het idee ook naar Venezuela te gaan onweerstaanbaar. We hadden qua voorbereiding een lonely planet gekocht en een auto gehuurd verder niks. Want, we wilden gaan toeren en de bewoonde wereld van Venezuela vind zich voornamelijk langs de kust. Een lange weg van oost naar west. Dus we voorzagen hierin toen geen ingewikkelde toestanden. Maar de vlucht ansich (Dutch Carribean Airlines > DCA) was vertraagd. In plaats van 1 uur, heeft het 11 uur geduurd voordat wij in Caracas landde. Dus in plaats van s’middags, midden in de nacht. Dat maakte het een en ander wel een stuk gecompliceerder dan verwacht. Maar de dag daarna hebben we Caracas ver achter ons gelaten en richting het oosten gereden, Barcelona, Santa Cruz , Los Altos – Vista Montana, national Park Mochima verder land inwaarts, Los Llanos, Ciudad Bolivar, Tucupita, de Orinoco delta en tot slot naar het westen Henri Pittier national park en Choroni.

verkeer- in-Caracas-2004
verkeer in Caracas 2004

De reden dat ik deze blog schrijf is dat Venezuela op dit moment (weer) ontzettend politiek onrustig en instabiel is, deze reis ontzettend veel indruk gemaakt heeft en me op een of andere vreemde manier altijd verbonden ben blijven voelen met Venezuela en als vreemde paralel wij in 2004 getuigen waren van een groot Chavez (Si- No) referendum.

referendum-caracas-2004
referendum caracas 2004

We zagen mensen met spandoeken op straat, maar ook hele huizen rood of blauw geschilderd in de kleuren van het Si of No kamp. Er was veel onrust in het land, veel militairen op de been. In combinatie met het feit dat reizen in Venezuela een intense ervaring is, qua regen seizoen, afstanden, verkeer, bewegwijzering of het ontbreken daarvan , vergane glorie, armoede, schockerend mooie natuur en haar bevolkingssamenstelling, maakt het onvergetelijk.

gevelschildering-venezuela-2004
Gevelschildering van Che Guevara op Venezuelans huis

Hugo_Chávezwas nog een directe op Che Guevara geïnspireerde, in onze ogen ‘verlicht’ dictator. Venezuelanen waren gepassioneerd voor of tegen. Armoede, weinig toekomst perspectief waren de voornaamste redenen van kritiek. De Indianen leken al helemaal het kind van de rekening, die waren leek het wel op alle mogelijke manieren kansloos.

straat-beeld-venezuela-2004
Straatbeeld

Armoede is enorm intimiderend. Er waren vele schurende en ongemakkelijke momenten want wij waren een van de weinige toeristen, blond, lang en rondrijdend in een puntgave (maar wel bescheiden) huur auto. Voor het beeld, wij hebben geen enkele auto zien rijden die onbeschadigd was of niet met tape gerepareerd was. Dus we werden ook bekeken en geanalyseerd. Maar wat we daarnaast ook hebben gezien is levenslust, vitaliteit, humor en relativering die ondanks de armoede niet kapot te krijgen leken. Iets waar ik nu nog vaak bij stil sta. Zeker in combinatie met een zekere onvrede en onverdraagzaamheid die hier in Nederland soms de boventoon voert. Misschien is het de zon.

  • Armoede: even een kleine voetnoot, wij hebben veel materiele armoede of poverheid gezien maar aan de andere kant Venezuela is zo’n vruchtbaar land, alles groeit in overdaad, het fruit kan je bijwijze van zo van de boom plukken…, dat ik me moeilijk kan voorstellen dat mensen echt honger zouden lijden. Maar misschien heb ik het mis.

Paradijs

Het lijkt misschien raar om te lezen, zeker na bovenstaande tekst over armoede, maar ik meen ook dat ik met mijn reis naar Venezuela een glimp van het/een paradijs heb kunnen zien. Of wat ik denk dat het paradijs voorstelt. Pure ongerepte woeste natuur, eindeloos veel daarvan, vlaktes, savannes, hoogvlaktes, regenwoud, wildlife. Beyond imagination. Schoonheid en puurheid en (sorry) onaangeraakt door het Amerikanisme. Dit zeg ik niet omdat ik een hekel aan Amerika heb maar omdat de Amerikaanse cultuur zo dominant aanwezig is over de hele wereld. Juist dat laatste maakt dat het een uniek land bij uitstek. Ondanks alle extremen en armoede.

muurschildering-venezuela-2004
Muurschildering lokale politiek

Socialisme vs imperialisme

Dus waar ik naar toe wil met deze tekst is eigenlijk mijn verwarring die ik voel nu Juan Guaido een greep naar de macht doet. Het is niet dat ik denk dat Maduro het zo goed doet of voor hem Chavez. Eerlijk gezegd, wat weet ik er van. We zijn buitenstaanders. Maar er ligt een ander onbestemd gevoel onder. Van alle dingen die Maduro is, is hij een tweede of derde generatie gezicht van het revolutionaire socialisme. Socialisme staat lijnrecht tegen over het (super) kapitalisme en imperialisme. Ik zelf ben socialistisch (sociaal democratisch) opgevoed, ik kom uit een rood nest en deels rooie familie. Niet te vergelijken met het Latijns Amerikaanse socialisme maar toch de zelfde uitgangspunten. Het zal wel dogmatisch zijn maar dat schud je ook niet zomaar van je af. Ik geloof echt in het (sociaal democratische) socialistische basisprincipe. Dat het vaak ontaard of slecht ten uitvoer wordt gebracht binnen dictatoriale systemen betekent niet dat het gedachtegoed fout is. Als ik door die ogen naar de wereld kijk dan wordt ik ook overvallen door een gevoel dat het super kapitalisme alles verteerd en opbrandt, dat er ook maar een paar zijn die ‘echt’ profiteren maar dat er daarnaast veel verloren gaat. Er is geestelijke rijkdom, fysieke rijkdom of materiële rijkdom. We leven nu echt in de tijd van het materiële en voor mij voldoet dat niet. Er is meer. Er moet meer zijn.

Een interessant artikel uit De Wereld van Morgen die volgens mij een genuanceerde blik werpt op de situatie: http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2016/09/11/waarom-is-venezuela-in-crisis

vissersbootje-venezuela
Vissersbootje met schipper voor een tocht naar een eilandje voor de kunst

Venezuela is een controversieel land met een negatief reis-advies en politieke onrust. Maar het is zoveel meer. Het is ook paradijselijk, prachtig, ontroerend, overweldigend! En de vraag die steeds aan mij knaagt wat doet Juan Guaido straks als hij (misschien geholpen door Trump?) aan het roer staat? Ik hoop van harte dat hij het beter maakt voor de Venuzuelanen, maar ik hoop met heel mijn hart ook dat hij niet de deur naar het Amerikaans ‘imperialisme’ of kapitalisme wagenwijd openzet. Dat hij beseft dat ongereptheid ook rijkdom is! Misschien mag ik er helemaal niets over vinden vanuit mijn positie en mijn welvaart. Maar dat de dingen vaak niet eenvoudig zwart of wit zijn maar grijs of onbestendig, is voor mij wel duidelijk. Ik duim maar voor de best mogelijke uitkomst waarbij de toekomst van mens, dier, natuur goed gaat gedijen.

Interessant artikel in deze context van van John Bellamy Foster over (Marx’s Ecology) : Materialism and Nature- https://monthlyreview.org/product/marxs_ecology/

muurschildering- venezuela
Politieke muurschildering Venezuela

2e-referendum-2007-Si-No
tweede referendum -artikel krant 2007

Werk in verhuur- Amsterdam

(for English scroll down) Al sinds enkele weken zijn er een aantal werken in verhuur op de Amsterdamse Zuid-as. Deze 4 werken: Concrete Jungle, Submerged, Brave New World en Do Not Disturb zijn voor tenminste een jaar verhuurd door online gallery – Art Olive aan het bedrijf Egon Zehnder. Dat betekent ook dat deze werken ook tijdelijk niet beschikbaar zijn voor expositie, verhuur of verkoop.

Ik heb begrepen dat het bedrijf enthousiast is met de tijdelijke nieuwe aanwinsten. Ik zie het als een compliment en hoop dat ze er nog veel plezier van zullen hebben de komende tijd en wie weet geeft het nog wat gesprekstof!

(englisch)

Rental art- Amsterdam

Since a few weeks now four works are rentend by an Amsterdam company. These 4 works: Concrete Jungle, Submerged, Brave New World and Do Not Disturb are let by online gallery Art Olive for atleast one year to company Egon Zehnder. It means non of these works are available for sale, exhibition or rent for he time being.

I understood that the company was enthusiast for this temporary display of art. I see it as a compliment and hope they will enjoy it and who knows it triggers some conversation.

Fame (makes a man take things over)

Fame is verbal no. 10. Verbals zijn een serie van kleine vierkante communicerende kunstwerkjes. Dit werk is een collage op een jute-tas van -Bowie Is- promotie materiaal van het Groninger Museum met gevonden en geknipte letters die het woord Fame spellen (naar het gelijknamige nummer Fame door Bowie) . De voetnoot “Makes a man take things over” is tevens ontleent aan het refrein van het zelfde nummer. Deze combinatie van beelden/tekst en een paralel naar Pop-art- kunstenaar, (tevens Bowie vriend) Andy Warhol met zijn statement “In the future everyone will be famous for 15 minutes”, geeft een nieuwe blik op een vertrouwd beeld en vertrouwde woorden. Betekent 1– Warhol was een visionair omdat deze stelling vandaag de dag lijkt te kloppen. En 2– Het roept de vraag op of de jacht en het verkrijgen van instant succes- toegankelijk voor iedereen– goed is voor A- persoonlijkheid of B– kwaliteit.

*Disclaimer: niets van bovenstaande vraag heeft betrekking op het talent en fame van genoemde kunstenaars Bowie en Warhol> zij bewezen zelf kwaliteit, genius en roem goed te kunnen verenigen. Prioriteit aan creativiteit!

Fame is verbal no. 10. Verbals is a series of small square -communicating- artworks. This piece is a collage on a canvas bag of – Bowie IS- promotional material by the Groninger Museum, NL and found and cut typefaces shaping the word Fame. (after the eponymous song – Fame by Bowie). The foot-note: “Makes a man take things over” is also distracted from a chorus line from the same song. This combination of images/text and a paralel to pop-art – artist, (and Bowie friend) Andy Warhol with his statement “In the future everyone will be famous for 15 minutes”, gives a new glance on familiar words and image. Meaning; 1– Warhol was a visionair because today this proclamation proofs to be right. And 2– raises the question if the hunt for and gain of instant succes- accessible for everyone– is good for A– personality or B– quality.

*Disclaimer: Non of the above raised questions are related to the mentioned artist Bowie and Warhol > they proofed to unite talent, genius and fame in a natural way. Priority to creativity!

Lost & Found

marit-otto-beeldende-kunst- schilderij-Lost- And-Found-2010
Lost & found, acryl op canvas, 1.50h/200 cm breed.

Lost & Found verhuisd naar München.

Schilderij Lost & Found (acryl op canvas) 2010 gaat op reis. Binnen enkele uren zal de koerier het komen ophalen bij mijn atelier. Online gallery Singulart heeft bemiddeld en het doek is verkocht aan een liefhebber in Munchen. Ik hoop dat de toekomstige eigenaar er veel plezier aan zal beleven

Lost & Found moves to München.

Painting Lost & Found will be traveling today. Within a few hours from now the express courier wil collect the parcel at my workspace. Online gallery Singulart acted as my agent and sold the canvas to an enthusiast in Munchen. I hope the future owner will enjoy his purchase!

 Ich hoffe, dass der zukünftige Besitzer seines Einkaufs genießen!

Plastic People

(scroll down for English) Plastic People maakt onderdeel uit van de serie Verbals.

plastic-people-2019-verbal-no.9-tekst- plakletters-op-plastic-zak
Plastic People. verbal no.9. Plastic zak -icoontjes en plakletters 30/30 cm 2019

Plastic staat voor gemak en hygiene. Een geniale uitvinding vanAlexander Parkes 1841 (Parkesine > naar zich zelf vernoemd ). Inmiddels verdrinken we er in.

Plastic People (ook een titel van een songtekst en album van Kraak & Smaak) verwijst naar het plastic in of aan ons. Wat ooit als kinderspeelgoed en plastic gimmick begon; Barbie en Ken (zie ook een eerder kunstwerk “United States Of Mind 1999) groeide in de 21e eeuw uit tot een tikje ordinair maar toch gewild schoonheidsideaal. Wie had dat ooit gedacht. Do we become plastic in a plastic world?

United-States-Of-Mind - Acryl op canvas - Marit Otto- Kunst
United State Of Mind uit de serie United state of mind. Acryl op MDF, 1.00b/1.80h

Plastic People

( English) Plastic People is part of the series Verbals.

Plastic stands for convienience and hygiene. A genius invention by Alexander Parkes 1841 (Parkesine > named after him ). Today, we drown in it.

Plastic People, (also a title of a track and album by Kraak & Smaak) is addressing to the plastic in and on us. What started out as toys and plastic gimmick; Barbie en Ken (see also painting ‘United States Of Mind’ 1999) developed into a tad vulgar but yet wanted beauty icon. Who would have guessed? Do we become plastic in a plastic world?.

What’s Going On (serie Helden- 02) 1/1

whats-going-on-marvin-gaye- helden-autonoom-marit-otto
Whats Going On Digital art print -02 uit de serie Helden. Limited gesigneerd 1/1

Nummer 2 uit de serie Helden. Deze serie behelst gemanipuleerde foto’s van mijn persoonlijke helden. Nummer 01 was Fame– (David Bowie), nr 02 is getiteld What’s Going On’ featuring Marvin Gaye.

Deze reeks is een homage aan hen die mij geïnspireerd, gemotiveerd en geraakt hebben en daardoor een waardevolle bijdrage aan mijn ‘zijn’ hebben gedaan. Ik geloof dat we helden nodig hebben om het beste in ons zelf naar voren te halen. Wat een echte held is kan per persoon verschillen. Mijn helden zijn voor mij creatieve wonderkinderen, sterren die zo hard stralen dat ze nog decennia lang na smeulen en vonken. Zo ook mijn muzikale held 02- Marvin Gaye, as fas as I am concerned, the undisputed king of soul.

Soul, hardcore soul! Ik was een jaar of 12/13 denk ik toen ik het nummer Sexual Healing voorbij zag komen bij het pop programma Count Down. Dit nummer was de aanleiding om een van mijn eerste albums te kopen (na Lets Dance en Heroes van David Bowie en Thriller van Michael Jackson) , Midnight Love. Ik heb het grijs gedraaid, zo grijs dat ik elk nootje en stembuiginkje in zijn stem nog precies weet. Ik zing het album van voor naar achter mee. Wel een gekke combinatie, Bowie, Michael Jackson, Marvin Gaye maar ja ik was 13, dus wat wil je. Daarnaast leek alles heel vloeibaar, Bowie die met Jazz en soul experimenteert, Jackson die rock invloeden in zijn muziek gebruikte en Marvin Gaye die de disco exploreerde. Wat ze gemeen hadden was natuurlijk een soort onwereldse grootsheid in hun hele doen en laten. Larger than life.

Terug naar Marvin; Na Midnight Love werd ik gretig naar meer, helaas is er na Midnight Love nooit meer een album gemaakt want niet lang daarna (1984) werd hij doodgeschoten door zijn eigen vader. Dus de enige manier voor meer Marvin, was terug in de tijd. Ik ontdekte de albums, I Want You, Lets get It On en What’s Going On en was meteen fan voor het leven. Ik had al vaker soul geluisterd en het altijd lekkere muziek gevonden maar dit was anders, dieper, rauwer, echter, sexier, tragischer, gevoeliger en apocalyptisher. Zijn stem roert mijn diepste bewustzijn, mijn ziel -soul- . Ik voel wat hij zingt en wil wonen in zijn stem. Soul is een muziekgenre met een essentie, muziek met of uit het hart. Maar wat ik mee heb genomen van Marvin Gaye in mijn verdere adolescente/volwassen leven is dat soul, een waarachtige bezieling kan zijn. Niet iets wat je doet maar meer iets wat je bent. Je wordt als het ware pure liefde. Ik zal nooit helemaal 100% in die staat geraken maar het is een levenslang streven. Rijkdom is een mentale staat, liefde is de staat van de ziel. Geld, macht en status heeft hier niets mee van doen. Hooguit iets wat per ongeluk bereikt wordt.

*What’s Going On is een geëngageerd album. 1971 Dit eerste album dat door Marvin Gaye zelf geproduceerd werd, bestaat uit negen nummers die vrijwel allemaal in elkaar overlopen. Het verhaal in de songteksten wordt verteld vanuit het oogpunt van een veteraan die terugkomt uit de Vietnamoorlog. Hij kijkt kritisch naar de Verenigde Staten, het land waarvoor hij vocht en waar hij niets anders ziet dan onrechtvaardigheid, leed en haat*. In het nummer Mercy Mercy Me bezingt hij de door de mens vervuilde wereld, een songtekst die intens oprecht klinkt en door merg en been gaat en vandaag nog actueel is. Het hele album is prachtig, een meesterwerk.

Niet alleen is dit een hommage aan Marvin Gaye en soul muziek maar ook een pleidooi voor meer soul in de 21 eeuw. En ik durf bijna de stelling aan dat je een betere, zachtere en warmere versie van jezelf wordt door naar de muziek van Marvin Gaye te luisteren. Troost voor de ziel. Havent done it yet, try it?

*- bron Wikipedia

Mijn hommage ‘What’s Going On’ is een gesigneerde print, oplage 1/1 op canvas 120/80cm

Fame-Heroes-Helden-artprint-maritotto-2019
Fame (01 van de serie Helden) 2019. Digital art-print on canvas 80/120 cm

( English) What’s Going On (serie Helden- 02) 1/1

Number 2 from the series Helden/Heroes. This serie contains manipulated photographs of my personal heroes. Number one was David Bowie, nr 2 is titled What’s Going On, featuring Marvin Gaye.

This series is a hommage to them that inspired, motivated and touched me and by doing so made a valuable contribution to my ‘being’. I believe strongly we need heroes to get the best out of our selves. My heroes, in my opinion, are creative prodigies stars that shine so bright that they are still burning and glowing decennia ever after. That certainly applies for my hero 02- Marvin Gaye, as far as I am concerned, the undisputed king of soul.

Soul, hardcore soul! I must have been 12/13 years old when I heard the song Sexual healing for the fist time. This song, was the reason for buying his album Midnight Love. I listened it over and over again until I knew every tone, every tune and vocal inflections.

Maybe a strange combination, Bowie, Jackson and Gaye, but I was only 13 years old, so… Besides everything seemed fluid back than, Bowie experimenting with Jazz and soul, Jackson playing with rocksounds and Marvin exploring disco. What they had in common was their unworldly greatness. Back to Marvin, after Midnight Love I got eager for more, unfortunately he got killed by his own father in 1984. So the only way for more was travel back in time. I gradual discovered the albums, I Want You, Lets get It On en Whats Going On and was sold for live. I already liked soul music but still this was something else, it seemed deeper, more raw, sexier, more tragic, more sensitive and more apocalyptic. His voice touches my deepest consciousness, my soul. I feel him and wish I could live inside his warm and fluid voice. Soul is a music genre with essence but what Marvin’s music learned me in my life to come, was that Soul can be true soul. Not something you do, but something you are, a state of being, becoming pure love. I will not ever achieve the full 100% but It is a strive for live. Richness is a mental state, love is the state of the soul. Money, power or status has nothing to do with it. It is at the most something you stumble on accidentally.

Not only is this a hommage to Marvin Gaye and soul music it is also a plea for more soul in the 21th century. I dare to state that by listening to Marvin Gaye you might get a better, softer , warmer version of your selves. It is a comfort for the soul. Havent done it yet, try it?

My hommage is a signed print on canvas 1/1 120/80cm.

Revolution Will Not Be Televised

(scroll down fo English) Bij deze presenteer ik mijn laatste kunstwerk -Verbal no 8–‘ Revolution Will Not Be Televised’ (30/30 cm -schoolbordverf, geknipte letters en krijt)

Dit kunstwerk is ontleent aan  een beroemd en invloedrijk nummer van Gil Scott-Heron. 1974, ‘The Revolution Will Not Be Televised’. Ik heb ‘The’ weggelaten in mijn kunstwerk om de revolutie waaraan hij refereert meer universeel te maken en wie weet, nog op handde zijnde.

revolution-will-not-be televised-2019-verbal-no8-tekst-on-op-canvas-marit-otto-2019
Revolution Will Not Be televised. verbal no.8. Titel van song Gil Scott Heron op bord-verf en krijt. 30/30 cm 2019

Een kleine geschiedenis over dit nummer

The Revolution Will Not Be Televised’ was origineel een populaire slogan van de Black Power movement in de jaren 60 in de USA. De  songtekst refereert aan televisie series, reclame slogans,  iconen uit de entertainment industrie en het nieuws uit de jaren 60. Wat dient als contrasterende voorbeelden van wat de revolutie vooralniet moet zijn of niet teweegbrengt 

De songtekst kan makkelijk als politiek beladen gezien worden maar Heron betuigd dat  het zijn intentie was een ironisch commentaar te geven op het gegeven dat verandering volgens hem individuele processen zijn die beginnen in hoofd en hart of in zijn eigen woorden: “The true revolution happens in places that you simply won’t be able to broadcast”.

Waarom heb ik deze zin genomen als uitgangspunt voor mijn verbal?

De 60er  70er jaren waren revolutionaire tijden in de moderne geschiedenis. Of het nou ging over burgerrechten, racisme, gelijkheid, gemeenschapszin, socialisme, pasifisme, of seksuele vrijheid, de massa eisten een betere wereld op. Ik ben geboren in 1970, dus mijn bijdrage aan deze tijd is totaal te verwaarlozen ( : Maar toch voel ik me sterk verbonden met deze tijd en haar onderwerpen. Ik voel nog steeds de krachtige en positieve energie die er mee gepaard ging. Op dit moment is het woord revolutie sterk onderhevig aan devaluatie. We gebruiken het vooral voor commerciële doeleinden. Revolutie als vernis laagje dat vernieuwing en perfectie representeert (of reflecteert). Deze mooie zin, The true revolution happens in places that you simply won’t be able to broadcast”, zou nog steeds waar kunnen zijn, er zijn nog steeds vele revoluties. Maar we voelen ons te  verscheurd en verdeeld om onbevangen onze ware kleuren of onze passie en idealen te tonen. Het medium televisie bestaat nog steeds maar sociale media en online kanalen zijn vele malen groter en invloedrijker geworden. Los van de positieve bijdrage aan de mensheid blijkt het ook wel een genadeloos medium te zijn. Dus een interessante vraag zou kunnen zijn: waar(en als) zou de moderne revolutie plaatsvinden en welke songtekst zou daar het beste bij passen?

(voor songtekst en youtube-link naar nummer scroll naar beneden)

(english)

Revolution Will Not Be Televised

I present to you my latest Verbal no 8– artwork‘Revolution Will Not Be Televised’ to you’ (30/30-blackboardpaint, paper cut typeface and chalk)

This artwork is distracted from a famous and influential music-art -piece by Gil Scott-Heron. 1974, ‘The Revolution Will Not Be Televised’. I deleted the word ‘The’at the beginning to make the revolution he is revering to more universal and still to come

A little history according to this song:

The Revolution Will Not Be Televised’ was originally a popular slogan among the 1960s Black Power and Civil Rights movements in the United States. The lyrics referring to several television series, advertising slogans, icons of entertainment and news coverage of the 60s. These serve as contrasting examples of what ‘the revolution’ will not be or do.

The lyrics can be easily read as a political comment but Heron clarified that it was intended as an ironic comment on change starting in the individual’s mind and the heart. Or rephrased in his own words “The true revolution happens in places that you simply won’t be able to broadcast”.

Why I did pick this line for my artwork (Verbal)

The 60ties and 70ties was a revolutional period, in modern history. Weather it was about racial issues, social issues, civil rights, socialism, equality, pacifism or sexual freedom, the masses demanded change for a better society. I was born in 1970, so my contribution on the matters is to neglect ( : But somehow I feel very strongly connected to this era and issues. I still feel the powerful vibes it casted in to the world. Now, the word revolution seems to be subject to devaluation. We use it mostly for commercial purposes. Revolution becomes a thin glossy layer of renewal and perfection at the surface of life. This beautiful line: The true revolution happens in places that you simply won’t be able to broadcast”, could be still true, there are many revolutions. But somehow we feel much more divided and thorned to show our true colours, passions and believes. Television still exists but social media and online broadcasting is of a much bigger influence. Aside from its positive contribution to mankind it also proofs to be a total ruthless medium. So an interesting question might as well be; Where (and if) would take a contemporary revolution take place and what would be the song today?

Songtekst/ lyrics by Gill Scott Heron

Lyrics of Good evening and welcome, my name Is Gil Scott-Heron
My accomplices are, first from left to right:
Eddie Knowles, a drummer for the Denise salute dance group, a drummer for December dances and a percussionist for a group called “Black & Blues”
The brother to my immediate left is Charlie Saunders, of December dance group and a former drummer for Loretta Parker
David Barnes, a singer of “Black & Blues”, will be heard later on in the evening

We’d like to do a poem for you called ‘The revolution will not be televised’
Primarily because it won’t be

You will not be able to stay home, brother
You will not be able to plug in, turn on and cop out

You will not be able to lose yourself on skag and
Skip out for beer during commercials

Because the revolution will not be televised

The revolution will not be televised

The revolution will not be brought to you by Xerox
In 4 parts without commercial interruptions
The revolution will not show you pictures of Nixon
Blowing a bugle and leading a charge by John
Mitchell
General Abrams and Spiro Agnew to eat
Hog maws confiscated from a Harlem sanctuary
The revolution will not be televised

The revolution will not be brought to you by the
Schaefer Award Theatre
 and will not star Natalie
Wood
 and Steve McQueen or Bullwinkle and Julia
The revolution will not give your mouth sex appeal
The revolution will not get rid of the nubs
The revolution will not make you look five pounds thinner
Because the revolution will not be televised, Brother


There will be no pictures of you and 
Willie Mae
Pushing that shopping cart down the block on the dead run
Or trying to slide that color television into a stolen ambulance
NBC will not be able predict the winner at 8:32
Or report from 29 districts
The revolution will not be televised

There will be no pictures of pigs shooting down
Brothers in the instant replay

There will be no pictures of pigs shooting down
Brothers in the instant replay

There will be no pictures of 
Whitney Young being
Run out of Harlem on a rail with a brand new process
There will be no slow motion or still life of Roy
Wilkins strolling through Watts in a Red, Black and
Green liberation jumpsuit that he had been saving
For just the proper occasion


Green AcresThe Beverly Hillbillies, and Hooterville
Junction
 will no longer be so Goddamn relevant, and
Women will not care if 
Dick finally gets down with
Jane on Search for Tomorrow
 because Black people
Will be in the street looking for a brighter day

The revolution will not be televised

There will be no highlights on the eleven o’clock
News
 and no pictures of hairy armed women
Liberationists
 and Jackie Onassis blowing her nose
The theme song will not be written by Jim Webb
Or Francis Scott Key, nor sung by Glen CampbellTom
Jones
Johnny Cashor Englebert Humperdink, or the Rare Earth
The revolution will not be televised


The revolution will not be right back after a message
About a white tornadowhite lightning, or white people
You will not have to worry about a 
Dove in your
Bedroom
a tiger in your tank, or the giant in your toilet bowl
The revolution will not go better with Coke
The revolution will not fight the germs that may cause bad breath
The revolution will put you in the driver’s seat

The revolution will not be televised, will not be televised
Will not be televised, will not be televised
The revolution will be no re-run brothers;
The revolution will be live

https://genius.com/Gil-scott-heron-introduction-the-revolution-will-not-be-televised-small-talk-at-125th-and-lenox-version-annotated

Gameboys

Bij deze presenteer ik mijn laatste schilderij Gameboys.

Techniek; acryl op canvas en grootte: 150/100cm.

gameboys-uit-de-serie-brave-new-world-2019-marit-otto
Gameboys- Acryl op canvas 150/100 cm. Uit de serie Brave New World- 2019

(English scroll down) Over Gameboys: Terwijl ik aan het slenteren was door de straten en over de pleinen in Wenen (2018), viel mij iets op. Bij elke bezienswaardigheid klonterde groepen toeristen samen als een grote vlucht duiven. Ook viel mij op dat er heel veel Aziatische jeugd present was. Toevallig werden zij het onderwerp van mijn schilderijen (zie ook: L.C.D. en Window Shopping). Misschien was het niet helemaal toevallig. De meerderheid van de gespotte jongeren (en volwassenen) waren onuitputtelijk bezig zich zelf te fotograferen met iets bezienswaardig op de achtergrond. Deze jongens, in mijn beeld, waren een uitzondering op de regel, want zij hadden totaal geen oog voor hun omgeving.  De enige interesse die ze hadden was in de schermpjes in hun handen. Ogen, in het beeld gesloten, de rest uitgesloten. Daarom kon ik ze ongestoord fotograferen zonder dat ze mij ook maar opmerkte. 

Of zoals David Bowie ooit song in Space Oddity :

This is Ground Control to Major Tom

You’ve really made the grade

And the papers want to know whose shirts you wear

Now it’s time to leave the capsule if you dare”

Voetnoot: De Aziatische factor is in dit geval niet als kenmerkend bedoeld. Het gedrag is inmiddels universeel en in dit geval slechts een toevalligheid.

(English) Hereby I present my latest painting ‘ Gameboys’.

Technique: acrylic on canvas/ size: 150/100 cm..

About Gameboys: As I was wondering trough the streets and squares of Vienna (2018), something caught my eye. At every touristic site in Vienna tourist flocked as pigeons in large groups. I noticed also lots of Asian youth was present. Accidentally they became subject of my paintings. (see: L.C.D and Window Shopping). Maybe it was not entirely accidental. The majority of the spotted youngsters (and adults) on the were inexhaustible picturing mainly them selves and secondary something touristic on the background. These boys, in my picture, were actually an exception in this case, they had no interest in the environment at all. The only interest they had was in their screens in front of them. Eyes were locked, everything else locked out. That’s why I could photograph them without them noticing me. 

Or as David Bowie would sing in Space Oddity:

“This is Ground Control to Major Tom

You’ve really made the grade

And the papers want to know whose shirts you wear

Now it’s time to leave the capsule if you dare”

Footnote: : The Asian factor is in this case not to be seen as typical. By now this behaviour is universal and in this specific case based on coincidence.